Kalabalıktaki birçok kişi fırsatı görüyor fakat düşünüyor, tereddüt ediyor ve bekliyor.
Kazanmak için yalnızca fırsatları fark etmek değil, zamanında adım atabilmek de gerekir. #bist100#bist30
Bu videodan sonra endişelerinin %99’u kaybolacak.
Hayat anlamsız değil ve aslında bu video, hatırlaman gereken basit bir gerçeği anlatıyor:
Endişelerinin seni durdurmasına izin verme. Hayat kısa, ertelediğin şeye sahip olamazsın...
“Acı gerçek şu ki…
Barışçıl bir insan bile gerektiğinde şiddetin ne olduğunu bilmeli.
Aksi halde sahip olduğu huzur, onu tehdit eden kişinin insafına kalır.”
— Miyamoto Musashi
Savaş Cebeci’den çarpıcı tespitler:
- Türkiye'de paran kadar saygı duyulursun. Bakın hoşunuza gitmeyebilir ama hayatın içinde gördüğüm şey bu. Ben Amerika'da yaşıyorum. Amerika'ya geldiğim zaman çoğunuz biliyorsunuz bisikletle giderim her yere, pratiktir benim için. Ama Türkiye'ye geldiğim zaman neden 5000 motor lüks bir Mercedes'le dolaşıyorum? Çünkü Türkiye'de insanlar maalesef sizi karakterinizle tanımadan önce statünüzle değerlendiriyor.
- Adam sizi tanımıyor, hayat hikayenizi bilmiyor, ne başardığınızı bilmiyor ama arabayı görüyor ve arabaya göre size bir değer biçiyor. Mekana gidiyorsun tavırlar değişiyor, vale arabayı alıyor en öne park ediyor, garson farklı davranıyor, insanlar farklı davranıyor. Üstelik beni tanımalarına bile gerek yok, sadece arabayı görmeleri yetiyor.
Amerika'daysa durum çok farklı. Öyle adamlar tanıyorum ki Wall Street'te milyarlarca dolar yönetiyorlar. Bak milyon değil, milyar yönetiyor adam. Ama sabah takım elbisesini giyip metroya binip işe gidiyor, kimse de dönüp bakmıyor.
Türkiye'deyse adamın karakterinden önce arabasına bakılıyor, saatine bakılıyor, oturduğu semte bakılıyor.
- Bu iş çocukluktan başlıyor zaten. Öğretmen soruyor; 'Baban ne iş yapıyor?' Sana ne lan! Sana ne? Benim derslerime bak, karakterime bak. Niye babamın ne iş yaptığını söylüyorsun? Çünkü insanlar statüyü merak ediyor; doktor mu, iş adamı mı, müteahhit mi, memur mu, işçi mi? Ona göre sana muamele yapacak.
- O yüzden daha tanışır tanışmaz da soruyorlar; 'Ne iş yapıyorsun?' Aslında merak ettikleri şey mesleğin değil, ne kadar kazandığın, hayatta hangi seviyede olduğun.
- Bakın, o yüzden benim bir mottom var; 'Para hemen hemen bütün problemleri çözer'. Özellikle 'hemen hemen' diyorum çünkü para ölümü engelleyemez, belki gerçek sevgiyi satın alamaz ama onun dışındaki problemlerin büyük kısmını çözer. Hasta olursun istediğin doktora gidersin, istediğin hastaneyi seçersin, istediğin semtte yaşarsın, istediğin ülkeye gidersin. Fakirin problemi mecburiyettendir; kirayı nasıl ödeyeceğim, faturayı nasıl yatıracağım? Zenginin problemi ise tercihtendir; hangi arabayı alacağım, nereye tatile gideceğim? İkisi de problem yaşar ama aynı problemi yaşamaz.
- O yüzden 'para mutluluk getirmez' lafını ben çok romantik buluyorum. Bence parasızların uydurduğu bir laf bu. Para mutluluğun garantisi değildir ama mutsuzluğun sebeplerinin büyük kısmını ortadan kaldırır. Ve yaş ilerledikçe şunu anlıyorsun; para insanın değerini belirlemez ama insanların sana nasıl davranacağını belirliyor. O yüzden size sürekli 'para yapın, para yapın' diyorum. Çünkü 'Money talks, bullshit walks'."
Üç kişi giyotinle idama mahkûm olur.
Bunlardan biri papaz, biri hâkim, biri de fizikçi...
*İdam sehpasına ilk papaz çıkarılır. Başını giyotinin altına yerleştirir ve sorarlar:
– Son sözün nedir?
Der ki:
– Ben Allah’a inanıyorum, O beni kurtaracaktır. Allah... Allah... Allah...
Giyotini indirdiklerinde boynuna birkaç santim kala giyotin durur. Halk şaşırır ve hep bir ağızdan bağırır:
– Onu serbest bırakın; Allah sözünü söylemiş ve onu korumuştur.
Böylece papaz idam edilmekten kurtulur... *Sıra hâkime gelir, ona da sorarlar:
– Demek istediğin en son söz nedir?
Der ki:
– Ben papaz gibi Allah’a inanmıyorum. Ama adalete güveniyorum. Adalet... Adalet... Adalet...
Giyotini indirirler, giyotin hâkimin de boynuna birkaç santim kala durur...
Bunun üzerine insanlar tekrar şaşırır ve bağırırlar:
– Adalet sözünü söyledi, onu serbest bırakın.
Böylece hâkim de boynunun kesilmesinden kurtulur...
Sıra fizikçiye gelir. Ona da
– Son sözünü söyle derler
Der ki:
– Ben ne Allah’a inanan bir papazım, ne de adalete güvenen bir hâkim.. Bildiğim tek şey şudur: Giyotinin ipinde bir düğüm var ve o düğüm giyotinin tam inmesine engel oluyor.
Görevliler giyotini kontrol edince gerçekten de bir düğüm olduğunu görürler. Düğümü açıp tekrar bırakırlar, böylece fizikçinin başı bedeninden kopar..
Toplumdaki "düğümler" ve sorunlara işaret edip gerçekleri söylemenin acı sonuçları olabilir!..
Gerçeği söylemeye cesareti olanlar, bedel ödemeyi göze almalıdır..