İnsanı en çok "yaşanmamış ama yaşansa nasıl olurdu." Diye iç geçirdiği düşünceleri yoruyor. Hayal ettiğin her an, zamanla gerçekmiş gibi algılanıp bazen dünyanın en mutlu insanı yaparken bazen de üzüntüden yavaş yavaş tüketebiliyor.
"Kimsenin konuşmadığı bir dil gibiyim...
Kimsenin inanmadığı bir deli,
Yazarının bile okumadığı bir kitap,
Hiç çalmayan bir şarkı,
Hiç vatandaşı olmayan bir ülke,
Hiç sorulmayan bir soru gibiyim...
Kalabalıklar içinde varım ama yok gibiyim."