Adalet yürüyüşümüzün 63. gününde, Ankara’ya 78 kilometre mesafedeki Urfa Baboş Tesisleri’nde konakladığımız sırada, Kulu ilçesinden 24 kilometre yol gelerek bizleri görmek için ziyaretimize gelen kıymetli aileye teşekkür ediyorum.
Bu yolda insanların gösterdiği ilgi, verdiği destek ve yanımda olduklarını hissettirmeleri bana büyük güç veriyor. Narin için çıktığım bu mücadelede yalnız olmadığımı görmek, adalet arayışımı sürdürme konusunda bana umut ve güç veriyor. Desteğini esirgemeyen herkese teşekkür ediyorum.
#NarinİcinAdaletYolu #Tavşantepedenbeştepeye
100 KİLOMETREDEN AZ KALDI! KIZI NARİN, EŞİ, OĞLU VE KARDEŞİ İÇİN YOLA ÇIKAN ARİF GÜRAN’IN YANINDAYIM
Bakın arkadaşlar, Arif Güran günler önce Diyarbakır’ın Tavşantepe köyünden yürüyerek yola çıktı. Önünde 100 kilometreden az yol kaldı. İlk günlerde öyle bir sıcakta yürüdü ki ayaklarında yaralar açıldı, hastaneye yatmak zorunda kaldı. Şimdi de soğukla boğuşarak yürüyor.
@tcbestepe@adalet_bakanlik@TC_icisleri@ArifGuran1n
https://t.co/Njd5Afe2Zh
ADALET YÜRÜYÜŞÜNÜN 63. GÜNÜ
Adalet yürüyüşümüzün 63. günündeyiz. İlk günden beri Sayın Cumhurbaşkanımıza sesleniyor, Narin’in hakkı ve hakikatinin ortaya çıkması için kendisine ulaşmaya çalışıyorum. Günlerdir yürüdüğüm bu yolda tek isteğim, sesimin duyulması ve Narin için adaletin sağlanmasıdır.
Sayın Cumhurbaşkanım, merhametinizle, şefkatinizle ve aile kavramına verdiğiniz önemle Narin’in hakkını yerde bırakmayacağınıza inanıyorum. Sizden ricam, sesimi duymanız ve Narin’in hakkı için çağrıma kulak vermenizdir. Lütfen Narin’in hakkının teslim edilmesi ve gerçeklerin ortaya çıkması için bize yardımcı olun.
@RTErdogan
Bu inançla yanınıza geldim. İnşallah beni görür, beni duyarsınız. Narin için adaletin sağlanmasını ve hakikatin ortaya çıkarılmasını sizden gönülden rica ediyorum.
#narinveailesiicinadalet
Bu akşam gerçekleştireceğimiz yayına tüm vicdan sahibi insanlarımızı davet ediyoruz. Narin için, adalet için ve ailemizin yaşadığı haksızlıkların duyulması için sesimize ses olmanızı bekliyoruz. Unutmayın, adalet bir gün herkese lazım olacak. Desteğiniz bizim için çok kıymetli. 🙏
BEN ENES GÜRAN…
BEN BİR ABİYİM, BEN KIZ KARDEŞİNİ KAYBETMİŞ BİR ABİYİM!
İki yılı aşkın süredir dört duvar arasında, özgürlüğümden, ailemden, sevdiklerimden uzak bir şekilde yaşamaya mahkûm edilmiş durumdayım.
Allah rızası için, yazacaklarımı iyi okuyun. Sonuna kadar okuyun. Sadece beş dakikanızı istiyorum. Belki de bu beş dakika, bugüne kadar hiç dinlemediğiniz bir insanı dinleyerek anlarsınız.
Hakkımda söylenenleri değil, benim yüreğimden kopup gelen sözleri dinleyin.
Neden, ne için burada olduğumu bilmiyorum. Hangi somut delile dayanılarak, neye göre dört duvar arasına konulduğumu sorguluyorum. Ben mahkemede, mahkeme heyetinin ve mahkeme başkanının karşısında şunları söyledim:
“Beni kız kardeşimin ölümüyle itham etmeyin. O benim tek kız kardeşimdi. Canımdı, ciğerimdi, her şeyimdi. Beni asın ama beni kız kardeşimin ölümüyle itham etmeyin!”
