![Maciej_Korowaj's tweet photo. MGŁA WOJNY - SYSTEM ROZPADA SIĘ OD WEWNĄTRZ
Kryzys dowodzenia jako sygnał rozpadu legitymacji wojny.
Podsłuchana rozmowa między rosyjskimi oficerami wracającymi ze Sztabu Generalnego brzmi jak analiza protokołu w szpitalu psychiatrycznym.
"Chaos wewnątrz głównego organu dowodzenia" - tak ATESH, sieć partyzantów wśród rosyjskich oficerów, opisuje stan generalnego sztabu rosyjskiej armii.
Nie jest to zwykła rotacja kadr, nie pojedyncza porażka czy błędne wyliczenie. To załamanie systemu raportowania na poziomie strategicznym.
Sztab Generalny Federacji Rosyjskiej, kierowany generałem Waleriem Gerasimowem, znalazł się w sytuacji bez wyjścia. Putinowi obiecano zdobycie Kupiaińska i opanowanie kompleksu Pokrowsk-Myrnohrad w 2025 roku. Termin zbliża się do końca. Terytoria pozostają w rękach Ukrainy. W grę wchodzi "ostra reprymenda z samej góry" - fraza, którą oficerowie rosyjscy rozumieją jako bezpośrednią krytykę od Putina, a która poprzedza zwolnienia, areszty, a niekiedy coś więcej.
Liczby, które kłamią
30 sierpnia 2025 roku Gerasimow staje przed Putinem z mapą. Mapa pokazuje dobitnie: Rosja zajęła 3,500 km2 od marca, przejęła 149 osad. To liczby dla raportów międzynarodowych, dla negocjatorów. To liczby dla wyniku.
Problem pojawia się kilka dni wcześniej. Minister obrony Andriej Biełousow stwierdza, że Rosja osiąga "600-700 km2 miesięcznie". Rzeczywisty stan: 440-500 km2. To zawyżenie na poziomie 33-36%.
Analitycy (np. ISW) którzy monitorują rzeczywisty teren dziennie na podstawie geolokalizacji, map satelitarnych i otwartych źródeł, liczą inaczej.
Rzeczywista powierzchnia zajęta: 2,346 km2. Rzeczywita liczba osad: 130. Tak więc Gerasimow wykazał 1,154 km2 zbyt dużo - prawie 50% zawyżenia i 19 osad, które nigdy nie były na stałe prze Rosjan kontrolowane (szara strefa).
Pytanie, które się mi nasuwa i zadali je także niektórzy rosyjscy blogerzy militarni - ci pro-kremowscy, ci, którzy chwalą rosyjską armię i jej zaangażowanie:
" [...] Która część struktury dowodzenia karmią generałów fałszywymi danymi?"
Pytanie zawiera w sobie całą diagnozę. Bo jeśli się nie wie, gdzie jest front, jak można nim zarządzać i dowodzić?
Jeśli dowódcy nie znają rzeczywistości, jak mogą podejmować decyzje?
Jeśli raporty są fałszywe na każdym szczeblu, to oznacza, że system funkcjonowania armii się im rozsypał !!?
Mapa Gerasimowa- anatomia fałszu
Mapa zawiera szare strefy - obszary całkowicie nieutrzymane, gdzie panuje chaos. Te strefy oznaczane są jako "rosyjskie". Zawiera rubieże przenikania taktycznego - miejsca krótkotrwałych infiltracji, które trwały kilka dni. Zawiera otoczone jednostki - przełom koło Dobropillia, gdzie ukraińska kontratak przerwał rosyjskie linie i uwięziła część sił. Te obszary oznaczane są jako "osiągnięte" w rosyjskich mapach Gerasimowa.
Innymi słowy - każdy szczebel raportuje to, co słucha chce usłyszeć. Dowódca brygady, widząc, że ma rozkaz zdobyć 20 km2, raportuje 35 km2. Dowódca korpusu, zbierając raporty brygad, wie, że są zawyżone. Ale raportuje je wyżej z marginesem bezpieczeństwa. Dowódca Grupy Sił, znając ten trend, raportuje Sztabowi. A Sztab Generalny, operując na liczbach, które to wszystkie zniekształcenia kumulują, raportuje Putinowi.
To nie jest błąd. To jest systematyczne zniekształcenie informacji na każdym poziomie hierarchii. Miernik tego procesu to, że każdy szczebel wie, że ma złą wiadomość i każdy szczebel wie, że nie jest to dopuszczalne.
Konsekwencje - masowe szturmy, masowe straty
Co się dzieje, gdy okaże się, że rzeczywistość nie pasuje do raportów politycznych?
Rosyjskie dowództwo znajduje jedyne logiczne wyjście, tj. przyspiesz operacje, aby rzeczywistość dopasowała się do raportów. Zamiast rozsądnych manewrów, męczenie przeciwnika ogniem, zmiana kierunków uderzeń by rozchwiać obronę - Rosjanie idą w masowe fale szturmów.
Szczerze Szanowni Państwo- spodziewałem się czegoś więcej po rosyjskich dowódcach... :)
ATESH meldunek brzmi dla Rosjan mrożąco: "Próbując zmusić sytuację na polu bitwy do dopasowania się do raportów politycznych, dowództwo Sztabu Generalnego - pod ciężką presją - rzuca masowe fale żołnierzy w szturmy, ignorując rekordowo wysokie straty".
To nie jest taktyka do jakiej ma aspirować przyszła groźna dla zachodu armia rosyjska. To jest desperacja - biurokratów w sztabach. To jest potwierdzenie tego, że system kontroli nad rzeczywistością w rosyjskiej armii się całkowicie rozpada.
Gdy rozkazy brzmiają "Pokrowsk musimy mieć do końca roku, bo tak obiecaliśmy polityce", nie ma czasu na manewr, na przygotowanie, na zbieranie sił. Są tylko szturmy.
Koszt tego podejścia: 96-120 zabitych rosyjskich żołnierzy na jeden zajęty kilometr kwadratowy. To nie matematyka wojny - to matematyka zbrojni na własnej armii.
Co raz więcej Rosjan o tym pisze - nieoficjalnie, gdyż boją się wysokich kar za obrazę armii.
Symulowanie choroby - pierwszy sygnał rozpadu
Masowo żołnierze rosyjskie symulują chorobę, aby uniknąć redyslokacji do sektora Pokrowskiego. ATESH raportuje to szczególnie na podstawie danych z 205. Brygady Zmechanizowanej. Szpitale są przepełnione żołnierzami z "zaburzeniami żołądkowymi", "alergią taktyczną", "bólem kręgosłupa, który nagle pojawił się wczoraj".
Rosyjski personel medyczny potwierdza- liczby są "znacznie powyżej normalnych poziomów". Żołnierze wiedzą, że Pokrowsk to śmierć. To nie jest ukraińskie hasła propagandowe. To jest doświadczenie, które rozprzestrzenia się w monitorowanych przez mnie sieciach gdzie żołnierz rosyjscy dzielą się informacjami i poradami z pola walki, w WhatsAppie, w Telegramie itp. Każda wiadomość od kolegów, którzy tam byli: "Tu ludzie gają po setki", "Tam stajesz się otwieraczem" - ten kto je monitoruje i czyta wie o co chodzi.
To pierwszy publiczny sygnał, że rozpowszechnia się rozumienie rozkazy równa się śmierć. To rozpowszechnienie rozumienia to początek rozpadu zdyscyplinowania w rosyjskiej armii, którego nie powstrzymają jednostki zaporowe policji wojskowej i Rosgwardii. Spada wydajność na polu walki jednostek liniowych rosyjskiej armii - to fakt!
Gdy żołnierz przestaje wierzyć, że rozkaz ma sens - armia przestaje funkcjonować.
Samobójstwa w Centralnym Okręgu Wojskowym - rozpadu od dołu
W Centralnym Okręgu Wojskowym (COW) Rosji liczba zgonów pozabojowych sięgnęła nieprzyzwoitych poziomów:
2024 rok: 71 samobójstw. Pierwsza połowa 2025 roku: 86 samobójstw. Razem 2024-2025: ponad 600 zgonów pozabojowych!
W zdolności ogólnej 200 tysięcy żołnierzy, poziom 0,03-0,04% rocznie to wskaźnik świadczący o głębokie demoralizacji nawet jak na standardy rosyjskie.
Dla przykładu według dostępnych danych, w ostatnich latach w Wojsku Polskim o podobnej liczebności jak rosyjski COW notuje się od kilkunastu do kilkudziesięciu samobójstw rocznie; w 2024 roku MON podał 28 samobójstw żołnierzy.
To oznacza, że rosyjscy oficerowie tracą kontrolę. Przyczyny (potwierdzone przez HUR): zatrucia pokarmowe (zła logistyka), przedawkowania narkotyków (rozpowszechniona), alkohol (próba zapomnienia).
To jest anatomia rozpadu - nie od góry, ale od dołu.
Armia rozpada się od najmniejszych jednostek. Gdy żołnierze sami sobie odbierają życie, to oznacza, że system nie ma już kontroli.
Gra polityczna - czy Putin wie, że Gerasimow kłamie?
Tu musimy sobie zadać trzy pytania:
Czy Putin wie, że Gerasimow kłamie?
Czy Gerasimow wie, że Sztab Generalny kłamie?
Czy Sztab wie, że sztaby jednostek kłamią?
Odpowiedź jest na wszystkie trzy: TAK, ale na różnych poziomach. Wszyscy wiedzą, że kłamią. Ale każdy robi to, co musi, by przetrwać jeden dzień dłużej w systemie, który ukarze go za przyniesienie złych wiadomości.
Czekając na rozejm
Dobrym przykładem jest tu skazanie generała Popowa który był dowódcą jeszcze niedawno bardzo dobrej 58. Armii Ogólnomózgowej, a teraz stał się rezydentem jednej rosyjskich kolonii karnych - za ostrą krytykę tej obłudy.
"Ostra reprymenda z samej góry" - to są słowa, które Gerasimow dobrze rozumie. Dmitrij Kozak, jeden z najbliższych doradców Putina, został faktycznie wypchnięty z Kremla w sierpniu (prawie przez okno), gdy zaproponował szybkie zakończenie wojny.
Wiadomość jest jasna - doniesiesz złe wiadomości, wylądujesz w kolonii - jeśli w ogóle będziesz miał tyle szczęścia.
Może dlatego raporty Gerasimowa stają się coraz bardziej fantazyjne.
Kryzys informacyjny - kiedy system rozpada się
We wrześniu-październiku, nawet rosyjscy blogerzy wojskowi - ci pro-rosyjscy, ci, którzy chwalą armię - zaczęli publicznie pytać o źródła fałszywych danych.
To precedens. To oznacza, że propaganda rosyjska nie wytrzymała ciśnienia rzeczywistości.
I tutaj dochodzi do paradoksu. Kreml zaczyna eliminować własnych zwolenników:
Roman Alyokhin (151,000 obserwujących na Telegramie)- oznaczony jako "zagraniczny agent" (19 września 2025 r.)
Tatiana Montyan (400,000 obserwujących) - to pierwsza Z-blogerka oznaczona "terrorystką" (październik 2025 r.)
Apti Alaudinov ścigany i "zniszczeniem przez prawo", mając siedem dni na przeprosiny
Powoli zabraknie mi możliwość czytania w miarę wiarygodnych relacji rosyjskich...
Czemu są eliminowani?
Nie za to, że nienawidzą Putina. Za to, że krytykują korupcję w Ministerstwie Obrony. Za to, że pokazują rzeczywiste straty. Za to, że zadają pytania, które system nie potrafi ukryć. To są prawdziwi rosyjscy patrioci, oni naprawdę wierzą w "imperium".
To jest ostatni sygnał rozpadu, gdy reżim walczy z własnymi zwolennikami, gdy nie może tolerować nawet "swojej" propagandy - oznacza to, że system kontroli narracji się rozpada. Gdy sami sobie wrogami stają się ci, którzy byli lojalni - to oznacza, że system szuka kozłów ofiarnych dla własnego upadku.
Cztery scenariusze przyszłości
Scenariusz "A" - Zmiana kadr: Putin wymieni Gerasimowa. Nowy szef Sztabu Generalnego otrzyma "rozsądne" rozkazy. Ale żyje w tej samej rzeczywistości, w tym samym systemie nacisków politycznych. Problem nie znika, tylko zmienia twarz.
Scenariusz "B" - Eskalacja: Putin zwiększa nacisk. Sztab zwiększa szturmy. Straty skaczą do 2000+ dziennie. Rozpowszechnia się rozumienie bez wyjścia. Jeśli to trwa jeszcze dwa kwartały, system może się całkowicie rozsypać.
Scenariusz "C" - Zaakceptowanie rzeczywistości: Putin zmienia terminy. Ale to oznacza przyznanie porażki. To oznacza wymianę Gerasimowa, czystki w Sztabie, przygotowanie gruntu do rozmów.
Scenariusz "D" - Kryzys negocjacyjny: Kryzys wewnętrzny przyspiesza rozmowy pokojowe. Kreml szuka wyjścia z pętli, którą sobie zastawił.
Najważniejsze, że żaden z tych scenariuszy nie zmienia podstawowego faktu - system dowodzenia i kontroli armii w Rosji przestał wydajnie funkcjonować i zbliża się do granicy rozpadu całkowitej wiarygodności.
Podsumowanie
Rosji nie brakuje czołgów. Rosja ma zapasy na pół roku czy na rok walki. Te liczby są teraz drugorzędne. Bo system dowodzenia, który je "wydaje", rozpada się od wewnątrz. Przestaje być wydajny i jak to świat to zobaczy - to Rosja straci w oczach Zachodnich negocjatorów resztki wiarygodności...
