Jestem pod ogromnym wrażeniem kolegów po fachu. Pomijając profesjonalizm, z jakim nieśli pomoc w tak ekstremalnych warunkach, szczególnie doceniam to, że potrafią dostrzec i podkreślić zaangażowanie wszystkich wokół, nawet przypadkowych przechodniów. Fantastyczni ludzie! 👏
Polish🇵🇱 heroes: the surgeons who rushed to help the wounded police officers
Two outstanding Kraków surgeons, Prof. Michał Pędziwiatr and Dr. Mateusz Wierdak, were having lunch at a restaurant near the site of yesterday’s tragedy on the Main Square.
When they learned that two police officers had been seriously shot while detaining an attacker, they immediately abandoned their meal and rushed to help.
One of the officers was in immediate danger of death. Professor Pędziwiatr not only helped the wounded at the scene, but later also operated on one of the officers at the hospital.
Their lightning-fast reaction may have been crucial to saving the officers’ lives. Pass it on, let it spread 🇵💪
Wszyscy zadajemy sobie pytanie - dlaczego?
Rzadko zgadzam się z p. prof. Andrzejem Zybertowiczem ale jako socjolog postawił on bardzo trafną diagnozę: w znacznym stopniu, przypuszczalnie w największym stopniu (są badania socjologiczne wskazujące na korelacje) odpowiadają za to media społecznościowe i ich radykalizujące algorytmy. Niestety okno Overtona, czyli zakres tego co dopuszczalne i akceptowalne społecznie, w znaczący sposób się przesuwa. W tzw. moich czasach knajackie wyzywanie się obelżywymi słowami był typowy dla środowisk żulerskich z samych dołów społecznych, od których większość ludzi się izolowała, traktując ich jak trędowatych. Unikano ich jak ognia i kiedy ja widziałem u nas "na dzielni" grupkę takich z flaszkami wina i gębami nieskażonymi żadną myślą, udając przypadkowość - przechodziłem na drugą stronę ulicy. To była grupa absolutnie dla społeczeństwa stracona, część z nich siedziała w więzieniach, reszta snuła się po ulicach nie wnosząc kompletnie nic dobrego.
Dziś w internecie nie da się przejść na drugą stronę ulicy. Nieustannie zderzamy się ze skrajnym chamstwem, obelżywymi komentarzami, zmyślaniem niestworzonych rzeczy, opluwaniem, szczuciem, nawoływaniem do przemocy, generowaniem nienawiści, podłym graniem na emocjach. Ponieważ algorytmy działają tak, że treści o największej liczbie reakcji są podbijane do góry, to akurat na szczycie ląduje radykalizm. Jest to przerażające zjawisko i samo w sobie powoduje kształtowanie się postaw agresywnych, zakażanie ludzkich mózgów nienawiścią. Kościół i religia głoszące miłosierdzie, wybaczanie, empatie, poszanowanie dla każdego człowieka, wyjątkową wartość życia ludzkiego jako daru od Boga, człowieczeństwo przez duże "C", kompletnie się nie przebijają. Coraz mniej jest ludzi wierzących, a ja jako wiarę rozumiem kierowanie się zasadami płynącymi z Pisma Świętego. W Polsce, tymi zasadami kierują się najczęściej ci, którzy o Bogu mówią najmniej. Przytłaczająca większość łamie każde możliwe przykazanie.
Bogiem staje się FB, X i kasa. To jest przenoszone na ugrupowania polityczne, które nie mają zwolenników ale wyznawców, którzy są w stanie zaakceptować wszystko.
Ugrupowania polityczne z tego korzystają i wykorzystują radykalizację dla własnych celów niestety. Najbardziej niestety te radykalne, i nieważne już z prawej czy z lewej, chodzi o radykalizm, zacietrzewienie, nienawiść, itp.
