elaheh farmad

زندگیْ دانشی عملی است

[elaheh farmad @ElTheFar]

ما زندگی را، همان‌طور که رخ می‌دهد و بدون هشدار، زندگی می‌کنیم؛ مثل هنرپیشه‌ای که برای اولین بار نقشش را تمرین می‌کند.»

سبکی تحمل‌ناپذیر هستی
#میلان_کوندرا

[Muhammad Shehada @muhammadshehad2]

It took 1071 days to recover the bodies of 105 Palestinians from the rubble of a residential block Israel bombed in 2023

Here's the moment Israel carpet bombed that area, in what is known as "fire belt bombing"

[Roja Lotfi 🇮🇷🇵🇸🎒 @Rojalotfi]

این هفته مشخص شد که هلند هم به چین، فرانسه و روسیه پیوسته و در تلاش است از سلطه گسترده فناوری‌های آمریکایی بر جهان فاصله بگیرد.
ماجرا از جایی جدی شد که آمریکا رایانه‌های قضات مستقر در لاهه را که از بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، انتقاد کرده بودند، از راه دور از دسترس خارج کرد و همین موضوع دولت هلند را به واکنش واداشت.
قطع ناگهانی دسترسی کارکنان دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) به حساب‌های ایمیل Outlook مشکلات زیادی ایجاد کرد.
آمریکا این اختیار را برای خود قائل است که هر فردی را، در هر جای دنیا، به‌طور یک‌جانبه تحریم کند. یعنی تمام حساب‌های Google شما هم ممکن است یک‌باره از دسترس خارج شوند. خداحافظ Gmail.
جاسپر باکر، از وب‌سایت خبری Tweakers، می‌گوید: «دولت هلند در حا�� ایجاد یک محیط کاری دیجیتال مستقل برای خود است که بر پایه توزیع لینوکس هلندی NixOS ساخته می‌شود.»
این واقعیت کم‌کم در حال جا افتادن است: کشورهای هوشمند از حاکمیت دیجیتال خود محافظت می‌کنند.

سخت‌افزار هم
چین تلاش می‌کند هم از نرم‌افزارهای خارجی فاصله بگیرد و هم از سخت‌افزارهای خارجی. پکن در سال ۲۰۱۹ به ادارات دولتی دستور داد استفاده از رایانه‌های خارجی را کنار بگذارند. خوشبختانه چین تعداد زیادی رایانه تولید داخل دارد که می‌توانند جایگزین آنها شوند.
بلومبرگ در ماه اوت گزارش داد که وزارت امنیت دولتی چین تابستان امسال به برخی سازمان‌های وابسته به دولت دستو�� داده است نسخه سفارشی‌شده Windows 10 را هرچه سریع‌تر از رایانه‌های خود حذف کنند. قرار است سازمان‌های دیگر نیز تا فوریه ۲۰۲۷ سیستم‌های خود را از این برنامه «پاک‌سازی» کنند.
روسیه، فرانسه، آلمان، سوئیس، دانمارک، ایتالیا و اتریش هم در بخش‌های مختلف دولتی، به‌ویژه در حوزه‌های نظامی، در حال جایگزین کردن نرم‌افزارهای Microsoft با گزینه‌های دیگر هستند.
در هنگ‌کنگ نیز تعدادی از ادارات دولتی، محصولات Microsoft Office را با نرم‌افزارهای جایگزین عوض کرده‌اند.

مشکل، مردم عادی هستند
با این حال، متخصصان امنیت در سراسر جهان معتقدند تغییر در چنین مقیاس بزرگی کار ساده‌ای نیست.
در حالی که چندین کشور در حال کنار گذاشتن نرم‌افزارهای پرکاربرد آمریکایی از سیستم‌های دولتی خود هستند، تقریباً تمام رایانه‌های مردم عادی همچنان از همین نرم‌افزارها استفاده ��ی‌کنند. بعید است بسیاری از کاربران حاضر باشند برای کنار گذاشتن Microsoft Office دردسر تغییر را تحمل کنند، چه رسد به اینکه بخواهند سیستم‌عامل Windows را هم عوض کنند.
حتی در چین هم Microsoft در میان کاربران عادی همچنان سلطه دارد. طبق گزارش StatCounter، Windows در ژوئیه ۲۰۲۶، ۸۷٫۶۴ درصد از ترافیک وب رایانه‌های رومیزی در چین را به خود اختصاص داده بود.
خوشبختانه سیستم‌عامل‌های جایگزینی مانند HarmonyOS شرکت Huawei عملکرد خوبی دارند و محبوبیت آنها نیز در حال افزایش است.
روسیه استفاده از نرم‌افزارهای غربی را در بخش‌های دولتی و نظامی به‌طور کامل ممنوع کرده و استفاده از Astra Linux، سیستم‌عامل داخلی این کشور، را الزامی کرده است.