Rosyjscy żołnierze już wiedzą, że tam gdzie wysyła ich dowództwo czeka ich śmierć, a nie zwycięstwo. Miejscowi Blogerzy pytają o korupcję. Generałowie raportują fikcję, a doświadczeni generałowie i oficerowie rezydują w koloniach karnych...
Należy pamiętać, że kryzys dowodzenia nie jest kryzysem zasobów - to kryzys legitymacji samego systemu. Gdy żołnierze symulują chorobę, gdy blogerzy zadają pytania, gdy generałowie raportują fikcję to oznacza, że system utracił wiarę w siebie.
A armia, która utraciła wiarę w siebie, to już nie jest armia, która może wygrać wojnę. To jest chaos w mundurach, który przetwarza ludzi na mapie.
Nota metodologiczne (analityka kwantowa)
Analiza ta wykorzystuje analitykę kwantową, łącząc: Weryfikację faktów - każde twierdzenie oparte na otwartych źródłach (ATESH, ISW, raport HUR, komentarze blogerów, analiza własnych zasobów)
Modelowanie scenariuszy - cztery możliwe drogi ewolucji systemu
Indykatory słabe sygnały - symulowanie chorób, samobójstwa, eliminacja bloggerów.
Analizę systemów - pokazanie, jak zniekształcenia informacji kumulują się na każdym szczeblu hierarchii i wpływa na świadomość sytuacyjną.
Bazując na tej metodologii, najwyższe prawdopodobieństwo na czas tworzonej analizy przypisuje się Scenariuszowi "B" (eskalacja prowadząca do kryzysu) z indykatorami wspierającymi: wzrost samobójstw, rozpowszechnianie się wiedzy o rzeczywistych stratach, eliminacja bloggerów jako chęć wyeliminowania alternatywnych narracji.
Pozdrawiam i dziękuję.](https://pbs.twimg.com/media/G8UgrwgXYAkkD1E.jpg)
![Maciej_Korowaj's tweet photo. MGŁA WOJNY - SYSTEM ROZPADA SIĘ OD WEWNĄTRZ
Kryzys dowodzenia jako sygnał rozpadu legitymacji wojny.
Podsłuchana rozmowa między rosyjskimi oficerami wracającymi ze Sztabu Generalnego brzmi jak analiza protokołu w szpitalu psychiatrycznym.
"Chaos wewnątrz głównego organu dowodzenia" - tak ATESH, sieć partyzantów wśród rosyjskich oficerów, opisuje stan generalnego sztabu rosyjskiej armii.
Nie jest to zwykła rotacja kadr, nie pojedyncza porażka czy błędne wyliczenie. To załamanie systemu raportowania na poziomie strategicznym.
Sztab Generalny Federacji Rosyjskiej, kierowany generałem Waleriem Gerasimowem, znalazł się w sytuacji bez wyjścia. Putinowi obiecano zdobycie Kupiaińska i opanowanie kompleksu Pokrowsk-Myrnohrad w 2025 roku. Termin zbliża się do końca. Terytoria pozostają w rękach Ukrainy. W grę wchodzi "ostra reprymenda z samej góry" - fraza, którą oficerowie rosyjscy rozumieją jako bezpośrednią krytykę od Putina, a która poprzedza zwolnienia, areszty, a niekiedy coś więcej.
Liczby, które kłamią
30 sierpnia 2025 roku Gerasimow staje przed Putinem z mapą. Mapa pokazuje dobitnie: Rosja zajęła 3,500 km2 od marca, przejęła 149 osad. To liczby dla raportów międzynarodowych, dla negocjatorów. To liczby dla wyniku.
Problem pojawia się kilka dni wcześniej. Minister obrony Andriej Biełousow stwierdza, że Rosja osiąga "600-700 km2 miesięcznie". Rzeczywisty stan: 440-500 km2. To zawyżenie na poziomie 33-36%.
Analitycy (np. ISW) którzy monitorują rzeczywisty teren dziennie na podstawie geolokalizacji, map satelitarnych i otwartych źródeł, liczą inaczej.
Rzeczywista powierzchnia zajęta: 2,346 km2. Rzeczywita liczba osad: 130. Tak więc Gerasimow wykazał 1,154 km2 zbyt dużo - prawie 50% zawyżenia i 19 osad, które nigdy nie były na stałe prze Rosjan kontrolowane (szara strefa).
Pytanie, które się mi nasuwa i zadali je także niektórzy rosyjscy blogerzy militarni - ci pro-kremowscy, ci, którzy chwalą rosyjską armię i jej zaangażowanie:
" [...] Która część struktury dowodzenia karmią generałów fałszywymi danymi?"
Pytanie zawiera w sobie całą diagnozę. Bo jeśli się nie wie, gdzie jest front, jak można nim zarządzać i dowodzić?
Jeśli dowódcy nie znają rzeczywistości, jak mogą podejmować decyzje?
Jeśli raporty są fałszywe na każdym szczeblu, to oznacza, że system funkcjonowania armii się im rozsypał !!?
Mapa Gerasimowa- anatomia fałszu
Mapa zawiera szare strefy - obszary całkowicie nieutrzymane, gdzie panuje chaos. Te strefy oznaczane są jako "rosyjskie". Zawiera rubieże przenikania taktycznego - miejsca krótkotrwałych infiltracji, które trwały kilka dni. Zawiera otoczone jednostki - przełom koło Dobropillia, gdzie ukraińska kontratak przerwał rosyjskie linie i uwięziła część sił. Te obszary oznaczane są jako "osiągnięte" w rosyjskich mapach Gerasimowa.
Innymi słowy - każdy szczebel raportuje to, co słucha chce usłyszeć. Dowódca brygady, widząc, że ma rozkaz zdobyć 20 km2, raportuje 35 km2. Dowódca korpusu, zbierając raporty brygad, wie, że są zawyżone. Ale raportuje je wyżej z marginesem bezpieczeństwa. Dowódca Grupy Sił, znając ten trend, raportuje Sztabowi. A Sztab Generalny, operując na liczbach, które to wszystkie zniekształcenia kumulują, raportuje Putinowi.
To nie jest błąd. To jest systematyczne zniekształcenie informacji na każdym poziomie hierarchii. Miernik tego procesu to, że każdy szczebel wie, że ma złą wiadomość i każdy szczebel wie, że nie jest to dopuszczalne.
Konsekwencje - masowe szturmy, masowe straty
Co się dzieje, gdy okaże się, że rzeczywistość nie pasuje do raportów politycznych?
Rosyjskie dowództwo znajduje jedyne logiczne wyjście, tj. przyspiesz operacje, aby rzeczywistość dopasowała się do raportów. Zamiast rozsądnych manewrów, męczenie przeciwnika ogniem, zmiana kierunków uderzeń by rozchwiać obronę - Rosjanie idą w masowe fale szturmów.
Szczerze Szanowni Państwo- spodziewałem się czegoś więcej po rosyjskich dowódcach... :)
ATESH meldunek brzmi dla Rosjan mrożąco: "Próbując zmusić sytuację na polu bitwy do dopasowania się do raportów politycznych, dowództwo Sztabu Generalnego - pod ciężką presją - rzuca masowe fale żołnierzy w szturmy, ignorując rekordowo wysokie straty".
To nie jest taktyka do jakiej ma aspirować przyszła groźna dla zachodu armia rosyjska. To jest desperacja - biurokratów w sztabach. To jest potwierdzenie tego, że system kontroli nad rzeczywistością w rosyjskiej armii się całkowicie rozpada.
Gdy rozkazy brzmiają "Pokrowsk musimy mieć do końca roku, bo tak obiecaliśmy polityce", nie ma czasu na manewr, na przygotowanie, na zbieranie sił. Są tylko szturmy.
Koszt tego podejścia: 96-120 zabitych rosyjskich żołnierzy na jeden zajęty kilometr kwadratowy. To nie matematyka wojny - to matematyka zbrojni na własnej armii.
Co raz więcej Rosjan o tym pisze - nieoficjalnie, gdyż boją się wysokich kar za obrazę armii.
Symulowanie choroby - pierwszy sygnał rozpadu
Masowo żołnierze rosyjskie symulują chorobę, aby uniknąć redyslokacji do sektora Pokrowskiego. ATESH raportuje to szczególnie na podstawie danych z 205. Brygady Zmechanizowanej. Szpitale są przepełnione żołnierzami z "zaburzeniami żołądkowymi", "alergią taktyczną", "bólem kręgosłupa, który nagle pojawił się wczoraj".
Rosyjski personel medyczny potwierdza- liczby są "znacznie powyżej normalnych poziomów". Żołnierze wiedzą, że Pokrowsk to śmierć. To nie jest ukraińskie hasła propagandowe. To jest doświadczenie, które rozprzestrzenia się w monitorowanych przez mnie sieciach gdzie żołnierz rosyjscy dzielą się informacjami i poradami z pola walki, w WhatsAppie, w Telegramie itp. Każda wiadomość od kolegów, którzy tam byli: "Tu ludzie gają po setki", "Tam stajesz się otwieraczem" - ten kto je monitoruje i czyta wie o co chodzi.
To pierwszy publiczny sygnał, że rozpowszechnia się rozumienie rozkazy równa się śmierć. To rozpowszechnienie rozumienia to początek rozpadu zdyscyplinowania w rosyjskiej armii, którego nie powstrzymają jednostki zaporowe policji wojskowej i Rosgwardii. Spada wydajność na polu walki jednostek liniowych rosyjskiej armii - to fakt!
Gdy żołnierz przestaje wierzyć, że rozkaz ma sens - armia przestaje funkcjonować.
Samobójstwa w Centralnym Okręgu Wojskowym - rozpadu od dołu
W Centralnym Okręgu Wojskowym (COW) Rosji liczba zgonów pozabojowych sięgnęła nieprzyzwoitych poziomów:
2024 rok: 71 samobójstw. Pierwsza połowa 2025 roku: 86 samobójstw. Razem 2024-2025: ponad 600 zgonów pozabojowych!
W zdolności ogólnej 200 tysięcy żołnierzy, poziom 0,03-0,04% rocznie to wskaźnik świadczący o głębokie demoralizacji nawet jak na standardy rosyjskie.
Dla przykładu według dostępnych danych, w ostatnich latach w Wojsku Polskim o podobnej liczebności jak rosyjski COW notuje się od kilkunastu do kilkudziesięciu samobójstw rocznie; w 2024 roku MON podał 28 samobójstw żołnierzy.
To oznacza, że rosyjscy oficerowie tracą kontrolę. Przyczyny (potwierdzone przez HUR): zatrucia pokarmowe (zła logistyka), przedawkowania narkotyków (rozpowszechniona), alkohol (próba zapomnienia).
To jest anatomia rozpadu - nie od góry, ale od dołu.
Armia rozpada się od najmniejszych jednostek. Gdy żołnierze sami sobie odbierają życie, to oznacza, że system nie ma już kontroli.
Gra polityczna - czy Putin wie, że Gerasimow kłamie?
Tu musimy sobie zadać trzy pytania:
Czy Putin wie, że Gerasimow kłamie?
Czy Gerasimow wie, że Sztab Generalny kłamie?
Czy Sztab wie, że sztaby jednostek kłamią?
Odpowiedź jest na wszystkie trzy: TAK, ale na różnych poziomach. Wszyscy wiedzą, że kłamią. Ale każdy robi to, co musi, by przetrwać jeden dzień dłużej w systemie, który ukarze go za przyniesienie złych wiadomości.
Czekając na rozejm
Dobrym przykładem jest tu skazanie generała Popowa który był dowódcą jeszcze niedawno bardzo dobrej 58. Armii Ogólnomózgowej, a teraz stał się rezydentem jednej rosyjskich kolonii karnych - za ostrą krytykę tej obłudy.
"Ostra reprymenda z samej góry" - to są słowa, które Gerasimow dobrze rozumie. Dmitrij Kozak, jeden z najbliższych doradców Putina, został faktycznie wypchnięty z Kremla w sierpniu (prawie przez okno), gdy zaproponował szybkie zakończenie wojny.
Wiadomość jest jasna - doniesiesz złe wiadomości, wylądujesz w kolonii - jeśli w ogóle będziesz miał tyle szczęścia.
Może dlatego raporty Gerasimowa stają się coraz bardziej fantazyjne.
Kryzys informacyjny - kiedy system rozpada się
We wrześniu-październiku, nawet rosyjscy blogerzy wojskowi - ci pro-rosyjscy, ci, którzy chwalą armię - zaczęli publicznie pytać o źródła fałszywych danych.
To precedens. To oznacza, że propaganda rosyjska nie wytrzymała ciśnienia rzeczywistości.
I tutaj dochodzi do paradoksu. Kreml zaczyna eliminować własnych zwolenników:
Roman Alyokhin (151,000 obserwujących na Telegramie)- oznaczony jako "zagraniczny agent" (19 września 2025 r.)
Tatiana Montyan (400,000 obserwujących) - to pierwsza Z-blogerka oznaczona "terrorystką" (październik 2025 r.)
Apti Alaudinov ścigany i "zniszczeniem przez prawo", mając siedem dni na przeprosiny
Powoli zabraknie mi możliwość czytania w miarę wiarygodnych relacji rosyjskich...
Czemu są eliminowani?
Nie za to, że nienawidzą Putina. Za to, że krytykują korupcję w Ministerstwie Obrony. Za to, że pokazują rzeczywiste straty. Za to, że zadają pytania, które system nie potrafi ukryć. To są prawdziwi rosyjscy patrioci, oni naprawdę wierzą w "imperium".