Osobiście staram się promować rozwagę i wyważenie, spokój, życzliwość i szacunek. Tak po ludzku. Nie w polityce - w życiu. Bądźmy mili, bądźmy odwrotni do postaw przepełnionych nienawiścią. Nie jestem specjalnie religijny, ale jeśli już nie potraficie inaczej, to słuchajcie głosu bożego. Jeśli nie zgadzacie się z jakimś poglądem, starajcie się przekonać, ale nie od razu skreślajcie człowieka.
Owszem skreślam (blokuję) ludzi. Najczęściej to boty - puste konta, zero wpisów, działają wyłącznie przez komentarze, lajki, ew. podanie dalej. Choć teraz boty są coraz lepsze, wrzucają zdjęcia, posty wygenerowane przez AI, itp, ale to nadal maszyny. Kolejna grupa to ludzie wyskakujący z chamskim, obelżywym komentarzem. Skoro rodzice nie zdołali takiego/tą wychować, to i mnie się już nie uda - blok. Kolejna grupa to niereformowalni fanatycy.
Ale może mimo wszystko pracą u podstaw uda się przekonać tych którzy zachowali jeszcze jakiś rozsądek, ale związali się z krzykliwą większością. Chciałbym zachęcić do rozwagi, do spokoju, do kulturalnej dyskusji, do okazywania sobie wzajemnie pomocy, empatii, itp.
I wreszcie na koniec warto wspomnieć, że do zniszczenia "kolektywnego Zachodu" dąży Rosja, czego nie ukrywa. Wielokrotnie powtarza, że jest to śmiertelny wróg Rosji i musi on zostać zdominowany przez Rosję w ramach świata wielobiegunowego. Dlatego, że wspomniany Zachód pokazuje, że państwa mogą funkcjonować w demokracji, w sposób praworządny, w uczciwej konkurencji wolnorynkowej i że takie państwa bogacą się, poziom życia obywateli jest wysoki, cieszą się oni wolnościami obywatelskimi, prawem do uczciwych sądów, do wolności słowa (w Rosji krytyka władzy kończy się w kolonii karnej, u nas jest powszechna, i dobrze!). Oczywiście nie ma rzeczy idealnych, wiele elementów można skrytykować, ale w porównaniu do skorumpowanej, mafijnej, totalitarnej, przaśnej i byle jakiej Rosji, to jest niemal raj na ziemi. Po prostu Rosja ustawia poprzeczkę tak nisko. Pamiętamy to zresztą z PRL, bo wtedy Moskwa też stawiała poprzeczkę nisko. Dzisiaj niewiele się zmieniło i próba skumania się z Moskwą skończy się powtórką z rozrywki - powrót do PRL, choć może tym razem fikcyjny szyld "komuna" zostanie zastąpiony innym, co większego znaczenia nie ma. Notabene ta prawdziwa "komuna" byłaby znacznie gorsza, pokazał to Pol Pot w Kambodży w latach 70.
Dlatego Rosji zależy na podsycaniu postaw radykalnych per se. Generowaniu nienawiści, wywoływanie zamieszek, burd, bijatyk, itd. by pokazywać, że Zachód ulega rozkładowi. Bo w Rosji takich rzeczy nie ma - niech ktoś spróbuje demonstrować, a wpadną chłopcy z pałami, skują ryja, wsadzą na dołek gdzie dodatkowe bęcki, a potem prowodyrów na osiem lat do kolonii karnej. Uspokoiło się? No, to do roboty! Ale że na Zachodzie można demonstrować, pikietować, głosić poglądy, no to jazda! Niech się Zachód zaprotestuje i zapikietuje na śmierć.
I choć protesty są oddolne (bo można), to rosyjska propaganda je podsyca i radykalizuje. Ich boty, trolle, komentarze, posty - podbijają nienawiść, niech��ć, agresję, ślepą wiarę w różne chore idee, atakuje się rzeczy dobre, by je dyskredytować, ośmieszać, niszczyć.
