Philip buna “anamnezis” dedi — gizli gerçeklerin ani hatırlanması.
Dünyamızın bir maske olduğunu fark etti.
Çok daha derin, çok daha karanlık bir gerçekliği örten ince bir dijital perde.
Kierkegaard Regine'yi terk ettikten bir yıl sonra Korku ve Titreme'yi, Nietzsche Salome tarafından reddedildikten bir yıl sonra Böyle Buyurdu Zerdüşt'ü yazmıştı. Vazgeçmek ya da vazgeçilmek, yaratıcı tutkunun en işlevsel enstrümanlarıdır. Yaşam, onu kabul edene kapısını aralar.
D��nya'dan 124 ışık yılı uzaklıktaki K2-18b gezegeninde çok güçlü yaşam belirtileri tespit edildi.
Birçok canlının ürettiği "dimetil sülfit" ve "dimetil disülfit" moleküllerinin izleri bulundu.
Özgüvenli insan, yalan söylemiyor.
Sinsi değil. Niyet okumuyor. Küçük hesaplar yapmıyor. Ne neyse, doğrudan, doğruca diyip geçiyor.
İletişimi açık, net, sahici kuran mert mizaçlar yalan gibi ezik yollara tenezzül etmiyor. Yalan; kötüler, korkaklar ve kaypaklar için çünkü.
Narsistik kişiler yakın çevrelerini kendi uzantısı olarak gördükleri için değersizleştirirken, onay almak istedikleri dış çevreyi aşırı önemserler. Asıl yaralayıcı olan da değersizleştirilmekten ziyade, bu ikileme ve adaletsizliğe sürekli olarak maruz kalmak.
Dengi olmayan birini hayatına alıp huzurlu olanı görmedim. Bir taraf, ulaşamadığı seviyenin hıncını çıkarır; diğer taraf ise sürekli anlaşılmamaya mahkûm kalır. Denklik, statü ya da parayla değil; vizyon, karakter ve dünya görüşüyle ölçülür.
"..zamanın durdurulamaz akışını arkamızda bırakmadan, dikkatimizi dağıtan şeyleri bir kenara bırakıp dört elle tek bir amaç için harekete geçelim. Her yeni doğan günü en iyi günmüş gibi karşılayıp onu sahiplenelim. Gün elimizden kayıp gitmemeli."