Sosyolojiye Giriş, sosyolojiyi yalnızca öğretmekle yetinmeyip sosyolojinin kendisini de sosyolojik bir sorgulamaya açıyor. Klasik mirası reddetmeden onun Avrupa-merkezci kuruluş anlatısını sorguluyor; İbn Haldun ve Birûni'yi kendi kavramsal dünyalarıyla sosyolojik düşüncenin çoğul tarihine dahil ediyor. Türkiye'yi teorilerin uygulandığı bir saha değil, teori üreten bir tecrübe olarak okuyor. Klasik meseleleri dijital toplum, algoritmik iktidar ve yapay zekayla buluşturuyor. Böylece sosyolojiyi farklı tarihsel ve medeni tecrübelerle yeniden düşünerek çoğul, eleştirel ve gerçekten dünyalı bir toplum biliminin imkanlarını araştırıyor.
Dr. Necdet Subaşı ve Prof. Dr. Burhanettin Tatar ile DEM Yayınları bünyesinde editörlüğünü yaptığımız Giriş Kitaplığı Serisinden çıktı.
@DEMYayinlari@iuefsosyoloji@AybuSosyoloji
“Müslüman dünyadaki modern devlet ilham vermekten çok uzaktır (…).
Bu sebeple şeriatle ilgili modern İslami tecrübeyi görmezden gelerek (…) kolonyalist dönemden önceki on iki yüzyılın
Müslümanlar için ne ifade ettiğine odaklanarak
Daha iyi bir iş yapmış oluruz.”
|W.B. Hallaq
Okuduğum en etkili Hatırat’lardan biriydi. Eğer Müslüman olmasa adı Batı’nın önde gelen düşünürleri arasında üst perdeden seslendirilirdi şüphesiz. Fakat o İslam’ın aklığını ve saflığını Batı’nın ikiyüzlülüğüne tercih etti.
#Garaudy#Hatıralar
İNSANLI��IN VİCDANINA ÇAĞRI
Gazze’de hayatta kalan, bütün imkansızlıklara rağmen çadırlarda eğitim vermeye, ilmi ve eğitimi yaşatmaya çalışan üniversite hocalarının bize ulaşan feryatlarını bütün insanlığa duyurmayı insani ve İslami bir görev addediyorum. Gazzeli hocalarımızın bize aktardığı son mesajlar, ağır kış şartları sebebiyle çadırlarda yaşamanın artık imkansız hale geldiğini gösteriyor. Derme çatma çadırlar, maalesef artık insanların hayatlarını sürdürebilecekleri bir yaşam alanı olmaktan çıkmış durumda.
Gazze’de yaşanan soykırım, bilebildiğimiz insanlık tarihinin en ağır imtihanlarından biridir. Gözlerimizin önünde bir halkın hayatı, hafızası, kültürü, geleceği, yaşama imkanları sistematik bir şekilde yok ediliyor. Çoğunluğu kadınlar, çocuklar, yaşlılar ve hastalardan oluşan yüz binlerce masum insan hayatta kalma mücadelesi veriyor. Mazlumlar enkaza dönmüş bir şehrin ortasında, derme çatma çadırlarda, ağır kış şartları altında hayata tutunmaya çalışıyor. Hastaneler, okullar, üniversiteler, ibadethaneler ve hayatı mümkün kılan bütün yapılar siyonist işgalciler tarafından yerle bir edilmiş durumda. Bir milletin geleceği, bir toplumun hafızası ve insanlığın ortak mirası gözlerimizin önünde yok ediliyor.
İşgalcilerin bu katliamı, artık bir coğrafyanın, bir halkın veya bir inancın meselesi olmaktan çıkmıştır. Bu, bir insan olma ve insan kalma meselesidir. Soykırımcıların karşısında nerede durduğumuz, hangi tarafta yer aldığımız ve hangi sorumluluğu üstlendiğimiz, insanlık onurumuzun ölçüsü olacaktır.
Buradan bütün insanlığa sesleniyorum: Gazze’de yaşanan bu büyük zulme alışmayalım! Onun, gündelik haberlerin sıradan bir parçasına, zamanla unutulacak bir felakete dönüşmesine izin vermeyelim. Vicdanımızı diri tutalım, sesimizi yükseltelim, bulunduğumuz her yerde bu soykırımı dile getirelim. Sessizliğin, kayıtsızlığın, seyirci kalmanın zulmün artarak sürmesine imkan sağlayan bir tutuma dönüşmesine izin vermeyelim.
