Farnaz Farahdel

عاشق عکاسی و داستان - عکس‌ها و داستان‌ها یه جورایی بهم مرتبطن یعنی از دید من که اینطوریه

[Farnaz Farahdel @FFarahdel]

سایه‌ای میان ما - قسمت ۵ https://t.co/WbFK9Behs7
داستانمون رسید به قسمت پنجم. اگه دوست داری از طریق لینک بالا میتونی بخونیش.

[Farnaz Farahdel @FFarahdel]

That moment of the day when I love to sit and do nothing and just look at the sky! 😍

#sunsetphotography @finland @thisisFINLAND

[Farnaz Farahdel @FFarahdel]

سایه‌ای میان ما - قسمت ۲ https://t.co/LX1hZ5ERTv
قسمت بعدی داستان آقا نادر رو اینجا بخون :)

[Farnaz Farahdel @FFarahdel]

سایه‌ای میان ما https://t.co/KR7uo5K1SJ
همیشه دوست دارم بشینم پای صحبت آدما و قصه زندگی اونا رو گوش بدم. این داستان که توی ویرگول دارم مینویسم قصه واقعی زندگی یکی از همین آدمهاییه گه یه روزی پای صحبتهاش نشستم و گوش دادم و آخرش تا چند روز درگیر اون داستان بودم...

[Farnaz Farahdel @FFarahdel]

من جلو بودم، بقیه خانواده‌م پشت سرم. دم در، خانواده عروس صف کشیده بودن برای خوشامدگویی
ادامه داره…
#داستان #داستان_کوتاه

[Farnaz Farahdel @FFarahdel]

قسمت دوم: 🧵

از وقتی که آقا نادر از تجربه‌ تنهاییش گفت، دو تا فکر افتاد به جونم. یکی این‌که ذهنم پر از سؤال شده بود. می‌خواستم بیشتر ازش بدونم. آخه مگه نه اینه که هر وقت دیده بودمش، این من بودم که سر صحبت رو باز کرده بودم؟

[Farnaz Farahdel @FFarahdel]

گل سفارش داده بودیم. کلی خرت‌وپرتای مرسوم هم آماده کرده بودیم: کفش، کیف، پارچه… همه‌چی. مادرم همه رو به بهترین شکل جور کرده بود.
دسته‌گل بزرگ هم دست من بود. انقدر بزرگ بود که جلو پامو درست نمی‌دیدم. رسیدیم دم خونه عروس.

[Farnaz Farahdel @FFarahdel]

واسه همین، وقتی کسی رو می‌بینم که تنهاست، از فرسخ‌ها می‌فهمم. می‌فهمم یه چیزی از درون داره می‌خورتش.
گاهی آدم نیازی به تراپیست و مشاور نداره. فقط باید احساساشو بشناسه، خودش با خودش کنار بیاد.
منم همینم. فقط می‌تونم کنارت بشینم… همین.»
پ.ن.: عکس طراحی دلیِ من از «اورتینک» هست :)

[Farnaz Farahdel @FFarahdel]

امشب آقا نادر اومد تو کافه.
داشت بارونی‌شو در می‌آورد، که نگاهی بهم انداخت. من اما دمق بودم، حوصله‌ی هیچ‌کسو نداشتم. سریع چشمامو ازش ��زدیدم.
#داستان_کوتاه #داستان #عکاسی

[Farnaz Farahdel @FFarahdel]

انگار یخ دلم شکست.
یه کم بعد ادامه داد:
«می‌دونی جانم، من همیشه تنها بودم. نه اون تنهایی قشنگِ فیلم‌ها، با بارون و چای. نه.
تنهایی من واقعی بود. وقتی دلت می‌خواست یکی فقط باشه. نه کمکت کنه، نه تحلیل، نه نصیحت. فقط باشه… ولی نبود!