جایگزین‌ها
در اروپا، امید اصلی به گزینه‌های جایگزینی است که نصب و استفاده از آنها آسان باشد. چنین گزینه‌هایی هم وجود دارند.
فرانسه نیز مانند هلند تصمیم گرفته سیستم‌عامل‌های مورد استفاده در دولت را تغییر دهد و در حال انتقال ۲٫۵ میلیون کارمند دولت به Linux است. همچنین به آنها گفته شده MS Teams را کنار بگذارند و از Visio، یک گزینه داخلی، استفاده کنند.
برخی ایالت‌های آلمان نیز به Linux روی آورده‌اند و به جای MS Office از Open Document Format و LibreOffice استفاده می‌کنند.
مسئله، استفاده تسلیحاتی از فناوری است
مشکل خود نرم‌افزارهای آمریکایی نیستند؛ این نرم‌افزارها کاملاً خوب کار می‌کنند. مسئله این است که این برنامه‌ها چگونه می‌توانند به ا��زار فشار و سلاح تبدیل شوند.
وقتی آمریکا از GPS علیه یک کشتی چینی استفاده کرد که به‌اشتباه مظنون بود حامل سلاح‌های کشتارجمعی است، جهان متوجه شد که به یک جایگزین نیاز دارد و حالا چنین جایگزینی وجود دارد: Baidu.
وقتی آمریکا از SWIFT علیه روسیه استفاده کرد، جهان متوجه شد که به یک جایگزین نیاز دارد و یکی از گزینه‌های موجود را شناخت: CIPS.
و وقتی آمریکا از Microsoft Outlook علیه قضات در هلند استفاده کرد، دولت هلند سرانجام دست به کار شد.
گاهی برای اینکه بالاخره حرکت کنید، به یک شوک نیاز دارید.
ادعاهای حساس متن را محتاط‌تر بیان کن
نام‌ها و محصولات فناوری را یکدست کن
تکرارهای بخش پایانی را کاهش بده

[Assal Rad @AssalRad]

September 30, 2000. Your daily reminder of what Palestinians have endured for decades.

[elaheh farmad @ElTheFar]

تا چند وقت دیگه، درحالی‌که سازمان‌ها همچنان دارند دنبال این می‌دوند که با نامه‌نگاری و مصوبه گرفتن از این کمیسیون و اون کارگروه از هم داده بگیرند، سرورهای هوش مصنوعی آرشیو کامل گزارش‌ها و نامه‌ها و داده‌ها، از نسخه چرکنویس تا نسخه میانی تا نسخه نهایی، رو در اختیار دارند 🤦🏾‍♀️

[elaheh farmad @ElTheFar]

@mosbatboy این کامنت تصویر رو متفاوت می‌کنه:
https://t.co/FtaypXpO8R

[elaheh farmad @ElTheFar]

@a3dHo3yn از اول خراب بود

(این چرا نیمده بود؟ 🤔)

[elaheh farmad @ElTheFar]

من واقعا از دیدن این گزاره که
«زدن اون سه تا نفت‌کش تفاهم رو خراب کرد»
متعجبم

[elaheh farmad @ElTheFar]

در عمل موجب شده تغییرات (آشفتگی‌ها و خلأهایی) که نه در سطح قواعد پوشش زنان، بلکه در سطح تنظیم روابط بین دو جنس، به وجود آمده پنهان بمانه، و فضا و دغدغه چندانی برای شکل‌گیری مناقشاتی که می‌تواند موجب بازتنظیم این روابط در مقیاسی جمعی بشه باقی نمانه

[elaheh farmad @ElTheFar]

مسئله به‌اصطلاح «حجاب»، در شکل فعلی‌اش، گره خورده به مناقشه‌‌ای بین «حق آزادیِ [مطلق] پوشش برای زنان» و «ضرورت رعایت قانون خدا/کشور»، که در شکل فعلی‌اش، در بهترین حالت، مناقشه‌ای بی‌فایده، اما در واقع به نظر مناقشه‌ای مضر از منظر انسجام اجتماعی است، چراکه

[elaheh farmad @ElTheFar]

ضمن درود به روح ترافیک صبحگاهی،
اما جاری شدن بچه‌مدرسه‌ای‌ها در خیابان ^_^

[Tucker Carlson @TuckerCarlson]

Max Blumenthal has been reporting critically on Israel for twenty years, in the face of censorship and death threats. Now he’s been detained by the Trump administration.

