رزیدنتی جایی بود که فهمیدم “خواب کافی” یک امتیاز لوکسه. “زندگی شخصی” چیزی شبیه افسانههای قدیمیه و “وقت آزاد” مفهومیه که فقط در خاطرات دورته.
جایی که قهوه جای آب، کشیک جای زندگی و یک صندلی جای تخت خواب رو میگیره.
جایی که تلاش میکنی هم رزیدنت خوبی باشی و یادت نره هنوز یک انسانی.