Kalbinin kaldığı yerden günaydın…
Ben ne seni beklemekten yoruldum ne de seni sevmekten.
Bazı yollar yürünmez sanılır;
oysa en uzun yol, atılamayan tek adımdır. Evine dön..
Ruhum sancıyor sensizken öylece,
ne ekmeğe ne de suya bir tek sana muhtacım.
İyileşiriz birlikte yeterki tut ellerimden…
ben hâlâ ilk günkü gibi burdayım, sendeyim. Gel🤍
Sevgi gitmez…
En büyük yük, birbirini severken ilk rüzgarda yarım kalmaktır.
Kendini affetmek zaman ister,
anlarım.
Hiçbir vicdan, yarım bırakılan bir aşkın yükünü hafifletemez, hiçbir şey sevdiğini imkânsızlaştıramaz.
Bazı vedaların adı sadece vazgeçiştir.
Kalbim sensin.
İmkansızlığımıza inanmıyorum. Yıkılmadan duramaz hiç bir duygu aşk’ın karşısında. Her şeyi göze alır da insan, severken yitirmeyi alamaz. Bırakamaz sevdiğini hiçliğin ortasında çaresiz, bir başına…
Ve ben yine seni seçerdim…
Yüz yaşamda, yüz dünyada,
Gerçekliğin herhangi bir versiyonunda da
seni bulur ve yine seni seçerdim.
Kalbim hâlâ aynı yerde. 🤍
Herkes mektup okumak istiyor, yazmak değil. Çiçekleri koklayıp koparmak istiyor insanlar, ekmeye yanaşmıyor kimse. Ve kışın yüzüne bakmadıkları sularda yazın serinlemek istiyorlar, emek o kadar yabancı bir kavram ki bu yüzyıla. Sevilmek herkesin derdi, sevmekten söz eden yok.