0/ 🧵 NO us heu sorprès, des de fa un temps, que a l'entrada de Barcelona ha aparegut un gratacels de 25 plantes enmig del no-res?
Aquesta torre. La que veieu venint per la Diagonal o la Ronda de Dalt. Doncs té una explicació. I no és la que us han venut com a "districte d'innovació en salut".
Te tota una trama que explica com funciona aquest país 👇
Madrid is speedrunning the “superstar city” cycle.
For decades it was a stunning capital but still strangely local, Spanish and underrated vs London, Paris or NYC.
Then post-Covid, everything changed. Rich Americans moving in. LATAM money. Luxury hotels. F1. International schools. Coffee shops. Private members clubs. €8 pistachio lattes.
Now house prices are +62% in 5 years, rents +64%, and locals are protesting because the city is becoming a lifestyle product for people who don’t actually need to live there.
This is basically what happened to Lisbon/Barcelona/NYC/London, but compressed into one post-Covid cycle.
This is the tragedy of great cities: the more desirable they become, the less they belong to the people who made them desirable.
A veces me pregunto hasta qué punto nuestra percepción de la realidad acaba deformando la propia realidad.
Estos días lo veía con el fenómeno de .
Miles y miles de personas comprando entradas.
Colas interminables.
Hoteles llenos.
Personas emocionadas.
Gente disfrutando y siendo feliz durante horas.
Y, aun así, aparece otro porcentaje de personas absolutamente enrocadas en el mismo discurso: “no canta bien”,
“no se le entiende”,
“no entiendo cómo puede gustar”.
Y ahí aparece una reflexión interesante.
¿Quién tiene razón?
¿Los millones de personas que conectan emocionalmente con su música?
¿O quienes necesitan argumentar constantemente por qué ese éxito “no debería existir”?
Quizás el problema es que muchas veces el ser humano vive obsesionado con tener razón, en lugar de intentar entender por qué algo conecta con tanta gente.
Porque cuando un artista llena dos estadios en Barcelona y diez en Madrid, quizá ya no estamos hablando únicamente de música.
Estamos hablando de impacto cultural, emocional y generacional.
Y eso no significa que te tenga que gustar.
Pero sí debería hacernos reflexionar sobre algo: la realidad no desaparece solo porque no encaje con nuestra percepción de ella.
Tal vez una parte importante de la madurez consiste en aceptar que algo puede no resonar contigo… y aun así ser extraordinariamente valioso para millones de personas.
Menos necesidad de imponer criterio.
Más curiosidad por entender el mundo que viven los demás.
Probablemente viviríamos más ligeros.
🚆 One journey. One ticket. Full rights.
Travelling by train across Europe can still be complicated, especially across borders and multiple providers.
We want to change that.
Our new package will make it easier ⬇️
From Berlin to Barcelona by train.
Today cross-country journeys mean several bookings and risks if you miss a connection.
Let's change that.
With one ticket and full passenger rights all along your journey.
That‘s our new passenger package.
https://t.co/0V3WkkvMIu