Belki de hiç bilmeyeceksin,
Bir insanın yokluğu nasıl çöker
bir ömrün üzerine.
Nasıl solar en sevdiği çiçek, nasıl susar
en sevdiği şarkı,
Nasıl yabancılaşır insan, kendi evine,
kendi yüzüne...
Yol mu yordu, yoksa yol mu uzadı?
Varamadık bir türlü istediğimiz yere.
Arafta kaldı her yanımız; ne eskisi
gibi olabiliyoruz ne de kendimizi tamamlayabiliyoruz.