Hem Egetürk hem Efepaşa iyi sucuklardır, ama en iyi sucuklar değillerdir. Fabrikasyondan geçmemiş, Hollanda veya bazı Türk kasaplarının dana sucukları daha iyidir. Fakat her kasabın sucuğu da fabrikasyondan geçmiş sucuktan daha iyi değildir. Tek tek bakmak lazım böyle durumlarda.
Bana göre dünyadaki en lezzetli sucuklar Almanya'da aynı firmanın ürettiği Egetürk ve Efepaşa marka sucuklardır. Ayvalıklı bir Girit göçmeni olan Burhan Öngören'in 1980'li yıllarda Köln'de kurduğu fabrikalarda ürettiği bu sucukları pek çok Avrupa ülkesinde bulmak mümkün ancak bildiğim kadarıyla resmi ithalat yoluyla Türkiye'ye getirilmiyor. Ya gurbetçiler getiriyor ya da bazı şarküteriler Avrupa'dan temin edip Türkiye'de satıyorlar. Üstelik kilo fiyatları yerli sucukların kilo fiyatı ile aynı. 15 yıldır yerli üretim sucuk yemiyorum ve sadece bu iki marka sucuğu tercih ediyorum. Türkiye'deki üreticiler neden bu kalitede üretim yapamıyor onu da anlamış değilim. Eğer denemeyen varsa denesin ama denerseniz bir daha yerli sucuk yemeyebilirsiniz :) (Reklam değildir, tüketici yorumu olarak paylaşmak istedim.)
@sarajevska_ Ya stada bir türlü ulaşılamıyordu bir de, geldik park yerine, hala uzak, indik artık yürüyoruz önümüzdeki stadyuma, hala gelmiyor. Bir 10 dakika da önümüzde yükselen stadyuma koşmuşuzdur.
5 kıtada 20'den fazla ülkede sayısız stadyum ve maç gördüm. Hayatımda herhangi bir maça giderken yaşadığım en büyük rezalet bu maçtır. Trafik, keyfen kapanan yollar, altyapı eksikliği derken 18:00'de yola çıktık ve 21:45'teki maça 40. dakikada girdik. Dönüşten hiç bahsetmiyim.
Bu açıklamalar sürpriz değil ve her spor kulübü bu yoldan geçebilir, sadece şu var. Bu açıklamalardan sonra ne bir voleybolcu GS'ye gelmek ister ne de takımdakiler kalmak.
İlkin de kariyerine kulüp düzeyinde kupalar eklemek istiyorsa, sezon sonu ayrılır umarım, üzülsek de böyle
🎙️ Mehmet Cibara:
Biz Sinan Erdem'de de Burhan Felek'te de eski sporcularımıza da yirmişer tane yer ayarlıyoruz, koltuk courtside'ta. Şimdiye kadar 2 sezondur bir kişi geldi, onun haricinde kimseyi görmedim. İlgisizlik her alanda var.
Bize burada bir sürü senelerdir eleştiriler alıyoruz: O takımı kurmadın, bu bütçeyi harcamadın, şunu transfer etmedin, onu niye almadın, buna niye yeniliyoruz...
Hepsine tamam da kimse desteklemeyecekse, kimse benimsemeyecekse, kimse özümsemeyecekse ben bu harcamaları kendim için yapmıyorum veya yönetim kurulu bu harcamaları da kendi için yapmıyor, bu takımları da kendi için kurmuyor.
Biz amatör şubelere destek vereceksek, şampiyonluklar peşinde koşacaksak hep beraber yapmamız lazım bunu. Aksi takdirde bu kadar paraları da harcamayalım, 2028 seçimine girecekken başkan adayları kimse onlara bir brifing verelim: altyapı ile devam etsin ya 1. ligden, 2. ligden devam etsin.
Çünkü baktığınız zaman genel kurulda bize verdiğiniz onayda 2.5 Milyar TL bir bütçe verdiniz bize. Şimdi belki o kurdan dolayı artacak biraz daha. Bu 2.5 Milyar'ın; 1.2 Milyar'ı basketbol, 0.9 Milyar'ı da voleybol.
Şimdi biz bunları harcıyoruz, bir yere gelmek istiyoruz. İlk defa kurulduğundan beri voleybol, kadın-erkek voleybol ilk defa Avrupa'da bir kupa kazandı; CEV Kupası'nı, 2 numaralı kupayı, Challenge da değil. Şampiyonlar Ligi'ni Vakıf kazandı, CEV Cup'ı da Galatasaray kazandı. Ondan evvel 2 kere Balkan Kupası kazandı.
Erkek takımı 2 senedir Şampiyonlar Ligi'nde oynuyor, kadın basket öyle. Erkek basket 1 sene evvel Şampiyonlar Ligi'nde finalde kaybetti. İnanın biz burada sizlerin desteğini bekliyoruz, sizlerin diğer üyelerimizi yönlendirmesini bekliyoruz. Lütfen bunu bizden şey görmeyin.