W efekcie kombinacji tych wszystkich czynników, głównie mediów społecznościowych, ale też częściowo i innych sił, mamy to co mamy: nienawiść i agresję, która MUSI na pewnym etapie przejść od słów do czynów. Notabene w taki sposób zbudowano też hitlerowskie Niemcy - bez mediów społecznościowych, ale na bazie nienawiści i agresji. Można wytresować cały naród i go upodlić? Można!
Apeluję więc: bądźmy spokojni, życzliwi, rzeczowi, obiektywni. Pokazujmy wyważoną, zrównoważoną postawą, że można. Nie opluwajmy i nie szczujmy. Maksimum co jest dopuszczalne to PIĘTNOWANIE Z RZECZOWYM UZASADNIENIEM. Piętnowanie zła.
„I nie miejcie udziału w bezowocnych czynach ciemności, lecz raczej je piętnujcie”.
„Miłość niech będzie bez obłudy. Miejcie wstręt do złego, podążajcie za dobrym”.
„Nie daj się zwyciężyć złu, ale z��o dobrem zwyciężaj”.
Chyba gdzieś o tym czytałem
Jeśli uważacie, że warto, żebym poświęcał dla Was czas, to możecie mi zafundować kawę, która pomaga mi odkładać na bardzo ważną rzecz, dla jednej z najważniejszych osób w moim życiu. Ja w moim skromnym życiu w jego późnej fazie, wiele nie potrzebuję.
https://t.co/pPHnCSlfpS
⏱️ TYLKO 2 MINUTY I 3 SEKUNDY!
Tyle czasu upłynęło od momentu podjęcia pościgu przez pierwszy patrol Policji do dramatycznych wydarzeń na ulicy Dietla w Krakowie.
Zaledwie 123 sekundy. W tym czasie policjanci, działając w obliczu bezpośredniego zagrożenia życia, wykazali się odwagą, determinacją i profesjonalizmem.
Nie zawahali się podjąć działań wobec uzbrojonego napastnika, narażając własne życie, by chronić innych.
2 minuty i 3 sekundy - to fakty, które pokazują dynamikę policyjnej interwencji.
W obliczu tragedii i pojawiającej się dezinformacji warto opierać się na faktach, a nie domysłach!
Drugi bohater z Krakowa. Artur Morański. 💙
Arturze,
Wczoraj wieczorem, gdy usłyszałam Twoje imię, zatrzymałam się na chwilę.
Chłopak z Powroźnika. Lat 27. Policjant, który w Krakowie jako pierwszy poszedł naprzeciw uzbrojonemu człowiekowi.
Nie znam Cię, a jednak myślę o Tobie jak o kimś swoim.
Jak o sąsiedzie, o synu znajomych, o chłopaku, który mógłby mieszkać obok.
I właśnie dlatego to, co zrobiłeś.wzrusza.
Nie uciekłeś.
Nie schowałeś się.
Stanąłeś i przyjąłeś pierwsze strzały, żeby inni mogli żyć. 🙏
Dziękuję Ci za to.
Za odwagę, której większość z nas nigdy nie będzie musiała sprawdzić.
Za to, że ktoś dzisiaj oddycha dzięki Tobie.
Trzymaj się, Arturze.
Wracaj do zdrowia. 💙
Czekamy.
Jesteśmy z Tobą. 💙🇵🇱
@KrystPawlowicz A czy czasem wczoraj nie kłamałaś publicznie, że policji nie było?
Czekaj, gdzie jest ten wpis... A tak, usunęłaś go, bo się nie udało zdobyć kapitału politycznego.
Jak doszło do tragedii w Krakowie? Minuta po minucie
7 listopada, 15:00:15 – pierwsze zgłoszenie. Strzały na Rynku, ucieczka Grodzką, tramwaj na pl. Wszystkich Świętych, zatrzymanie przy Dietla. 6 zabitych i 15 rannych w Krakowie, 3 ofiary w Ostrowcu. Rekonstrukcja 3D.
A teraz, żeby było trochę bardziej optymistycznie, kilka słów o reakcjach na wydarzenia w Polsce, które czytam w zagranicznym internecie.
