insanların benden çabuk vazgeçmesinden yoruldum oturup düşünüyorum ben bu insanda hiç mi iz bırakmadım hiç mi anlam ifade edemedim diye sonra düşünceler yerini gözyaşına bırakıyor zaten
insanların benden çabuk vazgeçmesi. Oturup düşünüyorum ben bu insanda hiç mi iz bırakmadım hiç mi anlam ifade edemedim diye sonra düşünceler yerini gözyaşına bırakıyor zaten
insanların benden çabuk vazgeçmesinden yoruldum oturup düşünüyorum ben bu insanda hiç mi iz bırakmadım hiç mi anlam ifade edemedim diye sonra düşünceler yerini gözyaşına bırakıyor zaten
Yakın arkadaşımla derin bir depresyon sohbeti sonrası güçlerimizi birleştirip “biz her şeyin üstesinden geliriz” moduna girmeyi çok seviyorum bu gücün geçiremeyeceği mutsuzluk yok
Vazgeçemem sandığım insanlardan vazgeçtim, unutamam dediğim şeyleri unuttum, kaybetmekten koktuğum herkese kapıyı ben açtım. Kimse ne kalbimde ne de sırtımda yük değil artık.
Bomboş sahte sevgiler, sırf zaman geçsin diye yapılan ilişkiler, birbirini kaybetmekten korkmayan değer vermeyen insanlar... Ben bu çağın frekansına giremiyorum siz devam edin arkadaşlar.
insanlar hayatımızdan gelip geçiyo ya.. eskiden olsa çok üzülürdüm.. cidden herkesle hep aynı sevgide kalcam sanıyodum.. ama öyle değilmiş.. yol ayrımı varmış.. herkesin bi süresi varmış