孤兰 | กู่หลาน

กู่หลาน ┆อาวุโสสำนักเถียนอี้ ┆เตรียมตัวเป็นเซียนมนุษย์ 📝 #JLAN_commu จดหมายลับเปิดตลอดเวลา #JLAN_สำนักเถียนอี้ 🏞️ciar

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

กิ่งก้านกล้วยไม้ผลิบานเหนือธารา
ช่อผกาธำรงโดดเดี่ยวในใต้หล้า
พลิกผันเป็นเหมันต์จรจากเหนือโลกา
จรดแต้มสีชาดหวนคืนสู่แดนเซียน
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
กู่หลาน ┆อาวุโสสำนักเถียนอี้ [DMเปิดตลอดเวลา]
📝 https://t.co/6nnjiKwPE3 #JLAN_commu

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

"เจ้าว่าอะไรนะ"

[長殷 @Zhangyin_Jlan]

@XiangWei_JLAN แม้ไม่ต้องถึงมือภูติพันปี อาการตาพล่าคงจะหายได้เอง เป็นอีกครั้งที่ฉางอินไม่สามารถปฏิเสธดวงตางดงามคู่นี้

"—ย่อมได้"

ริมฝีปากบางจรดลงบนหน้าผากเกลี้ยงเกลา ส่งผ่านกระแสปราณบริสุทธิ์เข้า��ุเลาอาการไม่พึงใจ

เผลอกระทำราวกับท่านเป็นงูน้อยในวันวานเสียแล้ว

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

(ฝากลูกหมาด้วยท่านปฐมาจารย์)

[เซียวหลิง | ฉางหมิง @JLAN_Fengshun]

( มีศิษย์แล้วส��งคน ลูกหมาหนึ่ง เด็กโข่งหนึ่ง น่ารักและดื้อมากทั้งคู่ จับยีหัวที)

@JLAN_Baichen @Qingfeng_Jlan

[เซียวหลิง | ฉางหมิง @JLAN_Fengshun]

( มีศิษย์แล้วสองคน ลูกหมาหนึ่ง เด็กโข่งหนึ่ง น่ารักและดื้อมากทั้งคู่ จับยีหัวที)

@JLAN_Baichen @Qingfeng_Jlan

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

ผู้คนล้วนน่าฉงน
วันนี้ยิ้มให้กันฉันท์มิตร
พรุ่งนี้บาดหมางต่อกันราวอริ

บางครั้งโลก���ั้นยากที่จะเข้าใจ
กว่าจะรู้สึกตัวก็ยามเมื่อสายไปเสียแล้ว

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

@Tieniu_JLAN (เถี่ยหนิว เจ้าอยากได้กี่ตำลึงทอง .. /ว่าแล้วก็โมเอะบีมให้อาหารอร่อยขึ้นตาม)

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

@Tieniu_JLAN (/นั่งจิบชาล้างปากรอเมดคาเฟ่)

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

@JLAN_Muyao (...ถ้าลากข้าลงจากเขาได้)

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

(ไอ้มีดเล่มแรกน่ะ.. ข้าว่ามันคุ้นๆ)

[เซียวเหยา @JLAN_Xiaoyao]

[รายนามของประมูล

LINK: https://t.co/YuiGlzPGZq ]

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

@Mingyu_JLAN (เท่านี้ข้าก็ตายตาหลับแล้ว)

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

(หมิงอวี้เจ้าเติบโตได้งดงามมาก ข้าคิดว่าจะไม่ทันได้เห็นเสียแล้ว)

[หมิงอวี้ @Mingyu_JLAN]

แสงแดดอ่อนยามซื่อลอดผ่านกลุ่มเม��สีอ่อน
ใต้ต้นไม้ต้นใหญ่ กิ่งก้านสาขาโยกโคลงตามสายลมเอื่อย พัดพาใบเขียวลอยละล่อง
ศิษย์ผู้หนึ่งวาดกระบวนกระบี่ มือหนึ่งประสานกลางอก หมุนตัวหันหลัง ตวัดคมมีดกรีดใบไม้เขียวที่ร่วงหล่นเป็นสองซีก ดวงตาทั้งสองลืมขึ้น

ศิษย์น้อยผู้นั้นเติบโตขึ้นอย่างงดงาม

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

คำ��ัญญาปากเปล่าถือเป็นคำพูดส่งเดชหรือไม่ สำหรับผู้อื่นนางไม่รู้แต่สำหรับนางมันคือคำสัญญาที่พูดออกมาแล้ว จะไม่ทำให้ผู้ใดต้องเดือดร้อนอีกจึงจะขังตัวเองไว้ยอดบรรพต จนกว่าจะผ่านทัณฑ์สวรรค์ไปสู่ภพเซียนละทิ้งอดีต

หรือควรยอมรับในชะตากรรมแรกเริ่มหวนคืนสู่สิ่งที่จากมา .. ¿

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

'ฤดูดอกไม้ผลิแล้ว
ใยดอกนี้จึงแห้งเหี่ยว'

เสียงหนึ่งของผู้อาวุโสกว่าเอ่ยทักยามเมื่อนางออกมานั่งรับลม

"เพราะมีคำพูดมากมายแต่ไม่อาจพูด
มันจึงเหี่ยวเฉาใกล้โรยรา"

'ไม่อาจพูดหรือไม่กล้าพูด'

"พูดออกมาแล้วจะเกิดประโยชน์อันใดในเมื่อข้าเลือกเส้นทางนี้เอง"

[孤兰 | กู่หลาน @GuLan_JLAN]

เขาคงไม่รู้ว่ายิ่งผู้คนได้พบวิญญาณคนรู้จักมากเท่าไหร่ คนผู้นั้นล้วนใกล้ถึงฆาตหรือแตกดับมากเท่านั้น

นัยน์ตาสีครามสบมองดวงหน้าน้อยๆให้เด่นชัด เจ้าลูกคนนี้.. จะมองมุมไหนล้วนเหมือนตัวนางในอดีตขึ้นทุกที

"วางใจเถอะเสี่ยวเฟิง ข้าจะไม่ทำให้เจ้าเดือดร้อนอีกแล้ว"