Draco

[Draco @DracoM_SL]

▫️𝕾𝖑𝖞𝖙𝖍𝖊𝖗𝖎𝖓...

▪️𝐷𝑅𝐴𝐶𝑂 𝑀𝐴𝐿𝐹𝑂𝑌

“ ᴏɴᴄᴇ ᴀɢᴀɪɴ, ɪ'ᴍ ʟᴇғᴛ ᴀʟᴏɴᴇ ”

...𝑵𝒆𝒗𝒆𝒓 𝒃𝒆 𝒕𝒉𝒆 𝒔𝒂𝒎𝒆...

[Draco @DracoM_SL]

"ไม่ต้องห่วงหรอก ศาสตราจารย์...ผมคุ้นเคยกับที่นั่นดีเลยล่ะ..." เขาว่าพลางโบกมือเล็กน้อยโดยไม่ได้หันไปมองอีกฝ่าย

"แล็วก็เรื่องหนู...น่าเสียดายนะศาสตราจารย์ มันค่อนข้างจะตัวใหญ่มากทีเดียว..แถมยังชอบวนเวียนอยู่ใกล้พ่อคนดังอย่าง 'พอตเตอร์' เสียด้วย..."

[ℒ𝐮𝐩𝐢𝐧. @theteachmoony]

“หนู? ฉันเจอมันจนชินแล้วน่ามัลฟอย” ระหว่างพูดคลายเครียดสายตาก็เห็นทางที่อีกคนจะเดินไป

ป่าต้องห้ามคงจะไม่น่าใช่สถานที่ที่เหมาะสมแก่การคลายเครียดคนเดียว

“มัลฟอย, เธอคงไม่ได้จะไปที่นั่นคนเดียวใช่ไหม” ลูปินพูดเสียงดังให้คนที่ถูกพูดถึงนั้นได้ยิน

[Draco @DracoM_SL]

"เช่นนั้นคุณคงรู้ทางออกจากที่นี่..." เขาหวังเช่นนั้น ช่างน่าแปลกใจที่มักเกิ้ลตรงหน้าสามารถเข้ามาในตรอกที่ร่ายคาถากันความสนใจจากมักเกิ้ลไว้

"ทางที่ดีคุณไม่ควรอยู่ที่นี่นานๆ...." ไม่เช่นนั้นหากมีพ่อมดแม่มด��ู้เข้า คงได้มีคาถาสักอย่างสองอย่างส่งให้อีกฝ่าย

[Draco @DracoM_SL]

"หึ...งั้นผมคงต้องใช้เวลาทั้งชีวิตต่อจากนี้ในการพังมัน" ยกยิ้มเล็กน้อย

"เช่นนั้นก็ขอให้โชคดีในการตระเวนสำรวจในคืนนี้แล้วกัน...ศาสตราจารย์"

"ระวังหนูล่ะศาสตราจารย์"
กล่าวออกมาอย่างลอยๆให้อีกฝ่ายได้ยิน

เดรโกมุ่งหน้าไปยังป่าต้องห้ามตามจุดหมายของเขาในการหาที่เงียบสงบตามลำพัง

[ℒ𝐮𝐩𝐢𝐧. @theteachmoony]

⠀“ฉันก็ตระเวนตามประสาศาสตราจารย์ที่ว่างคนหนึ่ง จนเจอเธอน่ะแหละ, มัลฟอย” เขานั้นชี้ไปทางคนที่พูดถึงเพื่อให้เห็นเหตุการณ์ชัดขึ้น

“เรื่องพวกนี้เธอคงจะรู้สึกชินกับมัน แต่ฉันอยากให้นายรู้ว่านายไม่ได้สมเพชแน่นอน” พยักหน้าประกอบคำตอบ

⠀“ฉันมั่นใจว่าสักวันนายจะทำลายกำแพงนั่นได้นะ”

[Draco @DracoM_SL]

"เช่นกันครับ" เดรโกมองมักเกิ้ลตรงหน้าอย่างสำรวจ

"คุณหลงทางรึเปล่า..." เขาถามอีกฝ่าย

[Draco @DracoM_SL]

"ไม่คิดว่าฉันตอนนี้จะดูแย่...จนต้องให้นกฮูกอย่างแกมาปลอบ" ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยจนแทบมองไม่ออก

[Draco @DracoM_SL]

"สวัสดี....ผมเดรโก มัลฟอย"

[Draco @DracoM_SL]

"มาอ้อ���เอาอะไรล่ะ...ฉันไม่มีอาหารให้แกหรอกนะ"

[Draco @DracoM_SL]

"ยิ่งกว่าโหดร้าย...คือไม่เหลืออะไรเลยต่างหากพอตเตอร์..." สิ่งที่เดรโกพบเจอมันมากเกินกว่าที่จะอธิบายออกมาได้ทั้งทั้งหมด

สำหรับเขาตอนนี้มันว่างเปล่าไปหมด...เหมือนกับกำลังสูญเสียจิตวิญญาณของตนไปอย่างช้าๆ

"นี่พอตเตอร์...นายคิดว่า"
"ฉันควรจะทำยังไงต่อไปดี..."

