کنون گاه کین است و خون ریختن
به شیر ژیان اندرآویختن
ز خون گر در و کوه دریا شود
درازای ما همچو پهنا شود
یکی برنگردیم ازین رزمگاه
اگر یار ب��شد خداوند ماه
چنین بود فرمان یزدان پاک
که بیدادگر شاه گردد هلاک
که جز خاک تیره نشستش مباد!
به هیچ آرزو کام و دستش مباد!
• شاهنامه فردوسی