Tasogare Seibei'yi (Alacakaranlık Samurayı) izledim. Kanlı kılıç dövüşlerinin neredeyse hiç olmadığı, 1865'te Japon İç Savaşı'nın hemen öncesinde hayatta kalmaya çalışan bir samurayın, varoluşçu hikayesinde Hiroyuki Sanada harika. Müzikler enfes, iç hesaplaşma diyalogları çok iyi
@P0eMPieDinges Dude, get over it. Everyone except, some racist folk, the world knows it is one of the most racist traditions ever. Bijenkorf 👏. Free to hold on to it and paint your face, but If you are not happy with the disappearance of a racist tradition, passport inleveren en wegwezen :)))
Birçok güzel örnek verilmiş ama bana göre kırılması imkansız olan şudur:
Rafa Benitez'in, Liverpool hocasıyken tam 93 maç üst üste son maçtan farklı ilk 11'le sahaya çıkması.
Adam aşağı yukarı 2,5 sezon boyunca hiçbir zaman 2 maç üst üste aynı 11'le başlamamıştı.
You know how since the dawn of time, sport records consistently keep getting beaten and bettered?
What’s one sport record (any sport) that you genuinely believe has the best chance of never being broken? No matter how much time passes.
@mert_aytunc Kesinlikle katılıyorum. Her İngilizce kelimenin sonuna "eee" "nnniiaaa" ekleyen Kuzey Italyalilar gibi olsak, birbirimizi giyotine yatırmıştık.
Röportaj çok komik, Emery de iyi hoca. Bahsedeceğim şey başka. Avrupa'da son 20 yıldır İngilizceleri böyle hatta daha kötü olan sayısız İspanyol ile çalıştım. O yüzden naçizhane, İngilizce gramer ve kelime düzeyiniz iyiyse, *goinkkli givinkkli" Türk aksanınızdan asla utanmayın.
@Chevengur2326 Zaten Türklerin, varsa da bu köşeli aksanını anlamayan ana dili İngilizce olan insan yok. En fazla kelime yanlış oluyor ya da kelimeyi bilmiyor. Bu çok kolay duzeltilebilecek bir şey. Öbürü kolay düzelmiyor da. Ama bu aşırı özeleştiri yine bizde var.
Bu liste de her yıl kolpadan yapılıyor gibi gelmeye başladı. 4-5 sene önce liste birincisi Maido'ydu şimdi piyasada yok. 2 sene önce Don Julio tepedeydi, nerelere düşmüş. Central, La Mar falan tamamen yok. Alinea'yı 2 yıldıza düşürmüşler. Achatz kriz geçirmiştir.
Prekazi'nin ardından, kendisi ile yapılmış bu muhteşem röportajı da koyalım.
"They don't make them like him anymore" diye bir lafı var İngilizlerin. Artık yeşil sahalarda görmemizin imkansız olduğu bir adam izlediğimizi de anlıyorsunuz okuyunca
https://t.co/J8LW1KL5fQ
4-5 yaşlarında bağlandığım bu futbol takımının, benim şahit olduğum tarihinde zirveye koyduğum 2 futbolcu vardır ki bunların ilki Prekazi'ydi. Futbolcuyu geçtim, çocukluk kahramanlarımdan biriydi. Bugün Avrupa Fatihi diye bir kavram varsa, altına en kalın imzayı atan adamdır.
4-5 yaşlarında bağlandığım bu futbol takımının, benim şahit olduğum tarihinde zirveye koyduğum 2 futbolcu vardır ki bunların ilki Prekazi'ydi. Futbolcuyu geçtim, çocukluk kahramanlarımdan biriydi. Bugün Avrupa Fatihi diye bir kavram varsa, altına en kalın imzayı atan adamdır.
Otišla je legenda Partizana i jugoslovenskog fudbala. 🕊️
Dževad Prekazi preminuo je u nedelju u 70. godini života, potvrđeno je Sportalu.
Fudbalski put počeo je u Remontu iz rodne Kosovske Mitrovice, a u Humsku je stigao 1974. godine kao omladinac. Dve godine kasnije debitovao je za prvi tim Partizana. U crno-belom dresu proveo je sedam godina, postigao 19 golova i tri puta bio šampion Jugoslavije.
Sa splitskim Hajdukom osvojio je Kup Jugoslavije, a dubok trag ostavio je i u Galatasaraju, gde je igrao šest sezona i osvojio dve titule prvaka Turske.
Po završetku igračke karijere vratio se i u svoj Partizan, gde je iskustvo prenosio na mlade fudbalere koji su, baš kao i on nekada, sanjali da zaigraju za prvi tim.
Počivaj u miru, legendo.
📸 Starsport
#dzevadprekazi #fkp #partizan