Po pierwsze, Czesi. Wydarzenie wywołało u nich ogromny rezonans. W komentarzach pojawia się mieszanina podziwu i charakterystycznego czeskiego humoru. Podczas gdy przedstawiciel innej nacji po pierwszej kuli miałby paść na ziemię, Polak po otrzymaniu trzech nadal idzie do przodu i strzela do przeciwnika.
Po drugie, Ukraińcy. Mam wrażenie, że od początku wojny część z nich traktowała Polaków jak trochę miękkie buły. Tymczasem teraz czytam coraz więcej komentarzy wyrażających autentyczny podziw i szacunek dla polskich służb.
Ale jest w tych reakcjach coś jeszcze. Ukraińcy porównują postawę polskich policjantów z postawą własnych funkcjonariuszy. Poziom wyszkolenia, determinację, gotowość do poświęcenia, a przede wszystkim etos służby. I w części tych komentarzy przebija wręcz rozpacz. Nie tylko podziw dla Polaków, ale również bardzo gorzka refleksja nad kondycją własnych służb mundurowych.
Po trzecie, Szwedzi. W ich komentarzach również dostrzegam ogromny respekt dla postawy polskich funkcjonariuszy.
Zresztą podobne reakcje pojawiają się w wielu innych krajach. Wypowiedzi zarówno zwykłych internautów, jak i mniej lub bardziej kompetentnych ekspertów łączy często zdumienie i szacunek dla obu (nie waham się ich tak określić) bohaterów.
I uważam, że w tej całej tragedii jest to bardzo dobry znak.
Bo przypomina nam, ale pokazuje również światu (macham szczególnie do Was przyjaciele z Rosji), że jesteśmy narodem twardym. Zdolnym do stawienia oporu, gotowym do obrony i niewahającym się przed poświęceniem.
A to, w świecie, który robi się coraz mniej bezpieczny, ma ogromne znaczenie.
Jedli obiad z rodzinami… Tuż obok… Akurat w tym miejscu i w tym czasie….
„Wyszliśmy na zewnątrz. Już się żegnaliśmy, gdy nagle mój syn krzyknął: «Tato, tam strzelają do ludzi, a oni padają na ziemię!».
Schowaliśmy się w aptece. Byliśmy świadkami wymiany ognia między policjantami a zamachowcem” . To dramatyczna relacja prof Michała Prędziwiatra. Kolegą, z którym jadł obiad na ul Dietla, był dr Mateusz Wierdak. Dwaj wybitni krakowscy chirurdzy…
Gdy strzały ucichły, obaj ruszyli na pomoc rannym.
Prof. Pędziwiatr relacjonuje:
„Obok dwóch policjantów i zamachowca leżał jeszcze jeden ranny mężczyzna , kierowca samochodu.
Bardzo szybko pojawiła się duża liczba policjantów i strażników miejskich. Mateusz zajął się rannym policjantem. Zdjął swój płaszcz i przykrył go, ponieważ był mocno wychłodzony. Inni policjanci przekazali nam opatrunki podręczne, bo najważniejsze było opanowanie krwotoku.
Ja zająłem się pozostałymi dwoma rannymi. Nie byliśmy jednak sami. Pomagał nam policjant przeszkolony medycznie, który zresztą rozpoznał nas jako chirurgów. Była też lekarka. Wszyscy wspólnie działaliśmy. (…)
Szpital im. Jana Pawła II nie jest zwykle pierwszym wyborem w takich przypadkach, ale wiedziałem, że tam ranny policjant będzie miał największe szanse na przeżycie. Zadzwoniłem do lekarza dyżurnego. Personel szpitala zachował się znakomicie , natychmiast zaczęto przygotowywać blok operacyjny i polecono przywieźć rannego bezpośrednio tam. (…)
Nie czujemy się bohaterami. Zrobiliśmy wszystko, co zrobiłby ratownik na miejscu takiego zdarzenia. Tu liczyły się sekundy…
Gdyby ten policjant nie powstrzymał zamachowca… Po drugiej stronie skrzyżowania stały nasze rodziny i wiele innych osób. Strach pomyśleć, co by się stało, gdyby napastnik przejechał obok nich, strzelając przez okno, i kontynuował swój rajd….
