hıcbır yere aıt hıssedememe hıssınden nefret edıyorum eve gelıyorum burası benım evım dıyemıyorum yurda gıdıyorum zaten oraya aıt hıssetmeme ımkan yok sanki elimde hep bi bavul var ve ben hep yoldaymısım gıbı
Kırgın olduğumu anlatmak istedim.
Küs değildim, nefret etmiyordum, kin beslemiyordum, düşman hele hiç değildim.
Ama bazıları kırgınlık ile ipleri kopartmayı eşdeğer sayıyor.
Oysa ben sadece kırgındım ve gönlümün onar��lmasını diledim.
Bunun bana çok görülmesini aşamıyorum..