To jest ostatni sygnał rozpadu, gdy reżim walczy z własnymi zwolennikami, gdy nie może tolerować nawet "swojej" propagandy - oznacza to, że system kontroli narracji się rozpada. Gdy sami sobie wrogami stają się ci, którzy byli lojalni - to oznacza, że system szuka kozłów ofiarnych dla własnego upadku.
Cztery scenariusze przyszłości
Scenariusz "A" - Zmiana kadr: Putin wymieni Gerasimowa. Nowy szef Sztabu Generalnego otrzyma "rozsądne" rozkazy. Ale żyje w tej samej rzeczywistości, w tym samym systemie nacisków politycznych. Problem nie znika, tylko zmienia twarz.
Scenariusz "B" - Eskalacja: Putin zwiększa nacisk. Sztab zwiększa szturmy. Straty skaczą do 2000+ dziennie. Rozpowszechnia się rozumienie bez wyjścia. Jeśli to trwa jeszcze dwa kwartały, system może się całkowicie rozsypać.
Scenariusz "C" - Zaakceptowanie rzeczywistości: Putin zmienia terminy. Ale to oznacza przyznanie porażki. To oznacza wymianę Gerasimowa, czystki w Sztabie, przygotowanie gruntu do rozmów.
Scenariusz "D" - Kryzys negocjacyjny: Kryzys wewnętrzny przyspiesza rozmowy pokojowe. Kreml szuka wyjścia z pętli, którą sobie zastawił.
Najważniejsze, że żaden z tych scenariuszy nie zmienia podstawowego faktu - system dowodzenia i kontroli armii w Rosji przestał wydajnie funkcjonować i zbliża się do granicy rozpadu całkowitej wiarygodności.
Podsumowanie
Rosji nie brakuje czołgów. Rosja ma zapasy na pół roku czy na rok walki. Te liczby są teraz drugorzędne. Bo system dowodzenia, który je "wydaje", rozpada się od wewnątrz. Przestaje być wydajny i jak to świat to zobaczy - to Rosja straci w oczach Zachodnich negocjatorów resztki wiarygodności...
Rosyjscy żołnierze już wiedzą, że tam gdzie wysyła ich dowództwo czeka ich śmierć, a nie zwycięstwo. Miejscowi Blogerzy pytają o korupcję. Generałowie raportują fikcję, a doświadczeni generałowie i oficerowie rezydują w koloniach karnych...
Należy pamiętać, że kryzys dowodzenia nie jest kryzysem zasobów - to kryzys legitymacji samego systemu. Gdy żołnierze symulują chorobę, gdy blogerzy zadają pytania, gdy generałowie raportują fikcję to oznacza, że system utracił wiarę w siebie.
A armia, która utraciła wiarę w siebie, to już nie jest armia, która może wygrać wojnę. To jest chaos w mundurach, który przetwarza ludzi na mapie.
Nota metodologiczne (analityka kwantowa)
Analiza ta wykorzystuje analitykę kwantową, łącząc: Weryfikację faktów - każde twierdzenie oparte na otwartych źródłach (ATESH, ISW, raport HUR, komentarze blogerów, analiza własnych zasobów)
Modelowanie scenariuszy - cztery możliwe drogi ewolucji systemu
Indykatory słabe sygnały - symulowanie chorób, samobójstwa, eliminacja bloggerów.
Analizę systemów - pokazanie, jak zniekształcenia informacji kumulują się na każdym szczeblu hierarchii i wpływa na świadomość sytuacyjną.
Bazując na tej metodologii, najwyższe prawdopodobieństwo na czas tworzonej analizy przypisuje się Scenariuszowi "B" (eskalacja prowadząca do kryzysu) z indykatorami wspierającymi: wzrost samobójstw, rozpowszechnianie się wiedzy o rzeczywistych stratach, eliminacja bloggerów jako chęć wyeliminowania alternatywnych narracji.
Pozdrawiam i dziękuję.](https://pbs.twimg.com/media/G8UgL0SXsAgaeOz.jpg)
![Maciej_Korowaj's tweet photo. MGŁA WOJNY - SYSTEM ROZPADA SIĘ OD WEWNĄTRZ
Kryzys dowodzenia jako sygnał rozpadu legitymacji wojny.
Podsłuchana rozmowa między rosyjskimi oficerami wracającymi ze Sztabu Generalnego brzmi jak analiza protokołu w szpitalu psychiatrycznym.
"Chaos wewnątrz głównego organu dowodzenia" - tak ATESH, sieć partyzantów wśród rosyjskich oficerów, opisuje stan generalnego sztabu rosyjskiej armii.
Nie jest to zwykła rotacja kadr, nie pojedyncza porażka czy błędne wyliczenie. To załamanie systemu raportowania na poziomie strategicznym.
Sztab Generalny Federacji Rosyjskiej, kierowany generałem Waleriem Gerasimowem, znalazł się w sytuacji bez wyjścia. Putinowi obiecano zdobycie Kupiaińska i opanowanie kompleksu Pokrowsk-Myrnohrad w 2025 roku. Termin zbliża się do końca. Terytoria pozostają w rękach Ukrainy. W grę wchodzi "ostra reprymenda z samej góry" - fraza, którą oficerowie rosyjscy rozumieją jako bezpośrednią krytykę od Putina, a która poprzedza zwolnienia, areszty, a niekiedy coś więcej.
Liczby, które kłamią
30 sierpnia 2025 roku Gerasimow staje przed Putinem z mapą. Mapa pokazuje dobitnie: Rosja zajęła 3,500 km2 od marca, przejęła 149 osad. To liczby dla raportów międzynarodowych, dla negocjatorów. To liczby dla wyniku.
Problem pojawia się kilka dni wcześniej. Minister obrony Andriej Biełousow stwierdza, że Rosja osiąga "600-700 km2 miesięcznie". Rzeczywisty stan: 440-500 km2. To zawyżenie na poziomie 33-36%.
Analitycy (np. ISW) którzy monitorują rzeczywisty teren dziennie na podstawie geolokalizacji, map satelitarnych i otwartych źródeł, liczą inaczej.
Rzeczywista powierzchnia zajęta: 2,346 km2. Rzeczywita liczba osad: 130. Tak więc Gerasimow wykazał 1,154 km2 zbyt dużo - prawie 50% zawyżenia i 19 osad, które nigdy nie były na stałe prze Rosjan kontrolowane (szara strefa).
Pytanie, które się mi nasuwa i zadali je także niektórzy rosyjscy blogerzy militarni - ci pro-kremowscy, ci, którzy chwalą rosyjską armię i jej zaangażowanie:
" [...] Która część struktury dowodzenia karmią generałów fałszywymi danymi?"
Pytanie zawiera w sobie całą diagnozę. Bo jeśli się nie wie, gdzie jest front, jak można nim zarządzać i dowodzić?
Jeśli dowódcy nie znają rzeczywistości, jak mogą podejmować decyzje?
Jeśli raporty są fałszywe na każdym szczeblu, to oznacza, że system funkcjonowania armii się im rozsypał !!?
Mapa Gerasimowa- anatomia fałszu
Mapa zawiera szare strefy - obszary całkowicie nieutrzymane, gdzie panuje chaos. Te strefy oznaczane są jako "rosyjskie". Zawiera rubieże przenikania taktycznego - miejsca krótkotrwałych infiltracji, które trwały kilka dni. Zawiera otoczone jednostki - przełom koło Dobropillia, gdzie ukraińska kontratak przerwał rosyjskie linie i uwięziła część sił. Te obszary oznaczane są jako "osiągnięte" w rosyjskich mapach Gerasimowa.
Innymi słowy - każdy szczebel raportuje to, co słucha chce usłyszeć. Dowódca brygady, widząc, że ma rozkaz zdobyć 20 km2, raportuje 35 km2. Dowódca korpusu, zbierając raporty brygad, wie, że są zawyżone. Ale raportuje je wyżej z marginesem bezpieczeństwa. Dowódca Grupy Sił, znając ten trend, raportuje Sztabowi. A Sztab Generalny, operując na liczbach, które to wszystkie zniekształcenia kumulują, raportuje Putinowi.
To nie jest błąd. To jest systematyczne zniekształcenie informacji na każdym poziomie hierarchii. Miernik tego procesu to, że każdy szczebel wie, że ma złą wiadomość i każdy szczebel wie, że nie jest to dopuszczalne.
Konsekwencje - masowe szturmy, masowe straty
Co się dzieje, gdy okaże się, że rzeczywistość nie pasuje do raportów politycznych?
Rosyjskie dowództwo znajduje jedyne logiczne wyjście, tj. przyspiesz operacje, aby rzeczywistość dopasowała się do raportów. Zamiast rozsądnych manewrów, męczenie przeciwnika ogniem, zmiana kierunków uderzeń by rozchwiać obronę - Rosjanie idą w masowe fale szturmów.
Szczerze Szanowni Państwo- spodziewałem się czegoś więcej po rosyjskich dowódcach... :)
ATESH meldunek brzmi dla Rosjan mrożąco: "Próbując zmusić sytuację na polu bitwy do dopasowania się do raportów politycznych, dowództwo Sztabu Generalnego - pod ciężką presją - rzuca masowe fale żołnierzy w szturmy, ignorując rekordowo wysokie straty".
To nie jest taktyka do jakiej ma aspirować przyszła groźna dla zachodu armia rosyjska. To jest desperacja - biurokratów w sztabach. To jest potwierdzenie tego, że system kontroli nad rzeczywistością w rosyjskiej armii się całkowicie rozpada.
Gdy rozkazy brzmiają "Pokrowsk musimy mieć do końca roku, bo tak obiecaliśmy polityce", nie ma czasu na manewr, na przygotowanie, na zbieranie sił. Są tylko szturmy.
Koszt tego podejścia: 96-120 zabitych rosyjskich żołnierzy na jeden zajęty kilometr kwadratowy. To nie matematyka wojny - to matematyka zbrojni na własnej armii.
Co raz więcej Rosjan o tym pisze - nieoficjalnie, gdyż boją się wysokich kar za obrazę armii.
Symulowanie choroby - pierwszy sygnał rozpadu
Masowo żołnierze rosyjskie symulują chorobę, aby uniknąć redyslokacji do sektora Pokrowskiego. ATESH raportuje to szczególnie na podstawie danych z 205. Brygady Zmechanizowanej. Szpitale są przepełnione żołnierzami z "zaburzeniami żołądkowymi", "alergią taktyczną", "bólem kręgosłupa, który nagle pojawił się wczoraj".
Rosyjski personel medyczny potwierdza- liczby są "znacznie powyżej normalnych poziomów". Żołnierze wiedzą, że Pokrowsk to śmierć. To nie jest ukraińskie hasła propagandowe. To jest doświadczenie, które rozprzestrzenia się w monitorowanych przez mnie sieciach gdzie żołnierz rosyjscy dzielą się informacjami i poradami z pola walki, w WhatsAppie, w Telegramie itp. Każda wiadomość od kolegów, którzy tam byli: "Tu ludzie gają po setki", "Tam stajesz się otwieraczem" - ten kto je monitoruje i czyta wie o co chodzi.
To pierwszy publiczny sygnał, że rozpowszechnia się rozumienie rozkazy równa się śmierć. To rozpowszechnienie rozumienia to początek rozpadu zdyscyplinowania w rosyjskiej armii, którego nie powstrzymają jednostki zaporowe policji wojskowej i Rosgwardii. Spada wydajność na polu walki jednostek liniowych rosyjskiej armii - to fakt!
Gdy żołnierz przestaje wierzyć, że rozkaz ma sens - armia przestaje funkcjonować.
Samobójstwa w Centralnym Okręgu Wojskowym - rozpadu od dołu
W Centralnym Okręgu Wojskowym (COW) Rosji liczba zgonów pozabojowych sięgnęła nieprzyzwoitych poziomów:
2024 rok: 71 samobójstw. Pierwsza połowa 2025 roku: 86 samobójstw. Razem 2024-2025: ponad 600 zgonów pozabojowych!
W zdolności ogólnej 200 tysięcy żołnierzy, poziom 0,03-0,04% rocznie to wskaźnik świadczący o głębokie demoralizacji nawet jak na standardy rosyjskie.
Dla przykładu według dostępnych danych, w ostatnich latach w Wojsku Polskim o podobnej liczebności jak rosyjski COW notuje się od kilkunastu do kilkudziesięciu samobójstw rocznie; w 2024 roku MON podał 28 samobójstw żołnierzy.
To oznacza, że rosyjscy oficerowie tracą kontrolę. Przyczyny (potwierdzone przez HUR): zatrucia pokarmowe (zła logistyka), przedawkowania narkotyków (rozpowszechniona), alkohol (próba zapomnienia).
To jest anatomia rozpadu - nie od góry, ale od dołu.
Armia rozpada się od najmniejszych jednostek. Gdy żołnierze sami sobie odbierają życie, to oznacza, że system nie ma już kontroli.
Gra polityczna - czy Putin wie, że Gerasimow kłamie?
Tu musimy sobie zadać trzy pytania:
Czy Putin wie, że Gerasimow kłamie?
Czy Gerasimow wie, że Sztab Generalny kłamie?
Czy Sztab wie, że sztaby jednostek kłamią?
Odpowiedź jest na wszystkie trzy: TAK, ale na różnych poziomach. Wszyscy wiedzą, że kłamią. Ale każdy robi to, co musi, by przetrwać jeden dzień dłużej w systemie, który ukarze go za przyniesienie złych wiadomości.
Czekając na rozejm
Dobrym przykładem jest tu skazanie generała Popowa który był dowódcą jeszcze niedawno bardzo dobrej 58. Armii Ogólnomózgowej, a teraz stał się rezydentem jednej rosyjskich kolonii karnych - za ostrą krytykę tej obłudy.