My z Mateuszem zrobiliśmy swoje. To ci policjanci są bohaterami”. ZA https://t.co/1WtAPmXbxs . Foto: ręce Profesora tuż po akcji…. Ps. Policjanci przeszli ciężkie operacje , ostatnie info od lekarzy: ich stan jest stabilny…. 🙏
🚨 KRAKÓW I OSTROWIEC. DZIEWIĘĆ OFIAR, NOWE USTALENIA O RODZINIE NAPASTNIKA I POMOCY RANNYM POLICJANTOM
Aktualizacja: 8 listopada, godz. 12:38.
- Sześć osób zabitych w Krakowie i troje bliskich napastnika znalezionych w Ostrowcu Świętokrzyskim. Prokuratura Krajowa wszczęła śledztwo obejmujące obie zbrodnie. Według śledczych zebrane dowody wskazują na tego samego sprawcę. Zabójstwa i usiłowania zabójstw w Krakowie są badane jako przestępstwo o charakterze terrorystycznym.
- Rodzina mogła zostać zamordowana podczas snu. Tak wynika z nieoficjalnych ustaleń Onetu. Ciała 53-letniego ojca, 52-letniej matki i 21-letniej siostry miały znajdować się w łóżkach. Policja potwierdza rany postrzałowe, ale dokładne okoliczności oraz czas śmierci mają ustalić sekcje zwłok i pozostałe badania. Informacja o zabiciu bliskich podczas snu pozostaje na razie ustaleniem dziennikarzy, bez oficjalnego potwierdzenia służb.
- Rannym policjantom pomogli dwaj chirurdzy, którzy przypadkiem byli w pobliżu. Prof. Michał Pędziwiatr i dr Mateusz Wierdak przebywali w restauracji niedaleko miejsca zatrzymania napastnika. Po wyjściu usłyszeli strzały i zobaczyli czterech poszkodowanych. Dr Wierdak zajął się policjantem, który obezwładnił sprawcę. Tamował krwawienie z jego klatki piersiowej. Zdaniem prof. Pędziwiatra prawdopodobnie właśnie tym uratował funkcjonariuszowi życie. Sam profesor pomagał drugiemu policjantowi, postrzelonemu kierowcy oraz napastnikowi.
- Prokuratura podała dokładniejszą liczbę zabezpieczonej broni: jedenaście sztuk łącznie. Siedem znaleziono w mieszkaniu w Ostrowcu, pozostałe zabezpieczono w Krakowie. Według rzecznika kieleckiej prokuratury liczba ta odpowiada dotychczasowym ustaleniom dotyczącym broni objętej pozwoleniami napastnika i jego ojca. W mieszkaniu znajdowała się również duża ilość amunicji. Badania balistyczne mają wskazać, z której broni zabito rodzinę. Śledczy sprawdzają też legalność posiadania wszystkich zabezpieczonych egzemplarzy.
- Głos zabrała także krakowska ASP. Rektor uczelni poinformował, że zamordowana wraz z rodzicami Magda Oksińska była studentką trzeciego roku malarstwa. Przekazał również, że siostra jednej z pracownic Akademii została dwukrotnie postrzelona. Uczelnia ogłosiła żałobę do 11 listopada i odwołała zaplanowane na ten czas wydarzenia, w tym Open Eyes Art Festival.
