اون اهنگ که میگفت بعد کشتن تک تک قاتلا میلیونی میریم تا مزار نیکا، مزار مهسا، همیشه مو به تنم سیخ میکرد
الان دارم به این فکر میکنم فردای ازادی میلیونی تا مزار کدوم جاویدناممون بریم انقدر ک زیادن؛(
یک ساعته خیره شدم به تصویر مغز یک انسان روی خیابان. مغزش درسته در اومده بود. پسری که با عشق بزرگ شده بود، بارها بوسیده شده بود و زیر بارون قدم زده بود جمجمهاش روی خیابون باز شده بود. پسری که دقیقاً مثل من بود و تن سالمی داشت، به طرز وحشتناکی توی سکوت مرده و زندگی هنوز ادامه داره