"Ostra reprymenda z samej góry" - to są słowa, które Gerasimow dobrze rozumie. Dmitrij Kozak, jeden z najbliższych doradców Putina, został faktycznie wypchnięty z Kremla w sierpniu (prawie przez okno), gdy zaproponował szybkie zakończenie wojny.
Wiadomość jest jasna - doniesiesz złe wiadomości, wylądujesz w kolonii - jeśli w ogóle będziesz miał tyle szczęścia.
Może dlatego raporty Gerasimowa stają się coraz bardziej fantazyjne.
Kryzys informacyjny - kiedy system rozpada się
We wrześniu-październiku, nawet rosyjscy blogerzy wojskowi - ci pro-rosyjscy, ci, którzy chwalą armię - zaczęli publicznie pytać o źródła fałszywych danych.
To precedens. To oznacza, że propaganda rosyjska nie wytrzymała ciśnienia rzeczywistości.
I tutaj dochodzi do paradoksu. Kreml zaczyna eliminować własnych zwolenników:
Roman Alyokhin (151,000 obserwujących na Telegramie)- oznaczony jako "zagraniczny agent" (19 września 2025 r.)
Tatiana Montyan (400,000 obserwujących) - to pierwsza Z-blogerka oznaczona "terrorystką" (październik 2025 r.)
Apti Alaudinov ścigany i "zniszczeniem przez prawo", mając siedem dni na przeprosiny
Powoli zabraknie mi możliwość czytania w miarę wiarygodnych relacji rosyjskich...
Czemu są eliminowani?
Nie za to, że nienawidzą Putina. Za to, że krytykują korupcję w Ministerstwie Obrony. Za to, że pokazują rzeczywiste straty. Za to, że zadają pytania, które system nie potrafi ukryć. To są prawdziwi rosyjscy patrioci, oni naprawdę wierzą w "imperium".
To jest ostatni sygnał rozpadu, gdy reżim walczy z własnymi zwolennikami, gdy nie może tolerować nawet "swojej" propagandy - oznacza to, że system kontroli narracji się rozpada. Gdy sami sobie wrogami stają się ci, którzy byli lojalni - to oznacza, że system szuka kozłów ofiarnych dla własnego upadku.
Cztery scenariusze przyszłości
Scenariusz "A" - Zmiana kadr: Putin wymieni Gerasimowa. Nowy szef Sztabu Generalnego otrzyma "rozsądne" rozkazy. Ale żyje w tej samej rzeczywistości, w tym samym systemie nacisków politycznych. Problem nie znika, tylko zmienia twarz.
Scenariusz "B" - Eskalacja: Putin zwiększa nacisk. Sztab zwiększa szturmy. Straty skaczą do 2000+ dziennie. Rozpowszechnia się rozumienie bez wyjścia. Jeśli to trwa jeszcze dwa kwartały, system może się całkowicie rozsypać.
Scenariusz "C" - Zaakceptowanie rzeczywistości: Putin zmienia terminy. Ale to oznacza przyznanie porażki. To oznacza wymianę Gerasimowa, czystki w Sztabie, przygotowanie gruntu do rozmów.
Scenariusz "D" - Kryzys negocjacyjny: Kryzys wewnętrzny przyspiesza rozmowy pokojowe. Kreml szuka wyjścia z pętli, którą sobie zastawił.
Najważniejsze, że żaden z tych scenariuszy nie zmienia podstawowego faktu - system dowodzenia i kontroli armii w Rosji przestał wydajnie funkcjonować i zbliża się do granicy rozpadu całkowitej wiarygodności.
Podsumowanie
Rosji nie brakuje czołgów. Rosja ma zapasy na pół roku czy na rok walki. Te liczby są teraz drugorzędne. Bo system dowodzenia, który je "wydaje", rozpada się od wewnątrz. Przestaje być wydajny i jak to świat to zobaczy - to Rosja straci w oczach Zachodnich negocjatorów resztki wiarygodności...
Rosyjscy żołnierze już wiedzą, że tam gdzie wysyła ich dowództwo czeka ich śmierć, a nie zwycięstwo. Miejscowi Blogerzy pytają o korupcję. Generałowie raportują fikcję, a doświadczeni generałowie i oficerowie rezydują w koloniach karnych...
Należy pamiętać, że kryzys dowodzenia nie jest kryzysem zasobów - to kryzys legitymacji samego systemu. Gdy żołnierze symulują chorobę, gdy blogerzy zadają pytania, gdy generałowie raportują fikcję to oznacza, że system utracił wiarę w siebie.
A armia, która utraciła wiarę w siebie, to już nie jest armia, która może wygrać wojnę. To jest chaos w mundurach, który przetwarza ludzi na mapie.
Nota metodologiczne (analityka kwantowa)
Analiza ta wykorzystuje analitykę kwantową, łącząc: Weryfikację faktów - każde twierdzenie oparte na otwartych źródłach (ATESH, ISW, raport HUR, komentarze blogerów, analiza własnych zasobów)
Modelowanie scenariuszy - cztery możliwe drogi ewolucji systemu
Indykatory słabe sygnały - symulowanie chorób, samobójstwa, eliminacja bloggerów.
Analizę systemów - pokazanie, jak zniekształcenia informacji kumulują się na każdym szczeblu hierarchii i wpływa na świadomość sytuacyjną.
Bazując na tej metodologii, najwyższe prawdopodobieństwo na czas tworzonej analizy przypisuje się Scenariuszowi "B" (eskalacja prowadząca do kryzysu) z indykatorami wspierającymi: wzrost samobójstw, rozpowszechnianie się wiedzy o rzeczywistych stratach, eliminacja bloggerów jako chęć wyeliminowania alternatywnych narracji.
Pozdrawiam i dziękuję.](https://pbs.twimg.com/media/G8Uf7z9XcAQtPBX.jpg)
Olivia
Online
Da
@Da34007586
''Próbując zmusić sytuację na polu bitwy do dopasowania się do raportów politycznych(...)''
@Maciej_Korowaj
Joined August 2020
105 Following
5 Followers
389 Posts
Beton już się chyba sam nie sprzedaje. Po Wrocławiu jeżdżą już mobilne SALONY sprzedaży deweloperskiej.
[Polecam z dźwiękiem]
@BetonoweZloto @MNiedorozwoju @mickpll @PZFD_
Po lecie zawsze przychodzi jesień. Na rynkach też.
Tym razem bez prognozowania (to w sobotę rano 😀), na niedzielę coś ponadczasowego.
Kiedy akcje, a kiedy obligacje, a kiedy lepiej postać z boku?
Prosta reguła, która z pewną dozą tolerancji, będzie w tym pomagała:
Gdy stopy procentowe SPADAJĄ → kupujemy akcje
💰 Faza ożywienia – tanie kredytowanie napędza wzrost zysków spółek.
Gdy stopy już spadły, a PKB ładnie rośnie → kupujemy surowce + trzymamy akcje
⚡ Faza ekspansji – silny popyt na materiały, energie i metale.
Gdy inflacja przestaje spadać (zaczyna rosnąć) → powoli spoglądamy na obligacje indeksowane inflacją, ale akcje i surowce wciąż mogą sobie radzić dobrze
🔥 Późna faza cyklu – ochrona przed rosnącymi cenami.
Gdy bank centralny zaczyna reagować (podnosi stopy) → czas stopniowo sprzedawać akcje
🚨 Ryzyko przegrzania – droższe pieniądze hamują gospodarkę.
Gdy bank centralny dławi gospodarkę (inflacja spada, ale stopy wciąż wysokie) → czekamy na moment tuż przed obniżkami i kupujemy obligacje stałokuponowe
🛡️ Faza spowolnienia/recesji – najkorzystniejszy moment na długoterminowe obligacje (ceny obligacji rosną, gdy stopy spadają).
i cykl się zamyka.
a jak chcecie posłuchać, to dzisiaj wjechał odcinek o tym na Mądrych Inwestycjach, jak co niedzielę rano o 7:00 "o Inwestowaniu przy Kawie" - link w komentarzu :)
Ten tekst jest dla osób, które naprawdę interesują się skutecznym inwestowaniem -- i które potrafią zdobyć się na trudny krok: odrzucenie pokusy chodzenia na skróty. Słabo się to klika. Algorytmy nagradzają polaryzację, obietnice szybkich zysków, dramat, zrzuty ekranu z trzycyfrowymi stopami zwrotu.
Tekst nie powstał po to, żeby kogokolwiek do czegokolwiek przekonać. Każdy wyciągnie wnioski, jakie uzna za właściwe -- i bardzo dobrze. Warto jednak żebyśmy oparli je na danych, a nie na sloganach.
Często słychać tezę: „chcesz zarobić więcej -- wyjdź poza ETF-y". Brzmi rozsądnie, bo kojarzone są one (coraz mniej słusznie) z pasywnym inwestowaniem. Spójrzmy więc spokojnie w dane.
Najprostszy benchmark świata: S&P 500. Od 2002 roku agencja S&P prowadzi cykliczne raporty SPIVA, porównujące wyniki aktywnie zarządzanych funduszy z tym indeksem. W horyzoncie 15 lat przegrywa z nim około 88% z nich. W horyzoncie 20 lat -- ponad 90%. Po kosztach. To dane publiczne, sprawdzalne, powtarzane rok w rok.
A garstka, której się udaje? Noblista Eugene Fama z Kennethem Frenchem w pracy „Luck Versus Skill" (2010) prześwietlili tysiące funduszy. Wniosek był ostrożny: tylko około 2% aktywnych zarządzających generuje statystycznie istotną alfę -- odróżnialną od zwykłego szczęścia. I -- co istotne -- zwycięzca ostatnich 15 lat nie jest dobrym predyktorem zwycięzcy kolejnych 15.
A Buffett? Też zbadany. W pracy "Buffett's Alpha" (Frazzini, Kabiller, Pedersen, 2013, 2018) jego wyniki rozłożono na czynniki. Większość jego rezultatu da się wyjaśnić konsekwentną ekspozycją na bezpieczne, tanie, duże i wysokiej jakości spółki -- z odrobiną taniej dźwigni (pochodzącej z działalności ubezpieczeniowej Berkshire). To w żadnym stopniu nie umniejsza jego wielkości -- był pierwszy, robił to dekadami, z żelazną dyscypliną.
Zatrzymajmy się przy pojęciu „skorygować o ryzyko". To nic skomplikowanego: porównanie dwóch wyników przy tym samym poziomie ryzyka. 20% rocznie można zrobić bardzo różnie -- i to JAK mówi nam często więcej niż samo ILE.
Przykład najprostszy z możliwych: portfel 60/40 (60% akcji, 40% obligacji) ma w długim terminie niższy nominalny zwrot niż 100% akcji. Na pierwszy rzut oka -- przegrywa.
Po korekcie o ryzyko nie przegrywa -- ma porównywalny, a w wielu okresach wyższy wskaźnik Sharpe'a. Powód: niższa zmienność i płytsze obsunięcia dają więcej zwrotu na każdą jednostkę podjętego ryzyka.
A czynniki -- value, momentum, size, quality? Dziś dostępne tanio za np. 0,20-0,40% rocznie; fundusze typu Dimensional w USA podobnie. To, za co kiedyś płaciło się 2% rocznie i zaufanie do gwiazdy zarządzania, jest dziś szeroko dostępne.
I na koniec -- myśl, którą warto zabrać. Dla większości inwestorów najważniejsze nie jest to, czy pokonają rynek. Najważniejsze jest, czy ze swoją strategią przetrwają.
Strategia, której nie porzucimy w panice przy krachu, pobije najlepszą strategię, której nie wytrzymamy.
Warto więc zadać sobie trzy spokojne pytania: czy moja strategia jest powtarzalna? Czy rozumiem, dlaczego ma działać? Ile czasu mi zjada? Każdy odpowie sobie inaczej. I dobrze.
Dobrego dnia! 👍
@rmodrzewski Gratulacje panie Rafale
@AlkoInwestor zdemaskowany 😁
Promocje w Biedronce tworzą nowy zawód. Łowcy okazji zarabiają nawet kilkaset złotych dziennie
Promocje w Biedronce czy Rossmannie to już nie tylko szansa na tanie zakupy dla "Kowalskiego". W internecie wyrosła wokół nich potężna szara strefa. Jeśli myślisz, że wyprzedaże kosmetyków za 4,99 zł czy przeceny zabawek na 50% są dla ciebie, to grubo się mylisz. Zanim wyjdziesz z pracy, półki będą już puste, a towar trafi na grupy sprzedażowe z doliczoną "marżą za fatygę".
Jak to działa? O świcie w sklepach pojawiają się "zakupowi pośrednicy", którzy hurtowo czyszczą półki z najbardziej atrakcyjnych produktów. Często mają już gotowe listy zamówień z Facebooka. Towar, który jeszcze rano zalegał w Biedronce, po południu ląduje w sieci.
Kupujący dostaje paragon, ale musi doliczyć stałą opłatę. W publicznych grupach zaroiło się od wpisów w stylu: "blik + 10 zł za fatygę + kod nadania paczkomatu" czy "doliczam dyszkę za pakowanie". Słowo "pomoc" kończy się tam, gdzie zaczyna się zysk, a nikt nie ukrywa, że te 10 złotych to po prostu ukryta marża.
Czy to się opłaca? Oczywiście. Jeśli podczas jednego "złotego strzału" uda się wykupić 30 podkładów czy 40 paczek przecenionych słodyczy, to doliczając do każdej sztuki 10 złotych "za pakowanie", pośrednik wyciąga z tego 300-400 złotych czystego zysku. Wystarczy rano objechać kilka dyskontów w okolicy i wieczorem nadać paczki.