0:00 Blumenthal's Trip to Iran and Getting Detained
17:05 The Paid Propagandists
19:29 Blumenthal Suing the Federal Government
28:51 The Lies About October 7th
34:56 Randy Fine's Bloodlust and Attacks on the US Constitution
37:22 Is Blumenthal Under Investigation by the Trump Administration?
37:54 Why Blumenthal Thinks Zionism Needs Anti-Semitism to Survive
51:54 The Information War and Israel's Obsession With Latin America
1:04:43 Leaked AIPAC Audio
1:05:53 What Is Israel's Big Picture Goal?
1:11:05 Netanyahu's Plan to Get Trump Into War With Iran
1:19:06 Salem Media and TPUSA
1:25:44 The Assassination Attempts on Trump
1:32:36 How Will the Iran War End?
1:39:07 The Fall of MAGA and Attacks on America First Voices
1:43:17 What Happened to TPUSA?
1:53:26 The Destructiveness of Christian Zionism
1:58:39 How Does This All End?
2:07:32 Will We See a Third Party Win in 2028?

[elaheh farmad @ElTheFar]

@Mohamadvalii سوالم از باب نفی اثر مجازات نبود، از باب تاکید روی این موضوع در مقایسه با جنبه‌های دیگری که اشاره کردم بود.

[elaheh farmad @ElTheFar]

حالا البته این نشست روی موضوع جنگ اخیر ما متمرکز بود،
ولی ذهن من رفت پیش مهاجران افغان در ایران؛
آیا تصویر ما از آن‌ها همان تصویر دیگری‌ساز و کلی‌ِ شرق‌شناسانه/استعماری نیست؟
تصویری که از بزرگ‌ترین پیامدهایش، عدم درک هم‌سرنوشتی است.

[Sahar @SaharMaranlou]

در این نشست کمی از برداشت خودم درباره جنگ رمضان از منظری پسااستعماری خواهم گفت. از دیدار شما خوشحال می‌شوم.

یکشنبه ۲۹ شهریور ۱۴۰۵، ساعت ۱۳ تا ۱۵
دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران

[کمیته ضدجنگ و ��حریم علیه مردم 🎒 @Nowarnosanction]

رئیس‌جمهور برزیل لولا: اگر مادورو مرتکب اشتباهی شده، باید محاکمه شود. باید دادگاهی شود. باید مورد بررسی قرار گیرد.

یک کشور نمی‌تواند صرفاً اتهام بزند.
من از دیدن این وضعیت خسته شده‌ام. سلاح‌های شیمیایی که صدام حسین داشت کجا هستند؟
بمب هسته‌ای که ایران دارد کجاست؟

[elaheh farmad @ElTheFar]

@sedayekargah لطفا به ضمیمه این مستند، موضوع نوع قراردادهای کارگران معادن رو هم جداگانه بشکافید و توضیح بدهید.
همچنین چارچوب و شرایط انواع بیمه‌هایی که به کار معادن مربوطه.

[صدای کارگاه @sedayekargah]

آن شب در طبس

۳۱ شهریور ۱۴۰۳، در معدن زغال‌سنگ معدنجو در طبس، ۵۳ کارگر جان باختند.
پس از حادثه، گزارش‌های رسمی و فنی مجموعه‌ای از نقص‌های ایمنی را در معدن مطرح کردند.

https://t.co/EKrIdenU7p

[elaheh farmad @ElTheFar]

@KeshavarzMohad «پرچمی‌ها» و «ما مردم»
هوم

[Hossein Ghatib حسین قتیب @HosseinGhatib]

