Rabbim, kalbim bazen bana bile ağır geliyor. İçimde taşıdığım duyguların bir kısmı bana ait değil sanki; fazla derin, fazla hüzünlü. Sen bilirsin… insan bazen yaşadıklarından değil, içinde büyüttüklerinden yorulur. Ben artık içimde büyüyenleri Sana bırakıyorum.
Mevsimler değişse de köklerim kendi toprağını bilir.
Bazen rüzgâr kırar dallarımı, bazen sessizlik yorulur içimde;
ama yine de içimde bir yer, güneşe dönmeyi unutmuyor.
Kimsenin baharına benzemese de benim baharım bana yeter.
“Ben umudu kolay taşıyanlardan değilim.
Onu kaybettim,aradım,
Gömdüm sandım.
Meğer o,
Kalbimin en karanlık odasında
Sabırla beni bekliyormuş..���
Işık taşıyan insanın gücü bağırmaz.
Sadece Sönmez..