بین افسانهی ققنوس و سرگذشت ایران تشابهی میتوان دید. ایران نیز چون آن مرغ شگفت بیهمتا، بارها در آتش خود سوخته و باز از خاکستر خویش زائیده شده است.
«ایران را از یاد نبریم»/ دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن
«بدان که تباری بهتر خواهد آمد، تباری نه ساخته از گِل، بل از نور محض. قرون و اعصار پالوده خواهند شد. شرارت به پایان خواهد آمد و از آن پس بادها نه دانهی مرگ خواهند افشاند و نه شیون ستمدیدگان را، بل تنها آواز عشق جاودانه و برکت عدالت همگانی را.»
#پاينده_ایران
بچهی دهساله فیلم ضجهها و نالهها و نفرینهای مادر جاویدنام #آیدا_حیدری رو دیده، و آهی کشیده و گفته «مامان، فکر کنم اینا خدا رو هم بازداشت کردهن که صدای ماها رو نمیشنوه.»
هنر اعتراضی؟
رد خون جگرگوشههایمان بر سنگفرش خیابانها و راهروهای بیمارستانها و سولهها.
رقص پدران و مادران در سوگ جوانان رعنای��ان.
مادری که زاریکنان خدا را به «نان» قسم میداد انتقام «خون» فرزندش را از قاتلینش بگیرد.