W komentarzach pod takimi postami trwa prawdziwa wojna. Część internautów jest zachwycona – w końcu nawet z prowizją pośrednika płacą ułamek regularnej ceny za drogi kosmetyk czy zabawkę. Inni dosłownie plują jadem, oskarżając "łowców" o nieuczciwość, windowanie cen i bezczelne ogałacanie sklepowych półek kosztem zwykłych klientów, którzy po pracy zastają tylko puste kartony.
https://t.co/SLuC1rQJKp
RT poinformowało, że jego korespondent Steve Sweeney oraz operator kamery zostali ranni w izraelskim ataku w południowym Libanie, podczas uderzenia IDF na most Al-Kasmija.
@lewicki065 @nexta_polska No właśnie o to chodzi, że Rosja mogła mieć dobre relacje z zachodem, ale wybrała wojowanie z cywilizowanym światem, a teraz szuka sojuszników z pozycji potrzebującego.
MGŁA WOJNY - Kowalczuk, Kreml i gra o przyszłość rosyjskiego imperializmu
Z mojego doświadczenia wiem, że czasami największe tajemnice wyciekają nie poprzez szpiegów - agentów, ale poprzez panikę.
Kiedy elita wie, że gra się kończy, a czasu coraz mniej, pojawia się pokusa, by któreś z grających osób złamało kod milczenia.
Na to czeka każdy Oficer Wywiadu...
Rozmowa, o której donoszą nam z Kremla - spotkanie między Putinem a Jurym Walentinowiczem Kowalczukiem, jego osobistym bankierem i powiernikiem od czasów półmafinej kooperatywy "Ozjera" - ma wszystkie cechy takiego momentu.
Dla nie znających zakamarków obecnej rosyjskości dodam, że "Ozjero" - dosłownie po polsku "Jezioro" – to była dacza w pobliżu Leningradu (dziś Sankt Petersburg), założona w latach 80. Formalnie klub dla pracowników KGB i ich rodzin. Rzeczywiście były to znacznie ważniejszego – miejsce budowana obecnej sieć władzy (ale o tym może późnej napisze).
Szczątki informacji, które ostatnio analizuję wskazują na coś niepokojącego dziejące się w sieciach Kremlowskich powiązań, a szczególnie w jej warstwie powierzchniowej coś się "ulewa". Zastanawiający jest sposób, w jaki została opowiedziana ta "niejawna" rozmowa. Zbyt precyzyjnie skonstruowana, by być przypadkowym przeciekiem.
Zanim spróbuję rozpracować, co tutaj się naprawdę dzieje, musimy zrozumieć, kim jest Jurij Kowalczuk i dlaczego jego słowa miałyby znaczenie dla Putina.
Kowalczuk - człowiek od brudnych pieniędzy
Kowalczuk nie pojawia się w dokumentach ONZ ani w raportach międzynarodowych sądów. To celowe. To jest człowiek, który finansował Putina zanim Putin stał się Putinem. W czasach, gdy przyszły prezydent był leningradzkim KGB-stą (w mojej ocenie średniej jakości), Kowalczuk już budował sieć. Miał dostęp do wspomnianego "Ozjera" - klub z lat 90., gdzie obaj po raz pierwszy się spotkali - w klubie inkubatorze rosyjskiej oligarchii. Putin i Kowalczuk znaleźli wspólną drogę do władzy...
Dziś Kowalczuk kontroluje Bank Rossija, który jest de facto prywatnym bankiem Putina. 38% akcji, dostęp do każdego rubla, który przepływa przez palce ludzi z bliskiego kręgu Kremla. On był tam, gdy Putin wychowywał córkę. On zna szczegóły, które mogą złamać ten system.
To dlatego, kiedy Kowalczuk - według tych analizowanych doniesień - opowiada Putinowi coś, to proszę mi wierzyć lub nie - Putin tego słucha.
Co dokładnie powiedział?
Narracja jest nad wyraz elegancka - Kowalczuk sugeruje: "zabezpieczenie zysków". Operacja w Ukrainie osiągnęła swoje cele co pokazała potęgę Rosji, przebudowała gospodarkę w stronę militaryzacji, wyeliminowała niepewne elementy z elity władzy. Dalsze przedłużanie, twierdzi, szkodzi systemowi.
To brzmi racjonalnie. Niemal zbyt racjonalnie ale zgodzę się - cynicznie jak na Krem przystało.
Tutaj pojawia się pierwsza wątpliwość. Kowalczuk - znany z radykalnych poglądów, człowiek, który w 2022 roku był określany jako "ideolog wojny", ten, który "pchnął Putina do wojny" - teraz miałby być głosem roztropności? Człowiek, który zbudował swoją pozycję na agresji, teraz domaga się przystanku?
Możliwe, że moje monitorowane źródła opowiadając tę historię mają swoją własną agendę (zawsze biorę to pod uwagę).
Gospodarka pod presją
Ale tutaj jest punkt, w którym fikcja spotyka się z rzeczywistością. Niezależnie od tego, czy rozmowa miała miejsce dokładnie tak, jak opisano, sygnały gospodarcze z Rosji są jednoznaczne - system "Ozjera" jest pod presją.
Budżet na 2026 rok wymaga zarezerwowania 40% przychodów na obronę i bezpieczeństwo. To liczba, która mówi sama za siebie. Liczba, która pokazuje ekonomię wojny, nie ekonomię eksportującą technologię czy rozwój innowacyjnych przedsiębiorstw.
Przychody Rosji z eksportu ropy i gazu spadły o 20%. Plany z przychodu 10,9 biliona rubli zamieniły się w rzeczywistość 8,7 biliona. Różnica to ponad dwa biliony rubli. W ruchu, który pokazuje, że Rosja nie jest superpotęgą finansową, lecz krajem, który żyje ze sprzedaży surowców, a surowce mogą być zawsze tańsze, zależne od logistyki (morskiej), zawsze mniej dostępne.
Stopa procentowa to 16% (oficjalna). To nie jest liczba dla kraju, który wygrywa wojnę. To liczba dla kraju, w którym inflacja rujnuje oszczędności, a biznes nie inwestuje. Podatek VAT wzrósł z 20% do 22%t.
Nowe „technologiczne opłaty": 75 rubli za telefon, 1500 rubli za laptopa. To są opłaty, które mówią - nie mamy już pieniędzy na to, co potrzebujemy.
Problem, który nie da się rozwiązać czołgami
Ale są rzeczy, których pieniądze, nawet wszystkie pieniądze świata, nie mogą kupić, jeśli nie ma ich u źródła.
Rosja nie może produkować półprzewodników. Nie może produkować zaawansowanych chipów. Nie może budować sztucznej inteligencji, jeśli nie ma chipów, którymi by ją napędzać.
Sankcje UE blokują import tych rzeczy. Oczywiście Chiny mogą dostarczać coś, ale będą dostarczać to, co Chinom potrzebne, a Rosji potrzeba rzeczy, których Chiny nie mogą dostarczyć, bo sami ich nie mają na poziomie, jaki jest im potrzebny - mają też swoje problemy wewnętrzne. Nie są gotowe do konfrontacji z USA, a Waszyngton pod szalonym jeźdźcem Trupem przyspiesza... i to mocno.
W styczniu 2026 roku Putin zwołał naradę gdzie tematem była "elektronika". Powiedział podczas niej wprost: „bez konkurencyjnych układów scalonych niemożliwe jest przywództwo technologiczne". To nie była wzniosła retoryka. To była diagnoza. Diagnoza przepalonego wojną systemu.
Jeden z największych banków Rosji, Sberbank, przejął firmę Element, producenta elektroniki. Czy to rozwiąże problem? Nie. To pojawienie się w mroku nadziei na to, że można. Ale nie można.
Reverse engineering - nie daje przywództwa. To działa tylko na prostą technikę. Takie kopiowanie nie daje innowacji. Rosja może budować takie kopie technologiczne, ale będą one opóźnione o lata względem oryginałów.
Rosyjski biznes się zmęczył, a Rosyjski lud jeszcze nie?
Zmęczenie rosyjskiego biznesu to nie abstrakcja. To jest coś, co czuć w ruchach pieniądza. Oligarchowie rozmawiają z emisariuszami na rozmowy „o powrocie". Timczenko, Kowalczuk, Rotenbergowie - wszyscy szukają kanałów na rozmowy z Zachodem (głownie przez USA i Włochów - Europa) na temat wspólnych projektów. Gaz, metale ziem rzadkich, technologia.
Ale biznes nie rozmawiałby o tym, gdyby uważał, że może wygrać w "obecnej sytuacji". Rozmowy o powrocie to rozmowy o zdaniu się na cynizm i pragmatyzmy strony biznesowej tak bliskiej Kremlowi i duchu "Ozjera". Rozmowy o tym, że „może właśnie teraz, kiedy sieci są słabe, kiedy Zachód pozwala na negocjacje, kiedy Ukraina się męczy i drży z zimna - może właśnie teraz można się wycofać z tego z twarzą?"
Społeczeństwo rosyjskie jest zmęczone. Pięć lat kryzysu. Pandemia, a potem wojna. Rząd znowu podnosi podatki. Pracownicy samozatrudnieni mają nowe obowiązkowe składki - cztery tysiące rubli miesięcznie dla każdego, kto pracuje na własny rachunek. To może nie brzmi dużo dla kogoś na Zachodzie, ale dla rosyjskiego pracownika to ponad pół pensji.
Przypomnę że w latach 90-tych rosyjscy pracownicy nie otrzymywali wynagrodzenia przez pół roku, a mimo to chodzili do pracy - dla "imperium". Proszę tu nie klaunować upadek rosyjskiego ludu w "zachodni sposób".
Prawdą jest, że Rosji zmienia się kontrakt społeczny. Gwarancje ostatnich dekad rozpuszczają się. I Putin wie, że przed wyborami do Dumy w wrześniu tego roku, a potem przed własną wyborem, musi coś pokazać jako „sukces imperium" - jego sukces, który należy informacyjnie i propagandowo umacniać, a to wymaga czasu i podstaw...
Czy to okno możliwości, czy pułapka informacyjna?
Tutaj dochodzimy do sedna. Czy ta rozmowa między Putinem a Kowalczukiem się naprawdę odbyta? Czy jest to przeciek autentycznego sporu w elicie? Czy też jest to coś innego - coś bardziej niebezpiecznego?
W czwartek, 23 stycznia 2026 roku, jeden dzień po tym, jak ta rozmowa miała miejsce „na początku tygodnia", Putin spotkał się z Kenem Witkoffem, negocjatorem Trumpa. To spotkanie miało być o „pokoju" w Ukrainie. Ale co ciekawe rozmowa o Kowalczuku pojawiła się dzień wcześniej - dokładnie w momencie, gdy cena takich wiadomości była największa.
Może to było celowe. Może Kreml chce, żebyśmy wierzyli, że Putin „rozważa kompromis". Może chodzi o to, żeby Zachodowi, Ukrainie, amerykańskim mediom trafiło do głowy jedno przesłanie - „Rosja jest gotowa do ustępstw, czekajcie na nas".
Gdy rozmowy zawiodą - a obstawiam że zawiodą - Kreml może powiedzieć: „My byliśmy gotowi. To Zachód nas odrzucił. To USA i UE nie chciał pokoju."
Co mówi oficjalna linia Kremla?
Sekretarz prasowy Kremla, Dmitrij Peskow, oraz doradca prezydenta Federacji Rosyjskiej (FR) ds. międzynarodowych, Jurij Uszakow, po spotkaniu Putin-Witkoff byli zgodni: „Bez rozwiązania kwestii terytorialnej według formuły z Anchorage nie ma długoterminowego pokoju". To znaczy, że Rosja chce całego Donbasu. Wszystkich czterech obwodów, które zadeklarowała jako „swoje". Bez tego nie ma rozmowy.
Medwedczuk, człowiek bliski Putinowi, dawny polityk od Janukowycza (byłego prezydenta Ukrainy), powiedział wprost: „Nie będzie pokoju w 2026 roku".
Zachodnie instytut analityczne monitorujące wojnę w Ukrainie, stwierdziły: „Kreml prawdopodobnie zamierza odrzucić każdą propozycję, która nie spełnia pełnych żądań Rosji".
To są oficjalne analizy. To jest publicznie wyrażone stanowisko Kremla.
A wiadomość o Kowalczuku sugeruje coś całkowicie innego - gotowość do kompromisu.
Niesłychanie ciekawa "anomalia"...
Dwie Rosje na rozmowę
Tu pojawia się pytanie, którego nie sposób ignorować: czy w Kremlu dochodzi do rzeczywistego konfliktu między „siłowkami" (tym, którzy chcą wojny) a „pragmatykami gospodarczymi" (tym, którzy widzą ekonomiczną bezsiłę)?
To całkiem możliwe. W rosyjskim systemie zawsze istniały frakcje - ja je umownie nazywam grupami: "biznesmenów" i "patriotów" czy też "Młody" lub "Stary Arbat" - ci co czytają moje analizy je znają.
Generalnie są w nich ludzie dla których działalność wojenna jest uzasadniona ideologicznie - faszyści putinowskiego systemu, konserwatyści, nacjonaliści, itp. Są ci, dla których "война" jest biznesem - kontraktorzy zbrojeniowi, firmy prywatne, aparat bezpieczeństwa, dostawcy sankcyjnych komponentów. I są ci, dla których ta wojna to katastrofa - bankowcy, eksporterzy, ci, którzy mają biznes głównie poza Rosją.
