Türkler diyor, “Kürtler bizi rahatsız ediyor.” Kürtler diyor, “Türkler bize ırkçılık yapıyor.” Herkes karşısındakinin yanlışını görüyor, kendi öfkesini ise haklı buluyor. Böyle devam edince iki taraf da birbirinin korkusunu büyütüyor. Bir halkı birkaç insanın yaptıklarıyla yargıladığınız gün, adalet duygunuzu kaybedersiniz. Birlikte yaşamak birbirini sevmek zorunda olmak değildir. Birbirinin hakkını, sevmediğin zaman bile koruyabilmektir.
Dostoyevski, Suç ve Ceza kitabında:
“Herkesin, gidebileceği bir yeri olmalı” der ve ekler:
“Çünkü öyle bir an olur ki, insanın mutlaka bir yere gitmesi gerekir.”