Bir düşünün… Bir insanın mahkeme salonunda kendi kız kardeşinin ölümünden dolayı suçlanırken neler hissettiğini hayal edebiliyor musunuz? Benim canımdan bir parça toprağın altına girmiş, ben ise onun ölümünden sorumlu tutuluyorum. Hangi abi böyle bir acıyı taşıyabilir? Hangi yürek buna dayanabilir?
Anneler, babalar, abiler, ablalar, kardeşler ve vicdan sahibi bütün insanlara sesleniyorum!
Bir an olsun kendinizi benim yerime koyun. Kendi evladınızı, kardeşinizi, canınızdan çok sevdiğiniz insanı düşünün. Kendinizi annemin, amcamın ve benim yerime koyun. Empati kurun.
Bir aile düşünün… O ailenin bir kızı katledilmiş, yetmemiş annesi, abisi, amcası dört duvar arasına düşmüş. Bir anne düşünün; evladının mezarına dokunamamış, diğer evlatlarına sarılabilmek için hasret çekiyor.
Bizim ailemiz yalnızca bir evladını kaybetmedi. O ölümle birlikte hayatımızın bütün dengesi bozuldu. Bir sofrada eksilen bir sandalye, evin içinde yankılanmayan bir ses, artık açılmayacak bir kapı, geri dönmeyecek bir canımdan çok sevdiğim Narinim…
Babam, kız kardeşim Narin için adalet arayışıyla Diyarbakır’dan Ankara’ya doğru bir adalet yürüyüşü gerçekleştiriyor.
Ne olur Sayın Cumhurbaşkanım, babamla görüşün. Babamı dinleyin. Bir babanın evladı için verdiği adalet mücadelesine, bir ailenin feryadına kulak verin.
Siz hiç düşündünüz mü, annem her sabah uyandığında ne hissediyor? Kızının yokluğuyla güne başlayıp diğer evlatlarının da yanında olmadığını bilmek nasıl bir acıdır? Bir annenin yüreği kaç parçaya bölünebilir?
Ben burada dört duvar arasında annemin gözyaşlarını silemiyorum. Ona sarılıp “Anne, beraber ağlayalım.” diyemiyorum. Kız kardeşimin mezarına gidip başında oturamıyorum. Bir avuç toprağına dokunamıyorum. Onunla konuşamıyorum. İçimde birikenleri ona anlatamıyorum.
Düşünün, bir abi kardeşinin mezarına bile gidemiyor!
Ben hangi acımı anlatayım? Kardeşimin yokluğunu mu, annemin hasretini mi, ailemin parçalanmasını mı, yoksa kendi hayatımın elimden alınmasını mı?
Toplumun bir kesimi, sorgusuz sualsiz haberlerde çıkan bilgilere inandı ve bize şeytan gözüyle baktı. Herkes kendi kafasında bir senaryo kurdu. Herkes bizi yargıladı, herkes hakkımızda konuştu. Ama kaç kişi durup da olayın bütün yönlerini sorguladı?
Neden kimse, “Bir aile neden kendi kızına kıysın?” diye sormadı?
Neden kimse, defalarca ifade değiştiren Nevzat Bahtiyar’ın beyanlarındaki değişiklikleri sorgulamadı? Neden herkes bizi suçlamaya bu kadar hazırdı? Neden daha gerçekler bütün yönleriyle ortaya çıkmadan bizi toplumun önünde mahkûm ettiniz?
Ben kız kardeşim katledildiğinde daha 18 yaşıma yeni girmiş bir gençtim.
Bir yıl içerisinde yerel mahkeme, istinaf ve Yargıtay süreçleri sonunda ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla karşı karşıya kaldım.
Bizim hayatımız bir anda değişti. Ne oldu ne bitti anlayamadık kız kardeşim katledilmiş ne oluyor diyemeden kendimizi dört duvar arasına bulduk…
Ben elimi sabah akşam, yerin göğün sahibine, Allahıma yüreği yanmış parçalanmış bir abi olarak açıyorum sen kız kardeşime bize sebep olanlara lanet yağdır, Narin’imin hakkını yerde bırakma diye yalvarıyorum…
Bir de hakkımda ortaya atılan iftiraları düşünün.