Kowalczuk techniczne mógłby reprezentować trzecią grupę. Ale jego historia nie pozwala na to, by wierzyć, że nagłe stał się pacyfistą - raczej trudno mi w to uwierzyć.
Ale służba w Wywiadzie Wojskowym nauczyła mnie, że ocenie rzeczywistości nie polega na "wierze" - tylko analizie dostępnych danych (lub ich braku).
W takiej ocenie bardziej prawdopodobne jest, że Kowalczuk reprezentuje coś innego - ekonomiczny interes oligarchii w odbudowie pozycji na Zachodzie. Nie dlatego, że przestał być imperialistą. Ale dlatego, że imperializm nie przynosi - zysku, gdyż jeśli nie możesz sprzedawać, eksportować, inwestować poza granicami - to co to za "imperium"?
Punkt decyzyjny
Wszystko stanie się jasne w ciągu kilku tygodni. Negocjacje w Abu Dabi między USA, Rosją i Ukrainą rozpoczynają się 1 lutego 2026 roku. Wtedy zobaczymy rzeczywiste propozycje Kremla.
Jeśli Rosja zaproponuje faktyczne ustępstwa terytorialne - wycofanie się z jakichś terenów w zamian za zniesienie sankcji - to będzie oznaczać, że Kowalczuk, albo ktoś podobny, rzeczywiście przekonał Putina.
Jeśli Rosja pozostanie przy żądaniu całego Donbasu, przy maksymalnych warunkach - to znaczy, że ta rozmowa była albo wyumyślona, albo Putin jej słuchał i odrzucił.
Jeśli będziemy świadkami zmiany retoryki Kremla w rosyjskich mediach - nagłej miękkości, poprzednio niedostrzegalnego pragmatyzmu - to będzie sygnał, że coś się zmieniło jakościowo w wewnętrznym systemie Kremla.
Co widzieć we "Mgle Wojny"
Niezależnie od tego, czy ta konkretna rozmowa odbyła się dokładnie tak, jak opowiedziano, fakty gospodarze nie kłamią.
Rosja marnuje zasoby. Rosja nie może produkować chipów. Rosja nie może utrzymywać 40% budżetu państwa na wojnę przez następne dwa lata. Rosja ma ekonomiczny limit, i ten limit zbliża się.
Elita Rosji wie o tym. Oligarchowie wiedzą o tym. Żołnierze wiedzą o tym (symulują zwycięską wojnę). Społeczeństwo zaczyna wiedzieć (lub się domyśla).
Sankcje technologiczne są bardziej niszczące niż sankcje finansowe, bo nie można ich obejść poprzez Chiny czy Indie - można je obejść tylko poprzez wysoki koszt, opóźnienia, zmniejszoną funkcjonalność.
Putin ma teraz do wyboru - albo pchać to dalej, aż system się wsypie, albo znaleźć ramę, w której można „zawrzeć pokój" i powiedzieć społeczeństwu, że wygrał. Historia pokazuje, że Putin wybierał drugą opcję za każdym razem, gdy miał taką możliwość.
Ale tym razem zakład jest większy. Tym razem nie chodzi o Gruzję czy Krym. Chodzi o przetrwanie reżimu jako takiego - i tego co ustalono w "Ozjerze"
Rozmowa Kowalczuk-Putin, jeśli się odbyła, oznacza jedną rzecz - nawet wokół Putina zaczyna się szeptać, że może być koniec. A gdy zaczynają szeptać najbliższe osoby, znaczy to, że czują, iż lód pod nogami robi się cieńszy - chociaż mróz za oknem jeszcze strzela.
NOTA METODOLOGICZNA
Analiza scenariuszowa i monitorowanie sygnałów
Niniejsza analiza publicystyczna opiera się na metodologii wielowariantowej superpozycji scenariuszy, inspirowanej koncepcjami analizy kwantowej stosowanej do oceny sytuacji strategicznych według własnej metodologii opracowywanej pod kierownictwem @adambartnicki1 i @DanielBockowski na Wydziale Stosunków Międzynarodowych - Uniwersytetu w Białymstoku.
Cztery konkurencyjne hipotezy (scenariusze):
Scenariusz autentyczności (15%): Rozmowa Kowalczuk-Putin rzeczywiście miała miejsce. Kowalczuk reprezentuje frakcję pragmatyków gospodarczych i rzeczywiście zaproponował Putinowi „zabezpieczenie zysków" poprzez negocjacje.
Scenariusz dezinformacji operacyjnej Kremla (45%): Rozmowa została „wypuszczona" przez jedną z frakcji Kremla. Funkcja: tzw. signal laundering – komunikowanie „elastyczności" bez oficjalnego potwierdzenia. Cel: testowanie gotowości Zachodu do ustępstw.
Scenariusz dezinformacji pro-zachodniej (25%): Tekst został stworzony przez źródło zachodnie/ukraińskie w celu pokazania Rosji jako słabej i podzielonej.
Scenariusz pomyłki analitycznej (15%): Rozmowa była autentyczna, ale przypisana błędnie Kowalczukowi. Rzeczywistą frakcję pragmatyków reprezentują inni aktorzy (gubernatorzy, technokraci, część biznesu niezwiązanego z militarizacją).
Indykatory potwierdzające autentyczność:
Kowalczuk ma rzeczywisty dostęp do Putina (bankier osobisty, rezydencje wspólne)
Zmęczenie biznesu jest wymierne (rozmowy oligarchów o „powrocie", inwestycje zamrożone)
Problem technologiczny (półprzewodniki) jest krytyczny dla systemu
Destabilizacja gospodarcza jest liczalna (deficyt, stopa procentowa, podatki)
Indykatory zaprzeczające autentyczności:
Sprzeczność z oficjalną retoryką Kremla (żądania maksymalne, nie koncesje)
Brak potwierdzenia w wiarygodnych źródłach (mediach państwowych, oficjalnych komunikatach)
Timing zbyt wygodny (dzień przed negocjacjami z Witkoffem)
Profil narracji zgodny z kanałami pseudo-kremlowskimi (mieszanka prawdy, interpretacji, celowej dezinformacji)
Punkty dekoherencji scenariuszy, które wykluczą niektóre hipotezy):
Negocjacje Abu Dabi (1.02.2026): jeśli Rosja złoży propozycje ustępstw → Scenariusz 1/4; jeśli maksymalizm → Scenariusz 2
Zmiana retoryki Kremla (luty 2026): pragmatyzm vs. twardość → sygnał zmiany w elicie
Zachowanie oligarchów: pojawienie się publicznie w kontekście negocjacji → potwierdzenie zaangażowania
Front Pokrowsk: eskalacja operacyjna vs. konsolidacja frontu → wskaźnik rzeczywistych intencji Kremla
Monitorowane indykatory krótkoterminowe (pierwszy kwartał 2026 roku):
Deficyt budżetu: przekroczenie prognoz 2026
Ceny ropy: spadek poniżej $55/baryłka
Protesty społeczne: podatki, składki, mobilizacja
Przepływy finansowe: ruchy kapitału oligarchów
Monitorowane indykatory średnioterminowe (drugi i trzeci kwartał 2026 roku):
Wybory do Dumy (IX 2026): struktura elit przysłanych na listy z Kremla
Wyczerpanie sprzętu bojowego: wskaźniki produkcji
Transfer technologii z Chin: poziom rzeczywistych dostaw
Mobilizacja: trzecia fala, czy konsolidacja?
Źródła pierwotne:
69 dokumentów (oficjalne komunikaty Kremla, analityka niezależna, dane ekonomiczne, raporty instytutów badawczych, media rosyjskie i zachodnie).
Moja ocena wiarygodność tej konkretnej rozmowy: 20-35%.
Wiarygodność diagnozowanych problemów systemowych Rosji: powy��ej 85%.
Pozdrawiam i dziękuję.
@MNiedorozwoju @Entuzjasta86 No tym bardziej kup w promocji, bo ceny nieruchomości mogą tylko rosnąć
MGŁA WOJNY - SYSTEM ROZPADA SIĘ OD WEWNĄTRZ
Kryzys dowodzenia jako sygnał rozpadu legitymacji wojny.
Podsłuchana rozmowa między rosyjskimi oficerami wracającymi ze Sztabu Generalnego brzmi jak analiza protokołu w szpitalu psychiatrycznym.
"Chaos wewnątrz głównego organu dowodzenia" - tak ATESH, sieć partyzantów wśród rosyjskich oficerów, opisuje stan generalnego sztabu rosyjskiej armii.
Nie jest to zwykła rotacja kadr, nie pojedyncza porażka czy błędne wyliczenie. To załamanie systemu raportowania na poziomie strategicznym.
Sztab Generalny Federacji Rosyjskiej, kierowany generałem Waleriem Gerasimowem, znalazł się w sytuacji bez wyjścia. Putinowi obiecano zdobycie Kupiaińska i opanowanie kompleksu Pokrowsk-Myrnohrad w 2025 roku. Termin zbliża się do końca. Terytoria pozostają w rękach Ukrainy. W grę wchodzi "ostra reprymenda z samej góry" - fraza, którą oficerowie rosyjscy rozumieją jako bezpośrednią krytykę od Putina, a która poprzedza zwolnienia, areszty, a niekiedy coś więcej.
Liczby, które kłamią
30 sierpnia 2025 roku Gerasimow staje przed Putinem z mapą. Mapa pokazuje dobitnie: Rosja zajęła 3,500 km2 od marca, przejęła 149 osad. To liczby dla raportów międzynarodowych, dla negocjatorów. To liczby dla wyniku.
Problem pojawia się kilka dni wcześniej. Minister obrony Andriej Biełousow stwierdza, że Rosja osiąga "600-700 km2 miesięcznie". Rzeczywisty stan: 440-500 km2. To zawyżenie na poziomie 33-36%.
Analitycy (np. ISW) którzy monitorują rzeczywisty teren dziennie na podstawie geolokalizacji, map satelitarnych i otwartych źródeł, liczą inaczej.
Rzeczywista powierzchnia zajęta: 2,346 km2. Rzeczywita liczba osad: 130. Tak więc Gerasimow wykazał 1,154 km2 zbyt dużo - prawie 50% zawyżenia i 19 osad, które nigdy nie były na stałe prze Rosjan kontrolowane (szara strefa).
Pytanie, które się mi nasuwa i zadali je także niektórzy rosyjscy blogerzy militarni - ci pro-kremowscy, ci, którzy chwalą rosyjską armię i jej zaangażowanie:
" [...] Która część struktury dowodzenia karmią generałów fałszywymi danymi?"
Pytanie zawiera w sobie całą diagnozę. Bo jeśli się nie wie, gdzie jest front, jak można nim zarządzać i dowodzić?
Jeśli dowódcy nie znają rzeczywistości, jak mogą podejmować decyzje?
Jeśli raporty są fałszywe na każdym szczeblu, to oznacza, że system funkcjonowania armii się im rozsypał !!?
Mapa Gerasimowa- anatomia fałszu
Mapa zawiera szare strefy - obszary całkowicie nieutrzymane, gdzie panuje chaos. Te strefy oznaczane są jako "rosyjskie". Zawiera rubieże przenikania taktycznego - miejsca krótkotrwałych infiltracji, które trwały kilka dni. Zawiera otoczone jednostki - przełom koło Dobropillia, gdzie ukraińska kontratak przerwał rosyjskie linie i uwięziła część sił. Te obszary oznaczane są jako "osiągnięte" w rosyjskich mapach Gerasimowa.
Innymi słowy - każdy szczebel raportuje to, co słucha chce usłyszeć. Dowódca brygady, widząc, że ma rozkaz zdobyć 20 km2, raportuje 35 km2. Dowódca korpusu, zbierając raporty brygad, wie, że są zawyżone. Ale raportuje je wyżej z marginesem bezpieczeństwa. Dowódca Grupy Sił, znając ten trend, raportuje Sztabowi. A Sztab Generalny, operując na liczbach, które to wszystkie zniekształcenia kumulują, raportuje Putinowi.
To nie jest błąd. To jest systematyczne zniekształcenie informacji na każdym poziomie hierarchii. Miernik tego procesu to, że każdy szczebel wie, że ma złą wiadomość i każdy szczebel wie, że nie jest to dopuszczalne.
Konsekwencje - masowe szturmy, masowe straty
Co się dzieje, gdy okaże się, że rzeczywistość nie pasuje do raportów politycznych?
Rosyjskie dowództwo znajduje jedyne logiczne wyjście, tj. przyspiesz operacje, aby rzeczywistość dopasowała się do raportów. Zamiast rozsądnych manewrów, męczenie przeciwnika ogniem, zmiana kierunków uderzeń by rozchwiać obronę - Rosjanie idą w masowe fale szturmów.
Szczerze Szanowni Państwo- spodziewałem się czegoś więcej po rosyjskich dowódcach... :)
ATESH meldunek brzmi dla Rosjan mrożąco: "Próbując zmusić sytuację na polu bitwy do dopasowania się do raportów politycznych, dowództwo Sztabu Generalnego - pod ciężką presją - rzuca masowe fale żołnierzy w szturmy, ignorując rekordowo wysokie straty".
To nie jest taktyka do jakiej ma aspirować przyszła groźna dla zachodu armia rosyjska. To jest desperacja - biurokratów w sztabach. To jest potwierdzenie tego, że system kontroli nad rzeczywistością w rosyjskiej armii się całkowicie rozpada.
Gdy rozkazy brzmiają "Pokrowsk musimy mieć do końca roku, bo tak obiecaliśmy polityce", nie ma czasu na manewr, na przygotowanie, na zbieranie sił. Są tylko szturmy.
