عدونا ليس عدو ايران فحسب فهو عدو الحياة والفرح والحفل، بعد اعتدءاته الغاشمة على المدارس و الأطفال و الرضع و المستشفيات الخاصة للمصابين بالأورام و مصانع إنتاج الأدوية في مختلف مناطق ايران اكتمل قائمة جرايمه بالهجوم على حفل زفاف في مدينة "سيريك" بجنوب ايران.
The United States reveals itself as not only a criminal regime but also a cowardly one.
Having failed to secure any military victory in #Iran—despite committing documented war crimes—it now seeks a base form of revenge.
Unable to dominate on the battlefield, it attempts to compensate on the football field: abusing its duties as the World Cup host, denying visas to Iranian team members, and creating a hostile environment for the national squad.
Its apparent goal is to wound the pride of the Iranian people where it cannot win on the ground.
From the very beginning, we have maintained that the USA—particularly under Trump’s leadership—is unfit to host the #FIFAWorldCup2026 or any other major international event, sporting or otherwise.
اليوم في ايران يوم تكريم "المعلم" نبارك هذا اليوم لجميع المعلمين و المعلمات علما ان المقطع أدناه صوت معلمة مشفقة كانت تدرس في مدرسة #ميناب ويتردد اللطف و الشفقة في صوتها و اسشتهدت في المدرسة بين طلابها اثر الاعتداءات الصهيو_الامريكية بصاروخ توماهوك.
و كتبت آخر درسها على اللوحة بالدمّ.
#ايران
#Iran
#Irandefencewar
#کمک_رسید
یک مسئول عربستان سعودی به الشرق الاوسط کفت اخبار مربوط به تغییر موضع عربستان در خصوص تنش های منطقه تغییر نکرده است و عربستان از راه دیپلماتیک برای حل اختلافات ایران و آمریکا حمایت می کند.
بیانیه کامل جامع #سیدمحمدخاتمی درباره اعتراضات دی ماه ملت شریف ایران:
به نام خدا آنچه این روزها در میهن عزیزمان ایران می گذرد، به غایت دردآور و نگران کننده است. اینک اندوه از دست رفتن جانهای گرانسنگ و جراحت های جانگذار فرزندان این مرزوبوم، بر رنج حاصل از رشد فزایندهی فقر و تبعیض و فساد و ناکارآمدی و درماندگی در زندگی و تنگ تر شدن روزنه امید به آینده، افزوده است. در جریان حوادث اخیر ورود خشونت عریان، صحنه ای را که می بایست و می توانست آغاز مبارکی برای پذیرفتن رسمی حقّ اعتراض ملت و احترام به شهروندان و حرمت نهادن به نقد حکومت و گسترش گفت و گو برای بهبود امور کشور باشد، به سرعت عوض کرد. دور از انصاف است اگر رفتار مدنی دور از خشونت دولت جناب پزشکیان با مردم را در روزهای نخستین اعتراض های مردمی نادیده بگیریم؛ اما متأسفانه در رخدادهای پس از آن خشونت و تخریب نقاط مختلفی از میهن را فرا گرفت.
خشونتهای سازمانیافته و تهدیدات خارجی
اینک در میان جانهای عزیز از دست رفته و انبوه عظیم شهروندان معترض و مستأصل، شاهد بروز فجیع ترین و خشن ترین صحنه های انسان کشی، سوزاندن و قتل فجیع انسان ها، خصومت آفرینی و آتش زدن و ویران کردن مکانهای مذهبی و عمومی و امکانات ملی و مردمی شده ایم. این همه، حکایت از حرکتی سازمان یافته و حضور گروههای آموزش دیده و مجهز برای بهره گیری سوء از اعتراض به حق مردم و نگرانی ها و نارضایتی های انباشته شده قشرهای مختلف مردم- به ویژه جوانان عزیز، به نفع مقاصد سیاسی خاص- دارد. و شگفتا که دستگاههای امنیتی به رغم اعمال حساسیت های فراوان در همه سطوح سیاسی و اجتماعی و فرهنگی، چگونه از ورود امکانات نظامی، ارتباطی و نیز افراد و جریانهای مخرب غافل ماندند! باری جریان سازمان یافته این حوادث، گرچه سربازان خود را عمدتاً از میان فرزندان این مرزوبوم گرفته است، ولی با وجود اظهارات صریح مقامات اسرائیلی و حمایت آشکار آمریکا و تهدید به دخالت مستقیم در وضع امروز و آینده کشور، تردیدی در شکل گیری یک توطئه بزرگ برنامه ریزی شده علیه همبستگی ملی و یکپارچگی ایران به جا نمی گذارد.