Yasaklı madde kullandığım yönünde iddialar ortaya atıldı. Kendilerini dedektif, adli tıp uzmanı, avukat, hakim yerine koyan bazı insanlar, ellerine aldıkları çubuklarla, yaptıkları yorumlarla aylarca hakkımda konuştu. Bir buçuk yıldan fazla süre boyunca “Enes yasaklı madde kullanıyor.” diye iftiralar atıldı, yalanlar konuşuldu.
Peki neden kimse bunun raporunu sormadı?
Kız kardeşim kaybolduktan yaklaşık bir hafta sonra saç, kan ve idrar örneklerim üzerinden yapılan incelemelerde, geriye dönük altı aylık süre içerisinde yasaklı madde kullanmadığıma ilişkin raporum olduğunu söylüyorum.
Raporum var!
Ama hakkımda konuşanlar, bu gerçeği sorgulamak yerine konuşmaya devam etti. Bir insanın hayatıyla bu kadar kolay oynanabilir mi?
Ben asla hakkımı helal etmeyeceğim. Asla!
Bize attığınız iftiraları, ailemize yaşattığınız acıları, henüz gerçeği bilmeden verdiğiniz hükümleri unutmayacağım. Allah’ın huzuruna çıktığımızda herkes söylediği sözlerin ve yaptığı haksızlıkların hesabını kendi vicdanında ve Allah katında verecek.
Vallahi, billahi hakkımı helal etmeyeceğim!
Ama size bir şey sormak istiyorum:
Hiç düşündünüz mü, ben burada kız kardeşimin hangi anısını hatırlıyorum?
Acaba çocukken birlikte güldüğümüz günleri mi? Onun bana abi diye seslenişini mi?
Bazen insanın canını en çok, yaşanmış büyük olaylar değil, bir daha yaşanamayacak anılar yakar.
Keşke bir kez daha sesini duysam. Keşke bir kez daha karşıma çıksa. Keşke bir kez daha kardeşim diye sarılabilsem.
Ama biliyorum, bunların hiçbiri artık mümkün değil.
Ben onun mezarına gidip başında ağlayamıyorum. Bir çiçek bırakamıyorum. Toprağına dokunup “Narin’im, abin geldi.” diyemiyorum.
Bir abinin bundan daha ağır bir acısı olabilir mi?
Dışarıda insanlar kardeşlerine sarılırken ben kardeşimin mezarına bile hasretim. Anneler evlatlarına sarılırken benim annem evlatlarına sarılmanın özlemini çekiyor. Bir aile bir araya gelip aynı sofrada yemek yerken bizim ailemiz birbirinden koparılmış durumda.
Bizi hiç düşündünüz mü?
Biz de insanız. Bizim de kalbimiz var. Bizim de geceleri başımızı yastığa koyduğumuzda gözyaşlarımız var. Bizim de özlediğimiz insanlar, yarım kalan hayatlarımız var.
Ben kimseden acıma beklemiyorum. Kimseden ayrıcalık istemiyorum. Tek istediğim, hakkımızda verilen hükümlerin ve bize yöneltilen suçlamaların somut deliller ışığında, adil ve tarafsız biçimde değerlendirilmesi; kız kardeşimin ölümünün bütün yönleriyle aydınlatılmasıdır.
Beni sevmek zorunda değilsiniz. Bana inanmak zorunda da değilsiniz. Ama ne olur, beni dinlemeden hüküm vermeyin. Bir insanın hayatını, ailesinin geleceğini, annesinin gözyaşlarını haber başlıklarına ve sosyal medyada yazılan yorumlara teslim etmeyin.
Benim de bir annem var. Benim de bir kız kardeşim vardı. Benim de bir hayatım vardı.
Bugün geriye dönüp baktığımda tek istediğim şey, bir gün yeniden ailemin yanında olabilmek. Annemin elini tutabilmek. Kardeşimin mezarına gidebilmek. Başında saatlerce oturup içimde biriktirdiğim her şeyi ona anlatabilmek.
