Konulduğu yerde iğreti duran her şeyin yerine herkes kadar ben iç çektim, yutkunmam zaman aldı. Vedalaşırken ayakların diretmesi, gittiğin yerlere de kaldığın yerlere de ait olamamak bu biraz. Herkes biraz yarına düşman. Herkesin kalbi yerinde büyük bir taş var artık.
Aylardır büyüdüm mü yoksa ağır bir depresyon içerisinde miyim bunu çözmeye çalışıyorum, inanılmaz ketumlaştım, hiçbir hayalim yok, eskiden heyecan dolu biriydim artık hiçbir şeye heyecan duymuyorum. beni bu hale getiren herkese teşekkür ediyorum.
Bu hayat beni olmadık yerlerde ağlatıp, en ufak şeyde sinir krizi geçirecek hale getirip, çok çabaladığım şeyleri elimden alıp beklentimi sıfıra düşürerek manyak etti. Ben daha da büyük konuşmam. Her şey olabilir bu hayatta, her şey.
İçimde söylemek istediğim çok şey var. Çok büyük şeyler. Bunları ifade etmenin yolunu bulamıyorum. Bazen bana öyle geliyor ki bütün dünya, bütün hayat, her şey içimde duruyor ve sözcüsü olmam için feryat ediyor. Hissediyorum.. ama anlatamıyorum..