Hamid

[Hichkas @HichkasOfficial]

@borhanimohsen1 سگ رقیه رو چه به اسم ایران و کوروش...

[Ario 𓄂✺ || @Ario1401]

کینگ باشه

#جاويدشاه‌

[عکاس ِفراری @Ajab_sosisi]

اگه خانم هستی، فرزند یا خواهر نوجوان داری، اگه تهران زندگی میکنی و سوار تاکسی میشی، لطفاً این رشته توئیت رو ببین و ریتوئیت کن.
این رشته توئیت در مورد یک قاتل زنجیره ای که تو تهران زندگی میکنه :)
۱/

[فلات ایران @IranianPlateau]

دست‌به‌دست کنید بره تایملاین چینی‌ها تا اسم این خلیج رو یاد بگیرن: 波斯湾

[عمو نیما @amunima]

از #توماج_صالحی بگیم و نسبت به حکمش بی‌تفاوت نباشیم

[ممد نقاش باشی @rasoulipour]

قصه ی خلقت در اسلام را همگی می دانیم - اما داستان آفرینش ایرانی را شنیده اید؟ من تازه پارسال باهاش آشنا شدم. پس یک خلاصه چند قسمتی تصویری دو زبانه ازش ساخته ایم شاید برای شما هم جالب باشد - لینک در کامنت
Creation story of the Iranians, short and illustrated. Part I

[مریم @janana653]

داشتم تماس‌هامو چک می‌کردم که رها چشمش به این دوتا تماس افتاد و گفت بابائه؟
دلم درد گرفت که دخترم رسم الخط "زندان اوین" و اون صدای کوفتی "این تماس از زندان اوین می‌باشد" رو نشونه‌ی پدر مهربون و باهوش خودش میدونه.
فهمیدن، جرم سنگینی است

[JokerNejad @Jokernejad]

کارزار «ما سلیطه‌ایم»: نقد‌ و بررسی

[فاطمه حيدرى @fatemehheydari8]

بعد از اخراج من، برادرم محمد و همسر برادرم فرانک از محل کار، برادرم روح‌الله رو هم از کار اخراج کردند.
به روح‌الله گفتند باید از جواد و خانواده‌ات اعلام برائت کنی!
#جواد_حیدری

[عمو نیما @amunima]

چیزی که از صبح اذیتم می‌کنه اینه که آرمین #جنت_خواه از سه شنبه یا چهارشنبه بازداشت شده بوده ولی تا امروز صبح خبری ازش جایی ندیده بودیم...
امیدوارم هرچه زودتر خبری ازش بیاد و به امید آزادی‌ش

[عمو نیما @amunima]

برای پدر یکی از دوستانم که مبتلا به سرطان ریه‌ست و در شرایط فعلی تنفس سختی داره، دستگاه اکسیژن ساز می‌خواهیم. توان خرید نداره، اجاره‌ای هم اوکی هست.

اگر ریتوئیت هم کنید ممنون میشم

[•پسر نیچه• @sonofniche]

سالگرد رفقایی‌ست که تا آخرین نفس کنار هم بودن...
#محمد_حسن_زاده
#شهریار_محمدی

[Hamid @Hamidkhmp]

@bimehdotcom اوریانا فالاچی با آمنه سادات ذبیح پور فرق میکنه نگو فرق نمیکنه

[ساری پیشیک @Sari_pishik]

دعا کنیم جنگ شروع نشه

[🏴JannatKhah🔩🪰 @jannatkhah_ir]

رفتار کشورهای منطقه و جهان خیلی شفافه.

ایران تحت حکومت جمهوری اسلامی رو ابتدا تضعیف کردند، سپس دندون هاشو کشیدند و همزمان محاصره کامل کنترل شده کردند و حالا با خیال راحت،‌ رهاش‌ کردند تا با هزینه صفر نتیجه بگیرند.

رفتار همه کشورهای منطقه و جهان حاکی از اونه که همه روی سقوط نظام سیاسی ایران متفق القول هستند. این نشانه ها چیست؟

روسیه به ایران تجهیزات نظامی پیچیده نمی‌دهد و یا بسیار با اکراه و تاخیر می‌دهد، همزمان چندین برابر مناسبات اقتصادی و سیاسی با کشورهای عربی دارد.

چین در ایران سرمایه گذاری نمی‌کند، پول های فریز شده ایران را نمی‌دهد، نفت را با تخفیف زیاد و پرداخت نامعلوم می‌خرد و چندین برابر مناسبات با کشورهای عربی دارد.