Belki o beni duyamayacak ama ben ona anlatacağım. Ona ne kadar özlediğimi, yokluğunun içimde nasıl bir boşluk bıraktığını, abin olarak ona ne kadar hasret kaldığımı anlatacağım.
İnşallah hakikat ahirete kalmadan ortaya çıkar. İnşallah gerçekler bütün yönleriyle aydınlanır.
Ve son olarak…
Beni bir kez de bir sanık olarak değil, kız kardeşini kaybetmiş bir abi olarak görün.
Bir insan olarak görün.
Bir annenin evladı olarak görün.
Dört duvar arasında kardeşinin hasretiyle yaşayan, ailesinin parçalanmasına çaresizce tanıklık eden bir genç olarak görün.
Ben kız kardeşimi kaybettim. Ama onun ardından kendi hayatımı da kaybetmiş gibi yaşıyorum.
Bir yanım toprağın altında, diğer yanım dört duvar arasında kaldı.
Allah’ım, anneme sabır ver. Aileme dayanma gücü ver. Ve ne olur, hakikati bizlere ahirete kalmadan göster.
Ben yalnızca adalet istiyorum.
Maşallah Güran;
Nevzat Narin'e uzun süredir para veriyordu. Çocuklar sürekli Narin'e para verdiğini ağlayarak anlattı. Ayrıca Narin hep gizli bir yerinin olduğundan bahsediyordu. Bu da Nevzat'ın ahırıydı. Bunu Nevzat uzun zamandır planlamıştı.
(klasik pedofili davranışları)
ADALET YÜRÜYÜŞÜNÜN 62. GÜNÜ
Adalet yürüyüşümüzün 62. gününde, Narin’in hakkını aramak ve yaşananların unutulmasına izin vermemek için bir kez daha sesleniyorum. Her gün bu mücadelenin ne kadar önemli olduğunu daha iyi anlıyor, Narin’in adının yalnızca acıyla değil, hak ettiği adaletle anılmasını istiyorum.
Bir çocuğun hayatına dair gerçeklerin ortaya çıkması, yalnızca bir ailenin değil, toplumun vicdanına karşı da bir sorumluluktur. Biz kimseden ayrıcalık değil, yalnızca gerçeklerin ortaya çıkması ve adalet için gereğinin yap��lmasını istiyoruz.
Sayın Cumhurbaşkanım, bir baba olarak size sesleniyorum. Narin artık hayatta değil ama onun hakkını aramak, yaşananların aydınlatılmasını sağlamak hepimizin sorumluluğudur. Bir çocuğun hayatına dair soruların cevapsız kalmasını, acısının zamanla unutulmasını istemiyorum.
Sizden ricam, Narin için yürüttüğümüz bu adalet mücadelesine kulak vermeniz, sürecin hassasiyetle takip edilmesi ve adaletin eksiksiz şekilde yerini bulması için gereken duyarlılığın gösterilmesidir.
@RTErdogan
#NariniçinAdaletYolu #tavsantepedenbestepeye
Diyarbakır’da 21 Ağustos 2024’te kaybolduktan 19 gün sonra cansız bedeni bulunan 8 yaşındaki Narin Güran’ın ağabeyi @BaranGuran90415 ile konuştuk. Soruşturma sürecinden bu güne cevapsız kalan, tartışılan her konuyu konuştuk. 👇
Aradan geçen o kadar zamana rağmen hala aynı soruyu soruyoruz; Narin’e ne oldu?
“Gelin bu işi topluma hakikatle anlatalım. Başka bir şey istemiyoruz. Ne eksik ne fazla, hakikatli bir karar versin. Vallahi bir daha bizi görmeyeceksiniz.”
-Baran Güran
Sayın Cumhurbaşkanım, Sayın Adalet Bakanım ve ülkemizin değerli siyasi temsilcileri…
Ben Baran Güran.
Bugün sizlere , bir narinimin yarım kalan hayatının yüreğimizde bıraktığı tarifsiz acıyla sesleniyorum.