غفلت از ریشههای بحران و ناکارآمدی ساختاری
داستان هرچه باشد نتیجه ای جز وارد کردن کشور به ورطه ای انباشته از خشونت و نفرت و اقدامات کور و اتلاف منابع انسانی و ملی ندارد. نباید گذاشت که این جامعه و ارزش های آن دو قطبی شود تا بدخواهان مل�� و ملت بتوانند از شکاف ها، تناقضات و حتی تفاوت ها و اختلافات سوء استفاده کنند و ایران را به سوی رویارویی ها و درگیری های خسارت بار سوق دهند. آنچه مایه تأسف فراوان است، عدم درس آموزی از حوادث گذشته و فهم خواسته ها و نارضایتی های مردم و از دست دادن فرصت های اصلاح و تغییر از سوی حاکمیت است. اکنون فرصت ها کوتاه تر، و بی پاسخ گذاشتن مطالبات اجتماعی و اقتصادی و سیاسی و انواع نارضایتی ها خطرناک تر است. اشتباه نشود که نه گفتن مردم به بیگانه و دلبستگی آنان به استقلال و تمامیت ارضی به معنی رضایتشان از وضع موجود و رویکردهای غالب نیست و اکثریت مردم از وضعیت امروز ناراضی و از آینده کشور نگران اند. دستهائی در کار است تا چنین وانمود کند که همه چیز خوب است و اشکال از دولت است و مشکلات از آنجا ناشی می شود. البته می توان به دولت دکتر پزشکیان نقد داشت که چرا نسبت به وعده های اندکی که داده ��ند و مورد استقبال مردم قرار گرفته است پافشاری ندارد و چرا با وجود تفاهم موجود، دیگر مسئولان را قانع به پاسخگویی به مردم و لااقل حمایت عملی از تحقق وعده ها نمی کند. یا اینکه آیا دستگاه مدیریت اجرائی برای برنامه ریزی و انجام مأموریت های خطیر توانا ه��ت یا خیر؟! ولی همه باید بدانیم و می دانیم که علاوه بر تحریم و فشارهای بیرونی آنچه وضع کنونی کشور را بد کرده است، بسیاری از سیاست ها و رویکردهای جاری و اشکالات نهادی و ساختاری است که وجود دارد و نارضایتی ها و اعتراض ها را مزمن و فزاینده کرده است. همواره از مردم دم زده می شود، ولی اهتمام به خواست مردم و حقوق آنان و تأمین زندگی مناسب و امن برای آنان به گونه ای که باید و شاید وجود ندارد.
راه برونرفت: بازگشت به جمهوریت و اصلاحات ساختاری
اکنون ایران و ایرانیان عزیز نه تنها در تنگنا بلکه در وضعیت بحرانی و خطیری قرار گرفته اند. بحرانی در هم تنیده که ابعاد مختلف اقتصاد��، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، بین المللی و امنیتی پیدا کرده است. امروز اعتماد و همبستگی مردم و حکومت و امید به بهبود و اصلاح امور، با اصرار بر تداوم و بازسازی رویکردها و رویه های غلط گذشته و از دست دادن فرصت های کم هزینه تغییر به سوی به فرسایش و شکنندگی رفته است. بازگشت به جمهوریت فراموش شده و اسلامیتی که جمهوریت را با همه ابعاد و لوازم آن می پذیرد، و توسعه توأم