Dersim kırsalındaki Kocatepe Karakolu’na düzenlenen baskın öncesi keşif görüntüleri | 4 Haziran 2007
EM Gerîlayên Azadî ya KURDISTAN
EM Leşkerê Rêber APO ne
🔴 HPG'den şehit anmaları:
Farklı tarihlerde yaşamını yitiren Merîwanlı yedi arkadaşımızı anıyoruz.
Ailelerine ve Kürt halkına başsağlığı diliyoruz.
Anılarını yaşatacağımızın sözünü veriyoruz.
Şehid namırın
Abdullah Öcalan Sosyal Bilim Akademi Üyesi Duran Kalkan:
“AKP yönetimine çağrı yapıyorum. Bu işe Dersîm'le başlanabilir; devlet Dersîm'le yüzleşerek Kürt gerçeğini kabul edebilir, Kürt sorununun çözümüne adım atabilir.”
İran’ın baskıcı yönetimi, bir halkın yüreğinde asla unutulmayacak derin bir acı bıraktı. Er ya da geç bunun hesabı sorulacak. Adalet er ya da geç yerini bulacak; bu acı ve öfke asla unutulmayacak.
İntikam
PJAK
YRK
Doğu Kürdistan
Merhaba ben Ronî Güven. Hesabım dün TR'den erişime engellendi. Bu hesaptan devam edeceğim. Sizden ricam paylaşıp Kürt time'ına ulaşmamı sağlamanız.
Sansüre karşı dayanışmayla🌱
بیانە مرکز اطلاعرسانی یگانهای مدافع شرق کوردستان YRK:
همانطور که پیشتر نیز اعلام کرده بودیم، هر حملهای که علیه ما انجام شود، پاسخ لازم را خواهیم داد. ما در چارچوب دفاع مشروع، از خود و مردممان دفاع میکنیم و در زمان و مکان مناسب، پاسخ لازم را میدهیم.
HPG pays tribute to seven members from Marivan
The People’s Defense Forces (HPG) paid tribute to seven of its members from Marivan in Rojhilat, Firat News Agency (ANF) reported.
In a statement on Tuesday, 17 November, the group’s press office said the seven had died at different times and in different places.
The statement named them as Rênas Botan, Kawa Hewraman, Sîrwan Qendîl, Hewrê Kemanger, Sîrwan Zirêbar, Serxwebûn Hewraman and Serkeft Hewramî.
The HPG described them as “guides to a free future for our people.” It offered condolences to their families and the Kurdish people and said it would continue working toward the goals the seven had pursued.
🔸 Murat Karayılan commemorated Dersim Bahar, extending condolences to his family, PJAK comrades and the people of East Kurdistan.
Karayılan said Dersim Bahar resisted until the final moment rather than surrender and fell as a Şehîd in an act of self-sacrifice.
لقمان سعیدی، یکی از اعضای سپاه پاسداران بانه (جاش)، در حمله مبارزان کورد خنثی شد.
عصر دیروز، در پی حمله نیروهای انقلابی کورد به پاسگاه «زەرواو»، واقع در فاصله ۱۵ کیلومتری جاده بانه ـ سردشت، لقمان سعیدی، از جاش های شناختهشده روستای زەرواو و مسئول اطلاعات و عملیات گردان امام حسین، کشته شد و چند نفر دیگر نیز زخمی شدند.
🔸گرامیداشت یاد و مقاومت فدایی، رفیق درسیم بها�� از سوی موراد کارایلان عضو فرماندهی قرارگاه مرکزی دفاع از خلق (نپگ)
▫️موراد کارایلان با اشاره به اعلام خبر شهادت رفیق «درسیم بهار»، عضو حزب حیات آزاد کوردستان (پژاک)، یاد این شهید والامقام را با احترام گرامی داشت
زینب جلالیان؛ نزدیک به نوزده سال اسارت، اما ارادهای که شکستنی نیست.
زینب جلالیان، زن کوردی که نزدیک به نوزده سال از زندگی خود را پشت دیوارهای بلند زندانهای جمهوری اسلامی سپری کرده است، زنی که جوانیاش را در بند و انفرادی گذرانده، اما سالهای طولانی اسارت، شکنجه، تهدید و فشار نتوانستهاند اراده و باورهایش را درهم بشکنند.
او در جریان بازداشت، زیر شدیدترین فشارهای جسمی و روانی قرار گرفت، ماهها انفرادی، شکنجه، تهدید به تجاوز و بازجوییهای طاقتفرسا بخشی از آن چیزی بود که بر او گذشت. در روندی قضایی که بهشدت از سوی نهادهای حقوق بشری مورد انتقاد قرار گرفت، ابتدا به اعدام محکوم شد و سپس حکم او به حبس ابد تغییر یافت.
اما رنج زینب به همان روزهای نخست بازداشت محدود نماند. سالها او را از زندانی به زندان دیگر منتقل کردند؛ از کرماشان و اوین تا خوی، قرچک، کرمان و سرانجام یزد. انتقالهای پیدرپی، دوری از خانواده و زادگاه، محرومیت از حقوق اولیه و فشارهای مستمر، به بخشی جداییناپذیر از زندگی او تبدیل شدند.
در تمام این سالها، جسم او نیز از آسیبها و محرومیتها در امان نمانده است. بیماریهای مختلف، مشکلات جسمی و بینایی و محرومیت از دسترسی مناسب به درمان، رنج زندان را برای او دوچندان کردهاند. حتی سلامت و جان او نیز بارها در معرض خطر قرار گرفته است.
بااینهمه، آنچه زینب جلالیان را به نمادی از مقاومت و ایستادگی تبدیل میکند، تنها تحمل سالهای طولانی زندان نیست؛ بلکه ارادهی زنی آزاد است که در برابر فشار برای تسلیمشدن ایستاده و حاضر نشده است کرامت و باورهای خود را معامله کند.
تصور کنید زنی را که نزدیک به دو دهه از بهترین سالهای عمرش را در زندان گذرانده است؛ زنی که بارها شکنجه شده، بارها به زندانهای دوردست منتقل شده، از دیدار آزادانه با خانواده محروم مانده و… بااینحال، هنوز نامش یادآور ایستادگی و معنابخش شعار «مقاومت زندگیست» است.
زینب جلالیان فقط یک زندانی سیاسی نیست، او روایت انسانی است که قدرت سرکوب تلاش کرده است جسمش را در حصار زندان نگه دارد و ارادهاش را درهم بشکند، اما نتوانسته است او را به تسلیم وادار کند.
شاید بتوان سالهای جوانی یک انسان را پشت میلههای زندان گرفت، اما نمیتوان با زندان، شکنجه و تهدید، لزوماً اراده و باورهای او را به بند کشید.
مقاومت زینب جلالیان یادآور این حقیقت است که آزادی فقط رهایی از دیوارهای زندان نیست، گاهی حفظ کرامت، وفاداری به باورها و تسلیمنشدن در برابر ظلم، خود شکلی از آزادی است.
زینب جلالیان باید آزاد شود. نه فردا، نه روزی دیگر؛ همین امروز.
#زینب_جلالیان
https://t.co/MQbKpbvCP5