Narin artık aramızda değil. Onun küçücük hayalleri, masumiyeti ve yarım kalan çocukluğu hepimizin vicdanında derin bir yara olarak kalacak. Narin’in başına gelenlerin bütün gerçekliğiyle aydınlatılması ve adaletin hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde sağlanması hepimizin ortak dileğidir.
Ancak bu kadar önemli ve hassas bir davada, gerçeğe ulaşmak için hiçbir sorunun cevapsız bırakılmaması gerektiğine inanıyorum.
Kamera kayıtlarının bütün yönleriyle araştırılıp araştırılmadığı, teknik incelemelerin yeterliliği, dosyadaki çelişkiler ve değerlendirilmesi gereken diğer deliller konusunda hâlâ cevap bekleyen sorularımız var. Aile bireylerine verilen müebbet hapis cezalarının dayanaklarının da bütün yönleriyle yeniden değerlendirilmesini istiyoruz.
Sayın Cumhurbaşkanım ve değerli siyasi parti temsilcileri;
Sizlerden ricam, Narin’in davasının yalnızca bir mahkeme kararıyla değil, toplumun vicdanını da rahatlatacak şekilde bütün yönleriyle ele alınmasına destek olman��zdır.
Bizim amacımız kimseyi suçlamak ya da kimseyi aklamak değil. Tek isteğimiz, Narin’in başına gelenlerin hiçbir karanlık nokta kalmadan aydınlatılmasıdır.
Çünkü bir çocuğun hayatı söz konusu olduğunda, en küçük bir soru bile cevapsız bırakılmamalıdır. Adaletin aceleyle değil, bütün gerçekler ortaya çıkarılarak sağlanması gerektiğine inanıyorum.
Dilerim bir gün Narin için aranan adaletin bütün yönleriyle sağlandığını, hiçbir sorunun cevapsız kalmadığını hep birlikte görebiliriz.
Narin için adalet, hepimizin vicdanına borcudur.
İlke TV’ye ve değerli program ekibine, bizleri konuk ederek sesimizi duyurmamıza imkân tanıdıkları için gönülden teşekkür ediyorum.
Bu süreçte bizlere söz hakkı tanıyan ve sesimizin daha fazla insana ulaşmasına vesile olan herkese minnettarım. Dilerim ki vicdanların sesine kulak veren herkes bu yayını izler, izletir ve paylaşır.
Herkesi bu yayına duyarlılıkla yaklaşmaya, Narin’in yaşadıklarını bir kez daha dinlemeye ve onun adının, hatırasının ve adalet arayışının unutulmaması için sesimize ses katmaya davet ediyorum. Unutmayalım ki Narin hepimizin vicdanında bir iz bıraktı.
Duyarlılık gösteren, dinleyen, paylaşan ve yanımızda olan herkese yürekten teşekkür ediyorum.
Bugün adalet arayışımın 61. günü ancak Ayaklarımdaki rahatsızlık nedeniyle bugün yürüyüşüme devam edemedim,.
Sağlık durumumdan dolayı yürüyüşüme bugünlük ara vermek zorunda kaldım. İnşallah en kısa zamanda yeniden yola çıkacağım.
61 gündür her gün Sayın Cumhurbaşkanımıza sesleniyorum. Sayın Cumhurbaşkanım, lütfen sesimi duyun. Narin’imi görün, kızımın hakikatini duyun ve hakkını yerde bırakmayın. Ben ayrıcalık değil, yalnızca adil bir yargılama ve kızımın gerçeklerinin ortaya çıkmasını istiyorum.
@RTErdogan
Sayın Devlet Bahçeli, sizden de bu acılı babanın sesini duymanızı, Narin’in adalet arayışına destek olmanızı gönülden rica ediyorum.
@dbdevletbahceli
Bugün Trabzon’dan gelerek beni ziyaret eden Adem abime de teşekkür ediyorum. Bu zor günlerde yanımda olmanız benim için çok kıymetli.
Benim tek isteğim Narin’in hakkının teslim edilmesi ve gerçeklerin ortaya çıkmasıdır. 61 gündür bunun için mücadele ediyorum. Narin için adalet istemekten asla vazgeçmeyeceğim.
#NariniçinAdaletYolu #tavşantepedenbeştepeye