- Klub strzelecki potwierdza członkostwo Michała O., ale zaprzecza szkoleniu bojowemu. Rzecznik Świtu Starachowice powiedział portalowi o2, że w 2026 roku mężczyzna pojawił się na klubowej strzelnicy dwukrotnie i zawsze strzelał pod nadzorem. Według przedstawiciela klubu nie odnotowano wtedy niepokojących zachowań ani incydentów. Świt podkreśla, że prowadzi szkolenie sportowe w konkurencjach statycznych, a Michał O. nie był tam szkolony w strzelaniu dynamicznym, taktycznym ani bojowym. Klub deklaruje współpracę ze śledczymi.
- Policja opublikowała dokładniejszą chronologię interwencji. Pierwsze zgłoszenia wpłynęły o 15:00:15. W drugiej minucie na miejscu byli strażnicy miejscy, w trzeciej policjanci podjęli interwencję, doszło do wymiany ognia i rozpoczął się pościg. W czwartej minucie pojawiły się zespoły ratownictwa medycznego, w szóstej pierwsze zastępy straży pożarnej. Godzina 15:00:15 oznacza moment pierwszych zgłoszeń, nie ustaloną godzinę oddania pierwszego strzału.
- Ważne wyjaśnienie dotyczące apeli o krew. Krakowskie RCKiK zapewnia, że dysponuje wystarczającą ilością krwi i jej składników do ratowania oraz dalszego leczenia poszkodowanych. Centrum nadal zachęca do oddawania krwi w geście solidarności. Nie potwierdza jednak doniesień o jej braku dla ofiar zamachu.
Bohaterka z Krakowa
Przyjechała z rodziną na spokojny weekend do Krakowa. Kiedy padły strzały, ruszyła ratować obcych ludzi. Historia pani Iwony naprawdę chwyta za serce.
Wśród tragicznych wiadomości z Krakowa pojawiają się historie ludzi, którzy w najtrudniejszych chwilach pokazali niezwykłą odwagę. Jedną z takich osób jest pani Iwona, pielęgniarka ze Szpitala Powiatowego w Jarocinie.
Przyjechała do Krakowa z rodziną, żeby odpocząć i wspólnie spędzić weekend. W sobotę bliscy na chwilę się rozdzielili. Córka Milena z mężem i dzieckiem wróciła do apartamentu, a pani Iwona wraz z drugą babcią została na Rynku Głównym.
Obie kobiety weszły do sklepu Zara i udały się na drugie piętro. Zaledwie trzy, cztery minuty później na parterze rozległy się strzały.
Pani Iwona nie wiedziała jeszcze dokładnie, co się wydarzyło. Zbiegła na dół i zaczęła pomagać rannym.
Tymczasem jej córka dowiedziała się o strzelaninie i próbowała skontaktować się z mamą. Dzwoniła raz, drugi, kolejny. Bez odpowiedzi.
Wyobrażam sobie, co musiała wtedy przeżywać.
Dopiero później okazało si��, że w czasie tych telefonów pani Iwona walczyła o życie poszkodowanych.
Jak relacjonuje córka, pielęgniarka prowadziła resuscytację rannych, a jednej z dziewczyn, postrzelonej w brzuch, zakładała dostęp dożylny.
Zamiast myśleć o własnym wypoczynku, wykorzystała swoje doświadczenie zawodowe, żeby pomagać ludziom, których nawet nie znała.
Kiedy pani Milena opisała tę historię w mediach społecznościowych, nie kryła dumy z mamy. Podkreśliła, że to właśnie ona nauczyła ją wrażliwości na drugiego człowieka i chęci niesienia pomocy.
Na zachowanie swojej pracownicy zareagował również Szpital Powiatowy w Jarocinie, publicznie dziękując jej za postawę.
Pisałem o dwóch krakowskich chirurgach, którzy ruszyli na pomoc postrzelonym policjantom. Poznajcie historię pani Iwony.
I coraz mocniej dociera do mnie, ilu wspaniałych ludzi znalazło się w samym środku tego dramatu.
Pani Iwono, ogromny szacunek. W takich chwilach widać, że bohaterstwo nie zawsze oznacza wielkie gesty. Czasem oznacza po prostu bycie przy drugim człowieku wtedy, kiedy najbardziej potrzebuje pomocy.
