منم اندازهی بقیه آدمم دیگه، میفهمم چرا یکی باید بخواد تا دسته خودشو با دراگ و الکل و سکس و ورزش و فلان بیحس کنه. مشکلات واقعا زیادن و دردناک. شرایط من ولی ایجاب میکنه که سوبر و مستقیم با همش روبرو بشم و دردشو هم بکشم.
من فقط به آدمی ابراز ناراحتی میکنم که بهش امید دارم وگرنه اونی که منو ناامید کرده، حرف بد هم بزنه، چون از چشمم افتاده و ارزشی برام نداره، اصلا اعتراض نمیکنم و صرفا نمیفهمه اما دور میشم ازش و دیگه من پیش اون آدم راحت نخواهم بود.