İbnü’l Cevzî (Allah ona rahmet etsin) şöyle diyor:
“Bil ki İblis’in insanlara karşı kurduğu ilk tuzak, onları ilimden uzaklaştırmaktır. Çünkü ilim bir nurdur. Eğer kandillerini söndürürse, onları karanlıkta dilediği gibi şaşkınlığa sürükler.”
Telbîsü İblîs sayfa 289
Resûlullah ﷺ şöyle buyurdu:
"Allah'ı razı etme adına insanların kızmalarına aldırış etmeyen kimseye, o insanlara karşı Allah yeter. İnsanları memnun etme adına Allah'ı kızdırmayı önemsemeyen kimseyi ise, Allah o insanların eline bırakır."
(Tirmizî, 2414)
“100 yıldan fazla bir süredir laiklik yüzünden bozulmuş ve dinden uzaklaştırılarak cahil bırakılmış bir toplum var.”
İlginç olan ne biliyor musunuz?
Nusayriler, yüzlerce yıl şeriatla yönetilmiş bir toplumu "beşerî kanunlarla" yönetmeye başladıklarında beklemeye ihtiyaç..
@ysnvvh "Yalan söylediklerini biliyoruz. Yalan söylediklerini biliyorlar. Onların yalan söylediklerini bildiğimizi de biliyorlar. Bizim onların yalan söylediklerini bildiğimizi bildiklerini de biliyoruz. Ama hâlâ yalan söylemeye devam ediyorlar."
Aleksandr Soljenitsın
İlk detaya takıldım. Şeriatı kısa vadede uyguyamazlarmış çünkü halk cahilmiş. Niye din cahil bir halka karşı nasıl davranılması gerektiğini söylemiyor mu?
Entelektüel bir halka mı şeriat uygulanır. Kendi aramızda bile şeriat deyince 3-5 had cezasından ibaret algılıyoruz
Cebrilik bu değilse nedir? Yapabilen, bu konuşmayı Arapçaya çevirip icazet aldığını iddia ettiği âlimlere göndersin. Tek bir tanesi dahi bu sapık inancı onaylarsa çıkıp burada kendisine zulmettiğimizi, sözlerini anlamadığımızı söyleyeceğim.
Bu konuşmayı dinleyen herkes, tabiki doğal olarak böyle bir durumda Ebu Cehil'e zulmedilmiş olacağını söyleyecektir. Allah, cahillerin kendisine yakıştırdığı iftiralardan münezzehtir. Allah, kulu da kulun fiillerini de yaratandır. İradeyi yaratan ve onun gerçekleşmesini sağlayan da O'dur. Ancak Allah'ın iradeyi yaratması başka, kullarını kendi tercihleri konusunda zorlaması bambaşka bir meseledir.
Kur'an'da kadere dair geçen ifadeleri okuyan bu cahiller, ataları olan Cebriler gibi, buradan hareketle kulun amellerinde ve seçimlerinde hiçbir iradesinin bulunmadığını, kulun dilediğinin Allah'ın onu zorlamasından başka bir şey olmadığını savunan sapık bir inanca davet ediyorlar. Oysa Allah'ın kaderi yazması, olacakları ezelî ilmiyle bilmesindendir; kullarını yazılana zorlamasından değil.
Allah, kullarına irade ve tercih imkânı vermiş, onların tercihlerini ve bu tercihler doğrultusunda gerçekleşecek fiillerini de ezelî ilmiyle kuşatmıştır. Kulların Allah'ın ilminde ve takdirinde olanın dışına çıkamaması, iradelerinin ortadan kaldırıldığı veya tercihlerine zorlandıkları anlamına gelmez.
Bu zırcahil Cehmî'nin anlattıklarını dinleyenler, bir yerden sonra ister istemez kendi içlerinde "Öyleyse niye amel edelim ki?" demeye başlayacaklar. Çünkü onun anlattığı kader anlayışının kaçınılmaz sonucu, kulun sorumluluğunu ve amellerinin anlamını ortadan kaldıran cebir düşüncesinden başkası değildir.
Yanında olanlar artık buna rukye mi yaparlar, yoksa bu sözlerini, arkasına sığınarak insanları aldattığı âlimlere ulaştırıp onlardan bu inançtan beri olduklarına dair yazılı bir açıklama mı alırlar, bilemem. Fakat her hâlükârda insanları açıkça Cehmiyeliğe çağıran bu adamı susturmalılar.
Bir kitapki yazarı o kitabı yazarak tabiri caizse kendi idam fermanı (şehadetini) onaylamış oluyor. Yine aynı kitap aradan geçen onca zamana rağmen sırf onu okudular diye insanlar suçlu sayılır oluyor. Öyleyse tüm karşıtlarına inat Müminlerin yolunu aydınlatan bu kitabı okuyalım.
Bilakis bu, açıkça belli bir şirktir ve apaçık bir küfürdür.
Allah Teâlâ, kesin ve sağlam ayetleriyle bundan sakındırmış ve seçkin peygamberi (sallallahu aleyhi ve sellem) de hayatı boyunca bununla savaşmıştır.
Şeyh Ebu Muhammed el-Makdisî
Şüphesiz demokrasi, Allah’ın dininden başka bir dindir ve Tevhid milletinden başka bir millettir.
Onun (demokrasinin) meclisleri, şirk için birer saray, putperestlik için birer kale olmaktan başka bir şey değildir.
Tevhidi gerçekleştirmek için, ki bu Allah’ın kulları üzerindeki hakkıdır, bunlardan kaçınmak gerekir. Aksine, onları yıkmak, onların dostlarıyla düşman olmak, onlara buğzetmek ve onlarla cihad etmek gerekir.
Bu, bazı aldatıcıların iddia ettiği gibi bir içtihat meselesi değildir.