İlber Ortaylı'nın şubat ayında kaleme aldığı yazısından bir kesit:
"Pazar gecesi fenalaştım. Hasta bakıcı Sevim Hanım, Dr. Şevval Kanlı, hemşirelerden Tuğba ve Çağla hepsi birden seferber oldular. Zaman makinesine binebilsem Gazi Paşa’ya telgraf çekeceğim: Paşam, dört Türk kadını, ihtiyar moruk profesörü kurtardılar. İnkılaplar hedefine varmıştır."
İhtilal yaptı, dağlara çıktı, hükümetler yıktı. Aşık oldu, Çanakkale’de kazandı, Sarıkamış’ta yere çakıldı.
Türkistan’a koştu, te��kilatlandı, ordu kurdu, bir amaç uğruna şehit d��ştü.
40 senelik bir yaşama, daha ne sığdırılabilirdi ki?
Bir insan daha ne kadar Türk olabilirdi ki?