Koszt tego podejścia: 96-120 zabitych rosyjskich żołnierzy na jeden zajęty kilometr kwadratowy. To nie matematyka wojny - to matematyka zbrojni na własnej armii.
Co raz więcej Rosjan o tym pisze - nieoficjalnie, gdyż boją się wysokich kar za obrazę armii.
Symulowanie choroby - pierwszy sygnał rozpadu
Masowo żołnierze rosyjskie symulują chorobę, aby uniknąć redyslokacji do sektora Pokrowskiego. ATESH raportuje to szczególnie na podstawie danych z 205. Brygady Zmechanizowanej. Szpitale są przepełnione żołnierzami z "zaburzeniami żołądkowymi", "alergią taktyczną", "bólem kręgosłupa, który nagle pojawił się wczoraj".
Rosyjski personel medyczny potwierdza- liczby są "znacznie powyżej normalnych poziomów". Żołnierze wiedzą, że Pokrowsk to śmierć. To nie jest ukraińskie hasła propagandowe. To jest doświadczenie, które rozprzestrzenia się w monitorowanych przez mnie sieciach gdzie żołnierz rosyjscy dzielą się informacjami i poradami z pola walki, w WhatsAppie, w Telegramie itp. Każda wiadomość od kolegów, którzy tam byli: "Tu ludzie gają po setki", "Tam stajesz się otwieraczem" - ten kto je monitoruje i czyta wie o co chodzi.
To pierwszy publiczny sygnał, że rozpowszechnia się rozumienie rozkazy równa się śmierć. To rozpowszechnienie rozumienia to początek rozpadu zdyscyplinowania w rosyjskiej armii, którego nie powstrzymają jednostki zaporowe policji wojskowej i Rosgwardii. Spada wydajność na polu walki jednostek liniowych rosyjskiej armii - to fakt!
Gdy żołnierz przestaje wierzyć, że rozkaz ma sens - armia przestaje funkcjonować.
Samobójstwa w Centralnym Okręgu Wojskowym - rozpadu od dołu
W Centralnym Okręgu Wojskowym (COW) Rosji liczba zgonów pozabojowych sięgnęła nieprzyzwoitych poziomów:
2024 rok: 71 samobójstw. Pierwsza połowa 2025 roku: 86 samobójstw. Razem 2024-2025: ponad 600 zgonów pozabojowych!
W zdolności ogólnej 200 tysięcy żołnierzy, poziom 0,03-0,04% rocznie to wskaźnik świadczący o głębokie demoralizacji nawet jak na standardy rosyjskie.
Dla przykładu według dostępnych danych, w ostatnich latach w Wojsku Polskim o podobnej liczebności jak rosyjski COW notuje się od kilkunastu do kilkudziesięciu samobójstw rocznie; w 2024 roku MON podał 28 samobójstw żołnierzy.
To oznacza, że rosyjscy oficerowie tracą kontrolę. Przyczyny (potwierdzone przez HUR): zatrucia pokarmowe (zła logistyka), przedawkowania narkotyków (rozpowszechniona), alkohol (próba zapomnienia).
To jest anatomia rozpadu - nie od góry, ale od dołu.
Armia rozpada się od najmniejszych jednostek. Gdy żołnierze sami sobie odbierają życie, to oznacza, że system nie ma już kontroli.
Gra polityczna - czy Putin wie, że Gerasimow kłamie?
Tu musimy sobie zadać trzy pytania:
Czy Putin wie, że Gerasimow kłamie?
Czy Gerasimow wie, że Sztab Generalny kłamie?
Czy Sztab wie, że sztaby jednostek kłamią?
Odpowiedź jest na wszystkie trzy: TAK, ale na różnych poziomach. Wszyscy wiedzą, że kłamią. Ale każdy robi to, co musi, by przetrwać jeden dzień dłużej w systemie, który ukarze go za przyniesienie złych wiadomości.
Czekając na rozejm
Dobrym przykładem jest tu skazanie generała Popowa który był dowódcą jeszcze niedawno bardzo dobrej 58. Armii Ogólnomózgowej, a teraz stał się rezydentem jednej rosyjskich kolonii karnych - za ostrą krytykę tej obłudy.
"Ostra reprymenda z samej góry" - to są słowa, które Gerasimow dobrze rozumie. Dmitrij Kozak, jeden z najbliższych doradców Putina, został faktycznie wypchnięty z Kremla w sierpniu (prawie przez okno), gdy zaproponował szybkie zakończenie wojny.
Wiadomość jest jasna - doniesiesz złe wiadomości, wylądujesz w kolonii - jeśli w ogóle będziesz miał tyle szczęścia.
Może dlatego raporty Gerasimowa stają się coraz bardziej fantazyjne.
Kryzys informacyjny - kiedy system rozpada się
We wrześniu-październiku, nawet rosyjscy blogerzy wojskowi - ci pro-rosyjscy, ci, którzy chwalą armię - zaczęli publicznie pytać o źródła fałszywych danych.
To precedens. To oznacza, że propaganda rosyjska nie wytrzymała ciśnienia rzeczywistości.
I tutaj dochodzi do paradoksu. Kreml zaczyna eliminować własnych zwolenników:
Roman Alyokhin (151,000 obserwujących na Telegramie)- oznaczony jako "zagraniczny agent" (19 września 2025 r.)
Tatiana Montyan (400,000 obserwujących) - to pierwsza Z-blogerka oznaczona "terrorystką" (październik 2025 r.)
Apti Alaudinov ścigany i "zniszczeniem przez prawo", mając siedem dni na przeprosiny
Powoli zabraknie mi możliwość czytania w miarę wiarygodnych relacji rosyjskich...
Czemu są eliminowani?
Nie za to, że nienawidzą Putina. Za to, że krytykują korupcję w Ministerstwie Obrony. Za to, że pokazują rzeczywiste straty. Za to, że zadają pytania, które system nie potrafi ukryć. To są prawdziwi rosyjscy patrioci, oni naprawdę wierzą w "imperium".
To jest ostatni sygnał rozpadu, gdy reżim walczy z własnymi zwolennikami, gdy nie może tolerować nawet "swojej" propagandy - oznacza to, że system kontroli narracji się rozpada. Gdy sami sobie wrogami stają się ci, którzy byli lojalni - to oznacza, że system szuka kozłów ofiarnych dla własnego upadku.
Cztery scenariusze przyszłości
Scenariusz "A" - Zmiana kadr: Putin wymieni Gerasimowa. Nowy szef Sztabu Generalnego otrzyma "rozsądne" rozkazy. Ale żyje w tej samej rzeczywistości, w tym samym systemie nacisków politycznych. Problem nie znika, tylko zmienia twarz.
Scenariusz "B" - Eskalacja: Putin zwiększa nacisk. Sztab zwiększa szturmy. Straty skaczą do 2000+ dziennie. Rozpowszechnia się rozumienie bez wyjścia. Jeśli to trwa jeszcze dwa kwartały, system może się całkowicie rozsypać.
Scenariusz "C" - Zaakceptowanie rzeczywistości: Putin zmienia terminy. Ale to oznacza przyznanie porażki. To oznacza wymianę Gerasimowa, czystki w Sztabie, przygotowanie gruntu do rozmów.
Scenariusz "D" - Kryzys negocjacyjny: Kryzys wewnętrzny przyspiesza rozmowy pokojowe. Kreml szuka wyjścia z pętli, którą sobie zastawił.
Najważniejsze, że żaden z tych scenariuszy nie zmienia podstawowego faktu - system dowodzenia i kontroli armii w Rosji przestał wydajnie funkcjonować i zbliża się do granicy rozpadu całkowitej wiarygodności.
Podsumowanie
Rosji nie brakuje czołgów. Rosja ma zapasy na pół roku czy na rok walki. Te liczby są teraz drugorzędne. Bo system dowodzenia, który je "wydaje", rozpada się od wewnątrz. Przestaje być wydajny i jak to świat to zobaczy - to Rosja straci w oczach Zachodnich negocjatorów resztki wiarygodności...
Rosyjscy żołnierze już wiedzą, że tam gdzie wysyła ich dowództwo czeka ich śmierć, a nie zwycięstwo. Miejscowi Blogerzy pytają o korupcję. Generałowie raportują fikcję, a doświadczeni generałowie i oficerowie rezydują w koloniach karnych...
Należy pamiętać, że kryzys dowodzenia nie jest kryzysem zasobów - to kryzys legitymacji samego systemu. Gdy żołnierze symulują chorobę, gdy blogerzy zadają pytania, gdy generałowie raportują fikcję to oznacza, że system utracił wiarę w siebie.
A armia, która utraciła wiarę w siebie, to już nie jest armia, która może wygrać wojnę. To jest chaos w mundurach, który przetwarza ludzi na mapie.
Nota metodologiczne (analityka kwantowa)
Analiza ta wykorzystuje analitykę kwantową, łącząc: Weryfikację faktów - każde twierdzenie oparte na otwartych źródłach (ATESH, ISW, raport HUR, komentarze blogerów, analiza własnych zasobów)
Modelowanie scenariuszy - cztery możliwe drogi ewolucji systemu
Indykatory słabe sygnały - symulowanie chorób, samobójstwa, eliminacja bloggerów.
Analizę systemów - pokazanie, jak zniekształcenia informacji kumulują się na każdym szczeblu hierarchii i wpływa na świadomość sytuacyjną.
Bazując na tej metodologii, najwyższe prawdopodobieństwo na czas tworzonej analizy przypisuje się Scenariuszowi "B" (eskalacja prowadząca do kryzysu) z indykatorami wspierającymi: wzrost samobójstw, rozpowszechnianie się wiedzy o rzeczywistych stratach, eliminacja bloggerów jako chęć wyeliminowania alternatywnych narracji.
Pozdrawiam i dziękuję.
![Maciej_Korowaj's tweet photo. MGŁA WOJNY - SYSTEM ROZPADA SIĘ OD WEWNĄTRZ
Kryzys dowodzenia jako sygnał rozpadu legitymacji wojny.
Podsłuchana rozmowa między rosyjskimi oficerami wracającymi ze Sztabu Generalnego brzmi jak analiza protokołu w szpitalu psychiatrycznym.
"Chaos wewnątrz głównego organu dowodzenia" - tak ATESH, sieć partyzantów wśród rosyjskich oficerów, opisuje stan generalnego sztabu rosyjskiej armii.
Nie jest to zwykła rotacja kadr, nie pojedyncza porażka czy błędne wyliczenie. To załamanie systemu raportowania na poziomie strategicznym.
Sztab Generalny Federacji Rosyjskiej, kierowany generałem Waleriem Gerasimowem, znalazł się w sytuacji bez wyjścia. Putinowi obiecano zdobycie Kupiaińska i opanowanie kompleksu Pokrowsk-Myrnohrad w 2025 roku. Termin zbliża się do końca. Terytoria pozostają w rękach Ukrainy. W grę wchodzi "ostra reprymenda z samej góry" - fraza, którą oficerowie rosyjscy rozumieją jako bezpośrednią krytykę od Putina, a która poprzedza zwolnienia, areszty, a niekiedy coś więcej.
Liczby, które kłamią
30 sierpnia 2025 roku Gerasimow staje przed Putinem z mapą. Mapa pokazuje dobitnie: Rosja zajęła 3,500 km2 od marca, przejęła 149 osad. To liczby dla raportów międzynarodowych, dla negocjatorów. To liczby dla wyniku.
Problem pojawia się kilka dni wcześniej. Minister obrony Andriej Biełousow stwierdza, że Rosja osiąga "600-700 km2 miesięcznie". Rzeczywisty stan: 440-500 km2. To zawyżenie na poziomie 33-36%.
Analitycy (np. ISW) którzy monitorują rzeczywisty teren dziennie na podstawie geolokalizacji, map satelitarnych i otwartych źródeł, liczą inaczej.
Rzeczywista powierzchnia zajęta: 2,346 km2. Rzeczywita liczba osad: 130. Tak więc Gerasimow wykazał 1,154 km2 zbyt dużo - prawie 50% zawyżenia i 19 osad, które nigdy nie były na stałe prze Rosjan kontrolowane (szara strefa).
Pytanie, które się mi nasuwa i zadali je także niektórzy rosyjscy blogerzy militarni - ci pro-kremowscy, ci, którzy chwalą rosyjską armię i jej zaangażowanie:
" [...] Która część struktury dowodzenia karmią generałów fałszywymi danymi?"
Pytanie zawiera w sobie całą diagnozę. Bo jeśli się nie wie, gdzie jest front, jak można nim zarządzać i dowodzić?
Jeśli dowódcy nie znają rzeczywistości, jak mogą podejmować decyzje?
Jeśli raporty są fałszywe na każdym szczeblu, to oznacza, że system funkcjonowania armii się im rozsypał !!?
Mapa Gerasimowa- anatomia fałszu
Mapa zawiera szare strefy - obszary całkowicie nieutrzymane, gdzie panuje chaos. Te strefy oznaczane są jako "rosyjskie". Zawiera rubieże przenikania taktycznego - miejsca krótkotrwałych infiltracji, które trwały kilka dni. Zawiera otoczone jednostki - przełom koło Dobropillia, gdzie ukraińska kontratak przerwał rosyjskie linie i uwięziła część sił. Te obszary oznaczane są jako "osiągnięte" w rosyjskich mapach Gerasimowa.
Innymi słowy - każdy szczebel raportuje to, co słucha chce usłyszeć. Dowódca brygady, widząc, że ma rozkaz zdobyć 20 km2, raportuje 35 km2. Dowódca korpusu, zbierając raporty brygad, wie, że są zawyżone. Ale raportuje je wyżej z marginesem bezpieczeństwa. Dowódca Grupy Sił, znając ten trend, raportuje Sztabowi. A Sztab Generalny, operując na liczbach, które to wszystkie zniekształcenia kumulują, raportuje Putinowi.