NIEZWŁOCZNA REAKCJA. SZYBKIE I ZDECYDOWANE DZIAŁANIE. TAK PRZEBIEGAŁA AKCJA SŁUŻB W KRAKOWIE.
Informujemy, że służby natychmiast podjęły działania, a policjanci bardzo szybko stanęli twarzą w twarz z uzbrojonym napastnikiem.
Co wydarzyło się minuta po minucie?
📍 15:00:15 - wpływają pierwsze zgłoszenia do Wojewódzkiego Centrum Powiadamiania Ratunkowego. Łącznie odnotowano blisko 40 zgłoszeń.
📍 2. minuta - na miejscu są już strażnicy miejscy.
📍 3. minuta - policjanci podejmują interwencję. Dochodzi do wymiany ognia z napastnikiem. Funkcjonariusze ruszają za nim w pościg. Dołączają inne patrole, skierowane na miejsce przez dyżurnego.
📍 4. minuta - na miejscu pojawiają się zespoły ratownictwa medycznego.
📍 6. minuta - docierają pierwsze zastępy Państwowej Straży Pożarnej.
Skala zaangażowanych sił również mówi sama za siebie:
🔹 30 policyjnych załóg zadysponowanych do działań.
🔹 24 zastępy Państwowej Straży Pożarnej i 62 strażaków ratowników.
W obliczu realnego zagrożenia funkcjonariusze ruszyli do działania. Nie kalkulowali ryzyka. Podjęli interwencję, narażając własne życie, by powstrzymać napastnika i chronić innych. Dwóch z nich zostało rannych.
W związku ze zdarzeniem w działania zaangażowanych było ponad tysiąc policjantów - od funkcjonariuszy patroli, którzy jako pierwsi ruszyli na miejsce, przez policjantów zabezpieczających teren zdarzenia i funkcjonariuszy jednostek kontrterrorystycznych, po policjantów wykonujących na miejscu czynności procesowe wspólnie z prokuratorami.
To ogromne zaangażowanie wielu policyjnych sił i służb, których wspólnym celem było opanowanie sytuacji, zatrzymanie sprawcy i zapewnienie bezpieczeństwa.
Pilny apel o krew dla naszego bohatera z Krakowa. Starszy posterunkowy Jakub Kulik, który dziś bez wahania stanął do walki z uzbrojonym zamachowcem, walczy w szpitalu o życie. Ma niesprawne jedno płuco i potrzebuje każdej kropli krwi. Potrzebna jest krew AB Rh+
Proszę każdego, kto może pomóc, o zgłaszanie się do stacji krwiodawstwa w całej Polsce. Przy oddawaniu krwi należy wyraźnie wskazać, że jest ona przeznaczona dla Jakuba Kulika.
Dziś on ratował ludzi na krakowskim Rynku. Teraz pomóżmy uratować jego.
Jakub Kulik, policjant ciężko ranny podczas dzisiejszej tragicznej strzelaniny w Krakowie, pilnie potrzebuje krwi! Jak informuje OSP Wołczyn, funkcjonariusz, który wcześniej służył w 18. batalionie, 2. kompanii, walczy o życie. Ma niesprawne jedno płuco, a jego stan wymaga ogromnej mobilizacji. Potrzebna jest krew grupy AB Rh+. Osoby, które mogą pomóc, proszone są o zgłaszanie się do punktów krwiodawstwa i wskazanie, że oddają krew dla Jakuba Kulika. Apelujemy o pomoc i udostępnianie tej informacji! Teraz liczy się każda pomoc!
🇵🇱
❗️ Starszy posterunkowy Jakub Kulik i starszy posterunkowy Artur Morański to prawdziwi bohaterowie. Uratowali prawdopodobnie wiele ludzkich istnień, nie zważając na ryzyko utraty życia. Ich stan jest poważny, ale są pod bardzo dobrą opieką. Cała Polska trzyma za Was kciuki - @donaldtusk