بزرگی میگفت این روزهای همهی مردم «یوم الحسرة» شده و هیشکی آرامش نداره و هر روز حسرت یک چیزی رو میخوره. کاش درس نمیخوندم. کاش زودتر بازار میرفت��. کاش خونه را مفت نمیدادم بره. کاش طلا میخریدم. کاش مهاجرت میکردم. کاش قرض نمیدادم. کاش تعمیر وسیله یاد میگرفتم و همه اینها، برعکسش.
ازدواجم در بیست سالگی و سالها افسردگی ام ماحصل این سیستم فکری بود. بله من دختر بیست ساله ی ترسو و حرف گوش کنی ��ودم و سهم خودم رو در این اشتباه می پذیرم.
من شاهد بودم که در خیلی از خانوادههای به ظاهر روشنفکر و مترقی با وضعیت مالی خوب دقیقا به همین دلیل که بر سر دوراهی اعتقادات قلبی سنتیشون با آزادی امروزی که باید به دخترا بدن قرار نگیرند سریع زمینه ازدواج دختر رو فراهم میکنند.
بچه ها شماها از شومیز میگین که زشته و بیریخته
یک زمانی مانتو دکمه دار مد بود و روسری گنده!
بعد که مانتو جلو باز اومد ملت تا مدت ها به دیدن خشتک دخترا عادت نداشتن...
خیلی راه اومدیم تا اینجا
خیلیا کشته شدن، به خیلیا تجاوز شد، خیلیا هزینه دادن ...
@kuveh خیلی دوست دارم بدونم حس آقایون چیه اینجور وقتها! آیا واقعا دلتنگی وجود داره یا با تموم شدن یک دوستی، همه ی احساسات هم خاموش میشن! این سوال نبود و یه جمله ی خبری بود. سوالش خیلی خصوصی و شخصیه.
@rezashamsa@M_Babaei4@R_Nejatinezhad آقای شمسا من که فقط اینجا می شناسم تون، برای توییتهای اخیرتون نگران تونم. ایکاش با این افکار خودکشی مقابله کنین هرچند که بسیار بسیار سخته