به احترام جوان هایی که رویا داشتند و حالا فقط عکس اند،
به احترام خانواده هایی که هر صبح با جای خالی بیدار می شوند،
نمی توانم وانمود کنم همه چیز عادی است.
درد مشترک نباید در شلوغی روزمرگی گم شود.
به احترام جوان هایی که رویا داشتند و حالا فقط عکس اند،
به احترام خانواده هایی که هر صبح با جای خالی بیدار می شوند،
نمی توانم وانمود کنم همه چیز عادی است.
درد مشترک نباید در شلوغی روزمرگی گم شود.