[𝐇𝐚𝐫𝐫𝐲 𝓟. @hgreenthunder]

"มันโหดร้ายสำหรับนายมากเลยใช่มั้ย ?"

เขาเลือกที่จะไม่ถามว่าอีกฝ่ายนั้นพบเจอกับอะไรมา แต่ท่าทางที่ผิดแปลกเช่นนั้นมันทำให้พอจะเดาออก

ความเป็นมัลฟอยมันคงส่งผลกระทบต่อคนตรงหน้าเขาเป็นอย่างมาก และเขาเป็นห่วงในฐานะเพื่อนมนุษย์คนหนึ่ง

[Draco @DracoM_SL]

"!!!" เดรโกชะงักเล็กน้อยเมื่อโดนอีกฝ่ายพุ่งตัวมาจับอย่างไม่ทันตั้งตัว

พลางเบนสายตาไปมองตามสายตาอีกฝ่า���ไปยังมุมนึง 'เสื้อคลุมแบบนั้น...พ่อมด?' ทำไมถึงมีพ่อมดมาอยู่ในร้านของมักเกิ้ล

"ไม่...ผมไม่รู้จัก...ทางที่ดี ผมควรออกจากที่นี่ก่อนจะมีปัญหาเกิดขึ้น"

[Draco @DracoM_SL]

"....." นี่เขาจำผิด? คงจะสับสนเกินไปสินะ เดรโกถอนหายใจเล็กน้อย

"ขอโทษครับ...คุณเหมือนคนที่ผมเคยรู้จัก"

"ผมเดรโก มัลฟอย...และผมโอเคดี ขอบคุณ" ว่าพลางหันหลังจะเดินออกไป

[Draco @DracoM_SL]

"หึ...คิดว่าฉันจะเข้าใจแกรึไง อ���า...ฉันนี่โง่จริง" ขำตนเองเล็กน้อย

"แกพูดได้ที่ไหนล่ะ"

[Draco @DracoM_SL]

"ขอบคุณ...แต่ผมคุ้นชินกับมันแล้วล่ะ..." ความเจ็บปวดที่เปลี่ยนเป็นด้านชาภายในจิตใจของเขา...เขาอยู่กับมันมานานเท่าไหร่แล้วนะ?

"มัลฟอยอย่างที่เคยเป็น...มันตายไปจากคนที่น่าสมเพชอย่างผมไปแล้วล่ะ" ว่าพลางหัวเราะเยาะกับตัวเองเล็กน้อย

"แล้วคุณล่ะศาสตราจารย์...มาทำอะไรแถวนี้ล่ะ"

[ℒ𝐮𝐩𝐢𝐧. @theteachmoony]

⠀ลูปินนั้นพยักหน้าเข้าใจอีกฝ่ายอย่างทันที ใช่ว่าช็อ���โกแลตจะรักษาทุกอย่างได้นี่นะ

“ถ้าเธอไม่โอเคอะไร ก็บอกได้เสมอเลยแล้วกันนะแต่ยกเว้นซะว่าเธอจะโอเคกับมัน…” ชายวัยกลางคนนำฝ่ามือไปแตะไหล่อีกคนเบาๆก่อนจะละออกมา

“เธอดูไม่ใช่มัลฟอยอย่างที่เป็นเลยนะว่าไหม”

[Draco @DracoM_SL]

หลุบสายตามองแผลตามเนื้อตัวอีกฝ่าย

"หนีออกมาจากบ้านรึไงพอตเตอร์..." ยกมือลูบบาดแผลแผ่วเบา เดรโกไม่คิดว่านี่คือสิ่งที่เด็กสมควรจะได้เจอด้วยซ้ำ

"ใคร?..." เขาอยากจะรู้เหลือเกินว่าใครที่เป็นคนสร้างบาดแผลบนร่างกายเล็กน้อยนี่

[Draco @DracoM_SL]

เดรโกมองเห็นแววตาคล้ายจะสับสนของอีกฝ่าย ก่อนจะเปลี่ยนเป็นแววตาระแวงปนไม่ไว้วางใจต่อตัวเขา

หึ...สายตาที่เขา��ด้รับมานับครั้งไม่ถ้วน

"มันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะต้องแกล้งนายนี่พอตเตอร์..." ว่าพลางเอามือลูบหน้าตนเองเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจ

"การทำตัวเหมือนเด็กๆอย่างเมื่อก่อนน่ะ..."

[𝐇𝐚𝐫𝐫𝐲 𝓟. @hgreenthunder]

มัลฟอยไม่เคยเล่นบทคนน่าสงสารจนเขานึกสงสารขึ้นมาจริงๆ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็พยายามหลอกตัวเอง

"บอกฉันทีว่านายแค่เล่นละครให้ฉันสงสารและจะแกล้งฉันทีหลังเหมือนที่นายเคยทำ ?"

