Before the war vs. now:
Before the war, Iran’s power projection was more limited. Now it is targeting U.S. allies across the region and shows no sign of stopping.
Before the war, Iranian oil was under sanctions. Now Washington is easing “limited” restrictions on Iranian oil sales while assuring everyone that, yes, Tehran may still get the money, but somehow it will be “difficult.”
Before the war, Iran did not control the Strait of Hormuz. Now it is shaping access to the strait in practice, while U.S. partners such as India and Japan are seeking, and receiving, Tehran’s approval for their ships to pass. That is real political leverage.
Before the war, regime change was still part of the conversation. Now even reports from inside the U.S. administration suggest it is nowhere close.
Before the war, gas prices were lower and “forever wars” were supposed to be behind us. Today, do I even need to say it?
From the U.S. administration’s perspective: “winning?”
That does not mean the United States cannot still prevail in this war. But at what cost, and toward what end? Innocent lives are now trapped between an unclear strategy and a terror regime.
This is a war that will not be decided kinetically by either side. In the end, it will be decided by diplomacy alone.
Dubai'deki bu çöküş geçici değil. Bu, Türkiye için önemli bir fırsat.
Oraya dışarıdan giden insanların hiçbirinin oraya özel bir bağlılığı yok. Para ve yatırım orada rahat ettirildiği için, bir erişkinler Disneyland'ı kuruldu. Spor hocasından masözüne, dansçısından şamanına, şefinden sommelier'ine, herkes rahat ettirilen ve daha akacak yer arayan paranın etrafındaki pozisyonunu aldı. Paranın rahat etmesindeki zirve noktası, "öngörülebilirlik" unsurudur. Dubai bu konuda tam bir başyapıt idi. Ancak şimdi para sahiplerinin her şeyden evvel ve ilk olarak arayacakları unsur olan "güvenlik" unsuru yerle bir oldu. Uçağa bir yerlerden binip nerede indiklerini tam olarak düşünmeyen, iner inmez etraflarındaki Rolls-Royce sayısının çokluğundan, sushi üzerindeki havyardan ve şehrin ışıklarından ilham alan insanlar, üzerlerinden geçen füzelere bakarken, Ortadoğu'nun göbeğinde olduklarına uyandılar.
Bir defa uyananı geri uyutmak zordur. Işte burada Türkiye'nin önündeki fırsat devreye giriyor. Ilk acil çıkış anında global şirketler üst düzey beyaz yakalı pozisyonları için Dubai yerine İstanbul tanımlamaya başladılar. Bu, mal ve hizmetlerin sunumunda Türkiye'yi önceliklendirtmek için çok büyük bir fırsattır. Arananın ne olduğunu ise söylemiştim: öngörülebilirlik.