Bugüne kadar Gazze için sesini yükselten, imkanlarını seferber eden, yardım ulaştırmaya çalışan, meydanları dolduran bütün kardeşlerimize çağrımızdır: Gayretlerimizi daha da büyütelim, sesimizi yükseltelim, kardeşlik bağlarımızı güçlendirelim. Her geçen gün daha fazla insanın bu büyük insanlık seferberliğine katılmasını sağlayalım. Henüz harekete geçmemiş olanlara da sesleniyoruz: Bugün sorumluluk alma günüdür. Herkes bulunduğu yerden, sahip olduğu imkanlarla bu katliamın son bulması ve mazlumların yaralarının sarılması için harekete geçmelidir. Bu bir tercih değil bir mesuliyettir.
İnsanlık, Gazze’nin enkazı altında kalan haysiyetini ve onurunu oradan çıkarmadığı müddetçe bir daha belini doğrultamayacaktır. Dünya sistemi, bütün kurumlarıyla birlikte bu utancın sorumluluğunu tarih boyunca taşıyacaktır. Bu utanç, insanlık tarihinin kara sayfalarına silinmemek üzere yazılacaktır. Bunun yanında insanlık tarihi, bu zulme karşı yükselen sesleri ve mazlumların tarafında saf tutanları da kaydedecektir.
Unutmayalım: Mazlumların yanında durmak insan olmanın gereğidir. Bugün Gazze için yapacağımız her şey, insanlığın geleceğine, çocuklarımızın dünyasına ve insanlığın ortak vicdanına bırakacağımız bir emanettir. Bu emanete sahip çıkalım. Sözümüzü, imkanımlarımızı, bilgimizi ve gücümüzü seferber edelim. Gazze’nin feryadını dünyanın her köşesine taşıyalım. Bu zulüm sona erinceye kadar susmayalım. Adalet yerini buluncaya ve mazlumlar güven içinde yaşayabilecekleri bir hayata kavuşuncaya kadar insanlık nöbetimizi sürdürelim.
Ya Rabbi! Kardeşlerimize yardım eyle. Mazlumların imdadına yetiş. Zalimleri kahr u perişan eyle. Bize kardeşlerimizin yaralarına merhem olmayı, onların yükünü omuzlamayı ve üzerimize düşen sorumluluğu bihakkın yerine getirmeyi nasip eyle. Bizi zulme karşı sözünü söyleyen, elinden geleni yapan, mazlumların duasını alan ve yükünü paylaşan kullarından eyle.
Hesabımızı kolaylaştır Allah’ım. Bizi mahşer günü bu mazlumların huzurunda mahcup eyleme. Onların ahını üzerimizde bırakma. Bizi affeyle, bize merhamet eyle. Bize adaleti ayakta tutacak bir irade, kardeşlerimize sahip çıkacak bir sadakat ve rızana uygun bir hayat nasip eyle. Sahibimiz Sensin. Yalnızca Senden yardım dileriz.
Amin
Salyaları akarak
Bütün şehvetiyle
“Günahkarlar” üzerinden
İslam’a saldıranlar bilsinki
İslam
Falan ülkede
Şu veya bu bölgede
Herhangi birinin/birilerinin
Yaptığı eylemler ile
Sarsılamayacak kadar
Ulvi bir dava ve idealdir.
Gün boyu Marx’tı, Weber’di, Hegel’di, Kant’tı derken
Uyumadan yanık sesli bir amcadan bir naat düşer önüne de
Hatırlarsın:
“Entelektüel gurbet” de Türk’e yazılmış…
“Rüzgarlardan, gelgitlerden,
Belki de yerçekiminden sonra,
Bir gün,
Sevginin engin enerjisini de
Allah için yakalayacağız.
O zaman insan tarihte ikinci defa
Ateşi elde etmiş olacak.”
| Hatıralar
“(…) benim asıl mutluluğum,
Yetmiş beşi geçmiş şu yaşımda bile,
Yirmili yaşlarımın rüyalarına
hâlâ sadık kalmış olma hissini taşımamdır.”
Garaudy, Hatıralar, s. 13.