To nie jest błąd. To jest systematyczne zniekształcenie informacji na każdym poziomie hierarchii. Miernik tego procesu to, że każdy szczebel wie, że ma złą wiadomość i każdy szczebel wie, że nie jest to dopuszczalne.
Konsekwencje - masowe szturmy, masowe straty
Co się dzieje, gdy okaże się, że rzeczywistość nie pasuje do raportów politycznych?
Rosyjskie dowództwo znajduje jedyne logiczne wyjście, tj. przyspiesz operacje, aby rzeczywistość dopasowała się do raportów. Zamiast rozsądnych manewrów, męczenie przeciwnika ogniem, zmiana kierunków uderzeń by rozchwiać obronę - Rosjanie idą w masowe fale szturmów.
Szczerze Szanowni Państwo- spodziewałem się czegoś więcej po rosyjskich dowódcach... :)
ATESH meldunek brzmi dla Rosjan mrożąco: "Próbując zmusić sytuację na polu bitwy do dopasowania się do raportów politycznych, dowództwo Sztabu Generalnego - pod ciężką presją - rzuca masowe fale żołnierzy w szturmy, ignorując rekordowo wysokie straty".
To nie jest taktyka do jakiej ma aspirować przyszła groźna dla zachodu armia rosyjska. To jest desperacja - biurokratów w sztabach. To jest potwierdzenie tego, że system kontroli nad rzeczywistością w rosyjskiej armii się całkowicie rozpada.
Gdy rozkazy brzmiają "Pokrowsk musimy mieć do końca roku, bo tak obiecaliśmy polityce", nie ma czasu na manewr, na przygotowanie, na zbieranie sił. Są tylko szturmy.
Koszt tego podejścia: 96-120 zabitych rosyjskich żołnierzy na jeden zajęty kilometr kwadratowy. To nie matematyka wojny - to matematyka zbrojni na własnej armii.
Co raz więcej Rosjan o tym pisze - nieoficjalnie, gdyż boją się wysokich kar za obrazę armii.
Symulowanie choroby - pierwszy sygnał rozpadu
Masowo żołnierze rosyjskie symulują chorobę, aby uniknąć redyslokacji do sektora Pokrowskiego. ATESH raportuje to szczególnie na podstawie danych z 205. Brygady Zmechanizowanej. Szpitale są przepełnione żołnierzami z "zaburzeniami żołądkowymi", "alergią taktyczną", "bólem kręgosłupa, który nagle pojawił się wczoraj".
Rosyjski personel medyczny potwierdza- liczby są "znacznie powyżej normalnych poziomów". Żołnierze wiedzą, że Pokrowsk to śmierć. To nie jest ukraińskie hasła propagandowe. To jest doświadczenie, które rozprzestrzenia się w monitorowanych przez mnie sieciach gdzie żołnierz rosyjscy dzielą się informacjami i poradami z pola walki, w WhatsAppie, w Telegramie itp. Każda wiadomość od kolegów, którzy tam byli: "Tu ludzie gają po setki", "Tam stajesz się otwieraczem" - ten kto je monitoruje i czyta wie o co chodzi.
To pierwszy publiczny sygnał, że rozpowszechnia się rozumienie rozkazy równa się śmierć. To rozpowszechnienie rozumienia to początek rozpadu zdyscyplinowania w rosyjskiej armii, którego nie powstrzymają jednostki zaporowe policji wojskowej i Rosgwardii. Spada wydajność na polu walki jednostek liniowych rosyjskiej armii - to fakt!
Gdy żołnierz przestaje wierzyć, że rozkaz ma sens - armia przestaje funkcjonować.
Samobójstwa w Centralnym Okręgu Wojskowym - rozpadu od dołu
W Centralnym Okręgu Wojskowym (COW) Rosji liczba zgonów pozabojowych sięgnęła nieprzyzwoitych poziomów:
2024 rok: 71 samobójstw. Pierwsza połowa 2025 roku: 86 samobójstw. Razem 2024-2025: ponad 600 zgonów pozabojowych!
W zdolności ogólnej 200 tysięcy żołnierzy, poziom 0,03-0,04% rocznie to wskaźnik świadczący o głębokie demoralizacji nawet jak na standardy rosyjskie.
Dla przykładu według dostępnych danych, w ostatnich latach w Wojsku Polskim o podobnej liczebności jak rosyjski COW notuje się od kilkunastu do kilkudziesięciu samobójstw rocznie; w 2024 roku MON podał 28 samobójstw żołnierzy.
To oznacza, że rosyjscy oficerowie tracą kontrolę. Przyczyny (potwierdzone przez HUR): zatrucia pokarmowe (zła logistyka), przedawkowania narkotyków (rozpowszechniona), alkohol (próba zapomnienia).
To jest anatomia rozpadu - nie od góry, ale od dołu.
Armia rozpada się od najmniejszych jednostek. Gdy żołnierze sami sobie odbierają życie, to oznacza, że system nie ma już kontroli.
Gra polityczna - czy Putin wie, że Gerasimow kłamie?
Tu musimy sobie zadać trzy pytania:
Czy Putin wie, że Gerasimow kłamie?
Czy Gerasimow wie, że Sztab Generalny kłamie?
Czy Sztab wie, że sztaby jednostek kłamią?
Odpowiedź jest na wszystkie trzy: TAK, ale na różnych poziomach. Wszyscy wiedzą, że kłamią. Ale każdy robi to, co musi, by przetrwać jeden dzień dłużej w systemie, który ukarze go za przyniesienie złych wiadomości.
Czekając na rozejm
Dobrym przykładem jest tu skazanie generała Popowa który był dowódcą jeszcze niedawno bardzo dobrej 58. Armii Ogólnomózgowej, a teraz stał się rezydentem jednej rosyjskich kolonii karnych - za ostrą krytykę tej obłudy.
"Ostra reprymenda z samej góry" - to są słowa, które Gerasimow dobrze rozumie. Dmitrij Kozak, jeden z najbliższych doradców Putina, został faktycznie wypchnięty z Kremla w sierpniu (prawie przez okno), gdy zaproponował szybkie zakończenie wojny.
Wiadomość jest jasna - doniesiesz złe wiadomości, wylądujesz w kolonii - jeśli w ogóle będziesz miał tyle szczęścia.
Może dlatego raporty Gerasimowa stają się coraz bardziej fantazyjne.
Kryzys informacyjny - kiedy system rozpada się
We wrześniu-październiku, nawet rosyjscy blogerzy wojskowi - ci pro-rosyjscy, ci, którzy chwalą armię - zaczęli publicznie pytać o źródła fałszywych danych.
To precedens. To oznacza, że propaganda rosyjska nie wytrzymała ciśnienia rzeczywistości.
I tutaj dochodzi do paradoksu. Kreml zaczyna eliminować własnych zwolenników:
Roman Alyokhin (151,000 obserwujących na Telegramie)- oznaczony jako "zagraniczny agent" (19 września 2025 r.)
Tatiana Montyan (400,000 obserwujących) - to pierwsza Z-blogerka oznaczona "terrorystką" (październik 2025 r.)
Apti Alaudinov ścigany i "zniszczeniem przez prawo", mając siedem dni na przeprosiny
Powoli zabraknie mi możliwość czytania w miarę wiarygodnych relacji rosyjskich...
Czemu są eliminowani?
Nie za to, że nienawidzą Putina. Za to, że krytykują korupcję w Ministerstwie Obrony. Za to, że pokazują rzeczywiste straty. Za to, że zadają pytania, które system nie potrafi ukryć. To są prawdziwi rosyjscy patrioci, oni naprawdę wierzą w "imperium".
To jest ostatni sygnał rozpadu, gdy reżim walczy z własnymi zwolennikami, gdy nie może tolerować nawet "swojej" propagandy - oznacza to, że system kontroli narracji się rozpada. Gdy sami sobie wrogami stają się ci, którzy byli lojalni - to oznacza, że system szuka kozłów ofiarnych dla własnego upadku.
Cztery scenariusze przyszłości
Scenariusz "A" - Zmiana kadr: Putin wymieni Gerasimowa. Nowy szef Sztabu Generalnego otrzyma "rozsądne" rozkazy. Ale żyje w tej samej rzeczywistości, w tym samym systemie nacisków politycznych. Problem nie znika, tylko zmienia twarz.
Scenariusz "B" - Eskalacja: Putin zwiększa nacisk. Sztab zwiększa szturmy. Straty skaczą do 2000+ dziennie. Rozpowszechnia się rozumienie bez wyjścia. Jeśli to trwa jeszcze dwa kwartały, system może się całkowicie rozsypać.
Scenariusz "C" - Zaakceptowanie rzeczywistości: Putin zmienia terminy. Ale to oznacza przyznanie porażki. To oznacza wymianę Gerasimowa, czystki w Sztabie, przygotowanie gruntu do rozmów.
Scenariusz "D" - Kryzys negocjacyjny: Kryzys wewnętrzny przyspiesza rozmowy pokojowe. Kreml szuka wyjścia z pętli, którą sobie zastawił.
Najważniejsze, że żaden z tych scenariuszy nie zmienia podstawowego faktu - system dowodzenia i kontroli armii w Rosji przestał wydajnie funkcjonować i zbliża się do granicy rozpadu całkowitej wiarygodności.
Podsumowanie
Rosji nie brakuje czołgów. Rosja ma zapasy na pół roku czy na rok walki. Te liczby są teraz drugorzędne. Bo system dowodzenia, który je "wydaje", rozpada się od wewnątrz. Przestaje być wydajny i jak to świat to zobaczy - to Rosja straci w oczach Zachodnich negocjatorów resztki wiarygodności...
Rosyjscy żołnierze już wiedzą, że tam gdzie wysyła ich dowództwo czeka ich śmierć, a nie zwycięstwo. Miejscowi Blogerzy pytają o korupcję. Generałowie raportują fikcję, a doświadczeni generałowie i oficerowie rezydują w koloniach karnych...
Należy pamiętać, że kryzys dowodzenia nie jest kryzysem zasobów - to kryzys legitymacji samego systemu. Gdy żołnierze symulują chorobę, gdy blogerzy zadają pytania, gdy generałowie raportują fikcję to oznacza, że system utracił wiarę w siebie.
A armia, która utraciła wiarę w siebie, to już nie jest armia, która może wygrać wojnę. To jest chaos w mundurach, który przetwarza ludzi na mapie.
Nota metodologiczne (analityka kwantowa)
Analiza ta wykorzystuje analitykę kwantową, łącząc: Weryfikację faktów - każde twierdzenie oparte na otwartych źródłach (ATESH, ISW, raport HUR, komentarze blogerów, analiza własnych zasobów)
Modelowanie scenariuszy - cztery możliwe drogi ewolucji systemu
Indykatory słabe sygnały - symulowanie chorób, samobójstwa, eliminacja bloggerów.
Analizę systemów - pokazanie, jak zniekształcenia informacji kumulują się na każdym szczeblu hierarchii i wpływa na świadomość sytuacyjną.
Bazując na tej metodologii, najwyższe prawdopodobieństwo na czas tworzonej analizy przypisuje się Scenariuszowi "B" (eskalacja prowadząca do kryzysu) z indykatorami wspierającymi: wzrost samobójstw, rozpowszechnianie się wiedzy o rzeczywistych stratach, eliminacja bloggerów jako chęć wyeliminowania alternatywnych narracji.
Pozdrawiam i dziękuję.](https://pbs.twimg.com/media/G8UhFluWAAU-0Ct.jpg)
@zametr Zajefajne
@GDDKiA_Wroclaw @GDDKiA @powiatwroc @wroclaw_info @Dolny_Slask Dostępne są jakieś informacje, jak będzie to rondo wyglądało po przebudowie?
@J_Lempart Jak bardzo jesteś tego pewien? 🤩
Piąteczek w internecie:
@remizacompl Podoba się to dla mnie 😉
@rentierz No to "WYPAD", bo sprawczości brakuje.
@PawelJezowski na pewno jutro zacytuję ten wywiad a my o tym wspominaliśmy już w TOP10 w sobotę 🌞🇷🇺
Kryzys w rosyjskim przemyśle metalurgicznym można porównać do tego, co miało miejsce w latach 90. Aleksandr Szewelew, prezes zarządu Siewierstalu, jednego z największych przedsiębiorstw metalurgicznych w Rosji, które odpowiada za 14% całego wytopu stali w kraju, powiedział o tym w wywiadzie dla RBC.
Last Seen Users on Sotwe
Trends for you
Most Popular Users
Elon Musk 
@elonmusk
240.3M followers
Barack Obama
@barackobama
119.3M followers
Donald J. Trump
@realdonaldtrump
111.6M followers
Cristiano Ronaldo
@cristiano
109.8M followers
Narendra Modi
@narendramodi
106.9M followers
Rihanna
@rihanna
97.5M followers
NASA
@nasa
92.1M followers
Justin Bieber
@justinbieber
90.7M followers
KATY PERRY
@katyperry
87.3M followers
Taylor Swift
@taylorswift13
81.1M followers
Lady Gaga
@ladygaga
72.6M followers
Kim Kardashian
@kimkardashian
69.6M followers
Virat Kohli
@imvkohli
69.3M followers
YouTube
@youtube
68.6M followers
Bill Gates
@billgates
63.6M followers
The Ellen Show
@theellenshow
62.5M followers
Neymar Jr
@neymarjr
61.9M followers
CNN
@cnn
61.9M followers
X
@x
60.9M followers
Selena Gomez
@selenagomez
60.4M followers