از این دو که به دید جمهوری اسلامی متحدانش هستند بگذریم

آمریکا قطره چکانی پول کنترل شده آزاد می‌کند و امید توافق را در کورسو‌ زنده نگه می‌دارد اما توافق نمی‌کند. آمریکا راهبرد رهبر جمهوری اسلامی یعنی نه جنگ نه مذاکره را تمام و کمال پذیرفته و با لذت دنبال می‌کند. یقین دارد که چین به جمهوری اسلامی اجازه بی ثبات کردن منطقه را نمی‌دهد و همه کشورها متفق القول در صورت دستیابی جمهوری اسلامی به بمب اتم، حمله نظامی خواهند کرد. اما نفوذ اطلاعاتی کافی دارد که بداند چه زمانی آن ها حتی فکر به ساخت بمب اتم خواهند کرد.

عربستان فهمیده که خیالش از بابت امنیت خلیج فارس از طریق قدرت نظامی آمریکا و وابستگی ۵۰ درصدی چین به نفت خلیج فارس راحت است. به دنبال تضمین امنیتی بیشتر از آمریکاست. توافقش با اسراییل قطعیست و به زودی علنی می‌شود و بعد از عربستان، دوم��نوی رسمیت شناختن اسراییل در کشورهای عربی خواهد ریخت.
پس همین که خیالش راحت باشد که تنش با تهران کنترل شده است برایش کافی است.

اسراییل از حضور جمهوری اسلامی تمام و کمال برای باز کردن جای پایش در منطقه استفاده کرد و به توافق بزرگش با عربستان رسید. با تبلیغات متعدد و شلوغ کاری، خیالش را از امنیتی سازی ایران راحت کرده.

این لیست زیاده. کما اینکه آذربایجان و ترکیه در صدد روز‌ موعود هستند تا کریدور زنگزور را با هزینه صفر باز کنند.
عراق در حال تجهیز سریع نیروی نظامی خودش هست تا روز موعود اروند رود را به حقیقت تبدیل کند.

واقعیت این است که نشانه ها همه از این خبر می‌دهند که تقریبا همه مطمئن هستند که نظام سقوط می‌کند و منتظر زمان موعود هستند و دلیلی به توسعه روابط اقتصادی یا سیاسی با جمهوری اسلامی نمی‌بینند چون آینده ای براش متصور نیستند.

تنها دارایی جمهوری اسلامی، ایدیولوژیش است که آن هم با توافق سعودی و اسراییل، از پایه شروع به متلاشی شدن می‌کند. سخنرانی های «به قله نزدیکیم» و حرف زدن از اتحاد با عربستان و مصر! علیه امریکا، نشان از این واقعیت دارد.
در داخل هم چنان ایدئولوژی در حال سقوط است که با لایحه حجاب و بستن اینترنت دارن ترس و وحشت را نشان می‌دهند.

در داخل و خارج و خود نظام، همه باور کردند که سقوط نزدیک است.
بحران کلاسیک حکومت های مشابه، بحران جانشینی است که می‌تواند یکی از تریگرهای بالقوه این پایان باشد.‌ انباشت بحران ها میتواند تریگرهای بالقوه دیگری باشند.

اما تیتراژ فیلم بالا رفته است و نم نم تماشاگران در حال ترک سالن سینما هستند.

من باور بین المللی و داخلی را در سقوط می‌بینم. به قول کتاب اقتصاد روایی، روایتی که همه گیر شده، خودش واقعیت جدید را رقم خواهد زد.
الان که هم فکت ها و هم آمار و ارقام و هم روایت غالب عمومی و بین المللی همگی فقط منتظر زمان وقوع هستند.

[Mohammad hossein sepehri @abtinsepehri]

گزارش آنژیوگرافی امروز خواهرم #فاطمه_سپهرى که نشان می‌دهد دو رگ از سه رگ اصلی قلب بیش از 95 درصد گرفتگی دارد و باید سریع عمل قلب باز انجام دهد

[MinooO @saloomeh16_]

برکه‌ی دو ماهی
فروشی
۸۰ در ۸۰
هنردوستان عزیزم لطفن ازم حمایت کنید بتونم کرایه خونه‌مو بدم تمام پولم برای شیمی‌درمانیم تموم شد
ممنونم ازتون

[🏴JannatKhah🔩🪰 @jannatkhah_ir]

مطلبی بسیار مهم برای حفظ جان جوانان ایران:
اعتراضات سال گذشته مهسا، بسیار حکومت رو به زحمت انداخت و تمام کشورهای جهان رو غافلگیر کرد.
دلیل اصلیش این بود که مثل ریزش ها و صعودهای بازارهای مالی، غیرقابل پیش بینی، بدون برنامه‌ریزی و ناگهانی بود.

اعتراضات وقتی قدرتمند هستند که در زمانی به شکل ارگانیک رخ می‌دهند که «هیچکس» انتظ��رش رو نداره.

وقتی که یک محدوده زمانی مشخص از قبل قول و قرار گذاشته می‌شه، به دلیل پیش بینی پذیری، به راحتی به میدان هزینه برای مردم عادی تبدیل می‌شه.

