Yaş ilerledikçe neyi daha iyi anladın, derseniz; bazı şeylerin çabayla değil, tamamen nasiple ilgili olduğunu; çok istemenin veya çabalamanın bazen hiçbir şeyi değiştirmediğini; insanlara fazlasını verince kendimi eksilttiğimi anladım, derim. Velhasıl, evvela kısmet, evvela nasipmiş.
Allah uyarır. zarar göreceğin, üzüleceğin, sana zerre fayda sağlayamayan insanlardan uzaklaş diye bir sürü şey gösterir. bazen sen toz konduramazsın, inanmak istemezsin. sen kendin gitmediğin için bu sefer karşı taraftan uzaklaştırılırsın. her şey senin hayrınadır da bilmezsin.
Bazen kaybettiğini sandığın şey, aslında seni koruyan bir hayırdır. 🤍
kahve çok güzel bir şey ya üzüldüğümde içiyorum güzel gidiyor keyifliyken içiyorum güzel gidiyor uyandıgımda içiyorum güzel gidiyor her türlü güzel gidiyor dünyanın en iyi buluşu olabilir
Ben insanlara güvenmenin karşılığını, hayatımı alt üst ettiklerinde aldım. Çığlık atmam, yakıp yıkmam gerekirdi ama yapmadım sadece Allaha havale ettim o kadar.
Onca yalan duydum, onca yanlış gördüm, sayısız kalp kırıklığı yaşadım ama yine de kalbimde kötülük barındırmadım, kin beslemedim. Bu da benim kazanmışlığım olsun...
Her şeyin güzel olması için önce insanın içinin güzel olması gerek. Dilinizdeki kelimeleri ve aklınızdaki düşünceleri hafife almayın. Huzur içerde başlar önce.
Saygısını yitirmemiş her insanla yürünecek bir yolumuz var. Hatasız insan zaten yok, bize mahcubiyet lazım. Doğru insan, yanında da ardında da aynı olandır.