Şu anda Çanakkale'de olduğum zamana dönmeyi çok isterdim. Ders, hafta bitmiş. Arkadaşlarla ne yapsak diye düşünüp yemek yemeye iskeleye gidiyoruz. Yemekten sonra kordonda tur atıp Keyfeder'de çay keyfi yapıyoruz. Sonra tekrar kordon turu ve yurda dönüş. Mis gibi hayat.
Mayıs ayında 25 yaşıma girmiş olmama rağmen nasılsa 2018'deyiz kimse anlamaz diye herkese 24 diyordum. Şimdi 2019'a girdik gerçeği söylemek zorundayım :(
Çocuğum olana kadar sürekli hayatımın geçmiş dönemlerine dönmek isterdim. Üniversite, lise vs. Ama o doğduktan sonra onun olmadığı hiçbir zamanı özlemediğimi fark ettim. Artık geçmişe değil onunla geçireceğim güzel günlere özlem duyuyor, o günler için sabırsızlanıyorum.
Son 3.5 saattir bir projedeki hatayı çözmeye çalışıyoruz. Şu an aslında hatayı 1. saatte çözdüğümüzü ama o an fark edemediğimizi fark ettik.. @nurullahiris
@katharsise1kala Çok geçmiş olsun Neslihan Abla. Benim de biteli 10 gün oluyor bu evhamla yaşamak çok zor. Her gün internette bi şeyler okuyorum en güzeli akışına bırakmak. İnşallah hasarsız atlatmışızdır. Film çektirme işi gerekli miymiş? Bu salgında hastaneye gitmek de zor çünkü.
Bir şeyin kıymetini, onu kaybetmeden anlayamıyor olmamız ne kadar üzücü. Bir gün koku alabiliyorum diye mutluluktan havalara uçacağımı hiç düşünmezdim.