ابزارهای کنترلی تکنولوژیک و ساختار کلاسیک امنیتی، برای اعتراضات از قبل برنامه ریزی شده و پیش بینی شده، لحظه شماری می‌کنه تا مثل یک صیاد که تو دریا تور انداخته، بره برای شکار.

وجه شباهت اعتراضات ۹۶، آبان ۹۸ و پاییز ۱۴۰۱، ناگهانی، بدون برنامه ریزی قبلی و ناشی از جرقه های کنترل نشده رفتار جمعی در یک سیستم پیچیده انسانی بوده.‌ به همین دلیل تاثیر چشمگیر داشتند.
اما در عین حال، ساختار سرکوب نیز، هربار داره بیشتر یاد می‌گیره.

این ها هیچکدام به معنی نقض تحلیل «تا ۱۴۰۸» من نیست.
بلکه من فکر می‌کنم در این سیستم انسانی پیچ��ده، تریگرهای متعددی بر مبنای بحران های حاضر مختلف هستند که مستعد انفجار ناگهانی هستند.

در گذشته و در رساله رستگاری نوشتم و قبلا هم متعدد جاهای مختلف گفتم که اعتراضات بعدی ممکنه حتی با افزایش قیمت بنزین هم رخ نده اما از یک نزاع ساده خیابانی به یک سلسله اتفاقات دامنه دار منتهی بشه.

زمانی که همه افراد جامعه انتظار وقوع چیزی را طبق برنامه از پیش تعریف شده دارند، ناخودآگاه دچار نوعی از تصمیم گیری می‌شن که «حالا بقیه که هستند این سری من نباشم». مثل زمان هایی که داخل یک گروه شغلی یک وظیفه رو بدون تعیین مسئولش می‌گذارید و نهایتا هیچکس انجامش نمی‌ده چون فکر می‌کنند دیگری هست که انجام بده.
مثال دیگه اش اینه که افراد با خودشون فکر می‌کنند اگر شب مسافرت رو شروع کنند، جاده ها خلوت تره، عده ای هم فکر می‌کنند که دیگران هم اینطور فکر می‌کنند پس نتیجه می‌گیرن همان روز به جای شب سفر کنند. نتیجتا دائما واقعیت روی صحنه تغییر می‌کنه.

ساختار سرکوب این روزها لحظه شماری می‌کنه،‌ حالا که آماده است، مثل تئوری پادشکننده نسیم نیکلاس طالب، برگ‌ها و علف های خشک جنگل رو الان قبل از انبار شدن بسوزونه. چرا که الان براش آماده است.

درحالی که اگر چنین فراخوان هایی نباشه یا بهش بها داده نشه، انرژی انباشته در بلند مدت، زمانی که یک تریگر شبیه حرکات جمعی پیش بینی نشده مردم در بازارهای مالی، ناگهانی رخ بده، سیستم سرکوب «که نمی‌تونه ۲۴/۷ با ماکسیمم توان حاضر و آماده بمونه» غافلگیر بشه مثل باقی موارد.

من همه کسانی که فراخوان های «پیش بینی شده» می‌دهند و درون آن می‌دمند را بخشی از دوگانه همکار ساختار سرکوب و یا کاسبان خون جوانان مردم می‌بینم. بخش دیگری هم هستند که با احساسات بدون عقل و با هوش کم،‌ به این دو گروه کولی می‌دهند.

من معتقد به اتفاقات ارگانیک و خودجوش ناشی از تریگرهای یک سیستم پیچیده معیوب هستم.
همانطور که تحلیل گران اقتصادی بر اساس متغیرهای کلان، نسبت به تکنیکالیست ها موفق ترند، در این زمینه هم کسانی که نگاه کلان نگر دارند، تحلیل و عملکرد نهایی موفق تری خواهند داشت.

فراخوان های از قبل پیش بینی شده و قابل برنامه ریزی، به پادشکننده شدن ساختار سرکوب کمک می‌کند و به اصطلاح، آن ها را واکسینه می‌کند و توانمندی آن ها را در وقایع ارگانیک پیش بینی نشده و ناگهانی، بالاتر می‌برد.

هیچکاری نکردن و صبوری،‌ در بسیاری از موارد، ارجح است به اینکه «حتما یه کاری بکنیم که صرفا کرده باشیم»

قدر من رو بدونید‌ اگر ایران رو دوست دارید. فحش دادن و حمله کردن به من ساده است. من سعی کردم آخرین چراغ های روشن منطق و عقلانیت برای ایران باشم فارغ از احساسات و کینه ها. چه مردم هستید و چه حکومتی و امنیتی، چیزهایی که من می‌نویسم، فقط و فقط برای ایران و مردم ایران است و بس.