رئیس کمیسیون انرژی اتمی اسرائیل، کشوری که اصلاً عضو NPT نیست و برنامه هسته‌ای‌اش زیر پادمان جامع آژانس قرار ندارد، از پشت تریبون خودِ آژانس تهدید می‌کند که اگر لازم باشد دوباره به ایران حمله خواهد کرد.
ایران عضو NPT است و تا پیش از جنگ، تأسیسات و مواد هسته‌ای اعلام‌شده‌اش زیر بازرسی همین آژانس بود.
یعنی نظم «عدم اشاعه» به این نقطه رسیده است: آن‌که خارج از معاهده است، بمب دارد و برنامه‌اش از پادمان جامع مصون است، عضو معاهده را که زیر دوربین و بازرسی بوده، به حمله دوباره تهدید می‌کند. آن هم از تریبون نهادی که قرار است نگهبان همین نظم باشد.
و مضحک‌تر اینکه همین نهاد هنوز نتوانسته اسرائیل و آمریکا را بابت حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران صریحاً و به نام محکوم کند.
اگر می‌خواهید بدانید «سیرک نهادهای بین‌المللی» یعنی چه، دنبال تعریف دانشگاهی پیچیده نگردید. همین صحنه را نگاه کنید:
عضو نبودن، بمب داشتن، بازرسی نشدن و تهدید کردن ظاهراً قابل تحمل است؛
عضو بودن، بازرسی شدن و هدف حمله قرار گرفتن هم ظاهراً بخشی از همان «نظم مبتنی بر قواعد» است.
مشکل فقط استاندارد دوگانه نیست. مشکل این است که دیگر حتی زحمت پنهان کردنش را هم به خودشان نمی‌دهند.

[mohammed hussein~Gaza 🇵🇸 @mohammedIhysse]

I was on my way to visit my sick uncle in Khan Younis.

I stopped a taxi and got in. There was nothing unusual about it—just a car carrying a group of strangers, each of us simply trying to reach our destination.

An elderly woman was sitting beside the driver. In the back, there was an elderly man and a young woman in her twenties, and I sat with them.

The car moved through the streets of Gaza, and as we drove, the driver played a song:

“My martyred moon… my only life…”

The words of the song did not simply pass by unnoticed.

Suddenly, the elderly woman sitting beside the driver began to cry.

It wasn’t a quiet cry. She tried to hide her tears, but her voice revealed the pain she was carrying inside.

For a few moments, silence filled the car.

Then she began talking about her son, who had been killed.

She spoke about him as if he were still waiting for her at home, recalling the smallest details and memories of him while the song continued playing in the background.

I didn’t know what to say to her.

But what I didn’t know was that her story was not the only story inside that car.

Then the elderly man sitting with us in the back began to speak.

He said that he had lost his wife and children beneath the rubble of their home in northern Gaza.

I looked at him, trying to comprehend his words.

A man who once had a home, a wife, children, and an entire life… and then, in a single moment, all that life existed only in his memory.

Before I could even process his story, the young woman sitting beside us began to speak.

She said she had lost her mother, her father, and her sister.

She was only in her twenties, but the words coming from her made me feel as though the war had added decades to her age.

At that moment, I began looking at the faces around me differently.

Only minutes earlier, they had been strangers sharing a taxi with me.

Now I knew that the woman beside the driver was a mother who had lost her son. The man beside me had lost his wife and children. And this young woman had lost her mother, father, and sister.

I thought I had heard enough pain.

But then the driver, who had remained almost completely silent, began to speak too.

He said that he had lost his wife and all of his children.

The only family he had left with him were his brother’s children.

At that moment, I felt as though the air inside the car had become heavy.

I looked around once more.

How could one small car carry so much loss?

How many people who had been killed were traveling with us in that car, present only through the memories of those who survived?

That mother’s son…

That man’s wife and children…

That young woman’s mother, father, and sister…

The driver’s wife and children…

The car kept moving, but I felt that I could no longer stay inside.

I asked the driver to stop.

I had not yet reached my destination.

I paid the fare and got out.

For a few moments, I stood by the side of the road and watched the taxi disappear into the distance, carrying those people and their stories with it.

I had only been going to visit my sick uncle.

I had stepped into an ordinary taxi with people whose names I mostly never knew.

But during that short journey, I realized something terrifying:

In Gaza, you do not need to visit a cemetery to understand the scale of death.

Sometimes, all you have to do is get into a taxi…

and ask the passengers about their families.

Every seat may carry a survivor,
and every survivor carries the names of people they loved who are no longer here.

And the song that began that journey remained stuck in my mind long after I stepped out of the car:

“My martyred moon… my only life…” 💔