เขาอยากจะเชื่อแต่ก็ไม่อยากเชื่อ เขาถูกอีกฝ่ายกลั่นแกล้งมาตลอดตั้งแต่รู้จักกันมาจึงได้ถามไปเช่นนั้น

[Draco @DracoM_SL]

@Hedwigofowl

เดรโกพิจารณาดูนกฮูกสีขาวตรงหน้านิ่งๆสักพัก พลางยื่นนิ้วไปเขี่ยขนตรงปีกมันเบาๆ

"แกดู...คุ้นตา อ่าใช่...แกคือเฮดวิก...นกฮุกของพอตเตอร์"

"มาทำอะไรที่นี่ล่ะ...ฉันไม่คิดว่าเจ้าของแกจะอยู่แถวนี้หรอกนะ"

[Draco @DracoM_SL]

"ฉันคิดว่านี่...อาจเป็นสิ่งที่ฉันต้องทำ..."

"ฉันเดรโก มัลฟอย...ยินดีที่ได้รู้จัก"

#จะทำความรู้จักกับคนที่มารีทวิต

[Draco @DracoM_SL]

@harryjpchild

เดรโกจ้องมองอีกฝ่ายเล็กน้อย รู้สึกแปลกๆที่เห็นคู่อริต่างบ้าน ดูเหมือนจะตัวหดเล็กลง นี่คงไม่ใช่พอตเตอร์ที่เขาคุ้นเคยสินะ

"พอตเตอร์...อะไรทำให้นายมาอยู่ที่นี่ล่ะ" เขาเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงแหบแห้งเล็กน้อย

[Draco @DracoM_SL]

https://t.co/EPkDIKgsqG

[Draco @DracoM_SL]

"ฉันคิดว่านี่...อาจเป็นสิ่งที่ฉันต้องทำ..."

"ฉันเดรโก มัลฟอย...ยินดีที่ได้รู้จัก"

#จะทำความรู้จักกับคนที่มารีทวิต

[Draco @DracoM_SL]

▫️𝕾𝖑𝖞𝖙𝖍𝖊𝖗𝖎𝖓...

▪️𝐷𝑅𝐴𝐶𝑂 𝑀𝐴𝐿𝐹𝑂𝑌

“ ᴏɴᴄᴇ ᴀɢᴀɪɴ, ɪ'ᴍ ʟᴇғᴛ ᴀʟᴏɴᴇ ”

...𝑵𝒆𝒗𝒆𝒓 𝒃𝒆 𝒕𝒉𝒆 𝒔𝒂𝒎𝒆...

[Draco @DracoM_SL]

"โอเคเหรอ...ไม่เลยพอตเตอร์ ไม่เลยสักนิด" ว่าพลางก้มมองฝ่ามือที่กำลังสั่นของตัวเอง ด้วยสายตาอันว่างเปล่า

"ทุกอย่างมันเคยโอเคดี...พอตเตอร์" เดรโกหลับตา��งช้าๆปล่อยความคิดให้จมไปกับอดีตอันแสนขมขื่น

"แต่ตอนนี้ไม่...ไม่มีแล้ว"

[𝐇𝐚𝐫𝐫𝐲 𝓟. @hgreenthunder]

"ใช่ แล้วนายก็ดูไม่ใช่ตัวเองเลยสักนิด"
"นายยัง ... โอเคดีใช่มั้ย ?"

สุดท้ายเขาก็เลือกที่จะถามออกไป จะว่าเป็นห่วง นั่นก็ใช่อยู่เล็กน้อย คนตรงหน้าคือเดรโก มัลฟอยก็จริง แต่กลับไม่เห��ือนเดรโกที่เขารู้จัก

[Draco @DracoM_SL]

"...." สายตาที่กำลังเหม่อลอย หันกลับมามองคนที่เอ่ยทัก อีกฝ่ายดูคุ้นตาสำหรับเดรโก
เขาพยายามค้นหาความทรงจำที่เกี่ยวกับอีกฝ่าย
ก่อนจะเลิกคิ้วเล็กน้อยเพราะดูเหมือนจะจำได้

"ลูปิน?" เดรโกไม่คิดว่าจะได้เจออีกฝ่ายในสถานการณ์เช่นนี้

"ไม��ล่ะ...ขอบคุณ ผมไม่คิดว่าตอนนี้ผมจะต้องการมัน"

[ℒ𝐮𝐩𝐢𝐧. @theteachmoony]

@DracoM_SL,

มัลฟอยอีกคน… แต่ตนดูสายตาของคนนี้ดูไม่ใช่มัลฟอลเอาซะเลยนะ

“สวัสดีคุณมัลฟอย” ลูปินเอ่ยด้วยรอยยิ้ม เขาจะพยายามในการสื่อสารกับมัลฟอยเสมอ

“คุณดูเหมือนผ่านเรื่องไม่ดีมาเอาซะเลย, คุณสนใจช็อกโกแลตหรือเปล่าล่ะ?” เมื่อตัวเขาพูดจบก็หยิบซองช็อกโกแลตที่ว่าออกมายื่นให้