Bugün annem bir şey anlattı tamam annecim dedim. Yüzüme baktı ben bir keresinde sana beni iki dakika bekle hemen geliyorum demiştim sen de tamam annecim dedin düşüp kolunu kırmıştın hiç beni dinleme zaten diye trip attıp sinirlendi...
(4 yaşındaydım bu olay olduğunda)
Muhteşem bir insanla tanıştım. Onu tanıdıkça zaten umudumun olmadığı insanlığa acıyarak bakıyorum. Bir insanın kalbi pervasızca nasıl kırılır, nasıl daha fazla canı yakılır çaresizce izliyorum. Bir insanı bu kadar derinden yaralayan şeyin yine bir insan olduğunu kabul edemiyorum