به نام خداوند بخشاینده و مهربان
بیستونهم سنبله، سالروز شهادت استاد برهانالدین ربانی، رئیسجمهور پیشین افغانستان و رئیس شورای عالی صلح، یادآور مردی است که نماد دانش، خرد، مدارا و تسامح بود و سرانجام در مسیر تلاش برای صلح، عدالت و پایان جنگ در افغانستان به شهادت رسید.
دانش، متانت، بردباری، تواضع و احترام به دیگران، از برجستهترین ویژگیهای شخصیتی استاد ربانی بود و میراث سیاسی و انسانی او بیش از هر ��یز با تساهل، مدارا، گفتوگو و تلاش برای حل سیاسی منازعات افغانستان پیوند خورده است.
نهضت آزادی و عدالت، با گرامیداشت یاد و خاطره استاد شهید برهانالدین ربانی، این روز را فرصتی برای بازخوانی میراث سیاسی و انسانی او و آموختن درسهایی از زندگی و مبارزاتش برای نسل امروز و فردای افغانستان میداند.
اما شاید پرمعناترین بخش زندگی استاد ربانی، چگونگی پایان آن باشد؛ او در حالی هدف حمله قرار گرفت که به عنوان رئیس شورای عالی صلح، برای گفتوگو، مصالحه و یافتن راهی برای پایان جنگ تلاش میکرد. مردی که با پیام صلح به میدان رفت، قربانی خشونت شد؛ و این تراژدی، یکی از تلخترین درسهایی است که میتوان از آن چهره و رویکرد دشمنان مردم افغانستان را شناخت.
امروز، در سالروز شهادت آن استاد فرزانه، نهضت آزادی و عدالت تأکید میکند که میراث ماندگار استاد ربانی، صلح، مدارا، تحمل یکدیگر و باور به گفتوگو و عدالت است. اما تاریخ شهادت او به ما میآموزد که در برابر جریانی که به ارزشهای انسانی، آزادی و عدالت بیاعتناست و حتی پیامآور صلح را نیز هدف خشونت قرار میدهد، نباید سادهانگار بود.
تجربه تلخ شهادت استاد ربانی و رنج سالیان مردم افغانستان، ضرورت ایستادگی آگاهانه، متحدانه و مسئولانه در برابر ظلم و استبداد و دفاع از آزادی، عدالت و حقو�� اساسی مردم را بیش از هر زمان دیگری آشکار میسازد. افغانستان زمانی به آزادی و عدالت دست خواهد یافت که مردم آن با آگاهی، همبستگی و اراده مشترک در برابر انحصار، استبداد و محرومیت ایستادگی کنند.
نهضت آزادی و عدالت باور دارد که تحقق عدالت، آزادی، کرامت انسانی، مشارکت سیاسی و حقوق برابر همه شهروندان، بهویژه زنان و دختران افغانستان، تنها در صورتی ممکن است که مردم و نیروهای آزادیخواه کشور با ارادهای مشترک برای پایان دادن به استبداد و ایجاد یک نظام سیاسی فراگیر و مبتنی بر حقوق شهروندی مبارزه کنند.
نهضت آزادی و عدالت به مردم افغانستان اطمینان میدهد که تا رسید�� به آزادی، عدالت و تأمین حقوق اساسی همه شهروندان، به مبارزات مسلحانه و سیاسی خویش ادامه خواهد داد.
خداوند روح استاد شهید برهانالدین ربانی را شاد و با صالحان و شهیدان محشور فرماید.
یاد و خاطره استاد شهید برهانالدین ربانی گرامی باد.
نهضت آزادی و عدالت افغانستان
ما مصمم هستیم تا با ت��قیب اهداف اصیل شهید آمر صاحب ( رح )، مبارزه خود را برای رهایی سرزمین و مردم از اشغال طالبان با تمام توان و تا رسیدن به پیروزی نهایی ادامه دهیم.
ما به مردم شریف خود اطمینان میدهیم که این دوران تاریک، جاودانه نخواهد ماند و رهایی و سربلندی نزدیک است.
امروز، ما و همه کسانی که خود را پیرو راه واندیشه او میدانیم، مسوولیت داریم این ارزشها را نه در شعار، بلکه در عمل زنده نگهداریم.
قهرمان ملی افغانستان، شهید احمدشاه مسعود، از آغاز مبارزه تا روز شهادتش، همواره بر اخلاق اسلامی، مبارزهٔ آگاهانه و هدفمند، وحدت مردم و برنامهریزی برای آینده تأکید داشت.
از دیدگاه او، مبارزه تنها در میدان نبرد معنا نمییافت؛ بلکه آگاهی، تعلیم و تربیه، همبستگی ملی و داشتن چشماندازی روشن برای آیندهٔ کشور، از ارکان اساسی یک مبارزهٔ مسؤولانه و ماندگار بود.
قهرمان ملی در کنار مبارزات مسلحانه، به علم و دانش نیز اهمیت ویژه قایل بود و برای گشوده نگهداشتن دروازههای آموزش و پرورش در دشوارترین شرایط تلاش میکرد. باور او این بود که ترقی و پیشرفت پایدار افغانستان جز با دانش، آگاهی و پرورش نسلی آگاه و مسؤول امکانپذیر نیست.
احترام به کرامت انسانی و پایبندی به اصول اخلاقی، از برجستهترین ویژگیهای شخصیت او بود. حتی در برخورد با مخالفان و اسیران جنگی نیز اصول انسانی را رعایت میکرد؛ چنانکه شماری از کسانی که به اسارت نیروهای او درآمده بودند، از اخلاق و رفتار بزرگوارانهٔ او به نیکی یاد کردهاند.
این رویکرد نشان میداد که برای او، انسانیت و اخلاق حتی در سختترین شرایط مبارزه نیز جایگاه خود را از دست نمیداد.
امروز و در این برهه سرنوشتساز تاریخ، نهضت آزادی و عدالت با الهام از مکتب ایستادگی آمر صاحب، استوار و قاطع به مردم رنجدیده افغانستان تعهد میسپارد که در راه آزادی میهن و تحقق آرمانهای والای آمر صاحب از هیچ فداکاری دریغ نخواهد ورزید.
ما مصمم هستیم تا با تعقیب اهداف اصیل شهید احمدشاه مسعود، مبارزه خود را برای رهایی سرزمین و مردم از اشغال طالبان با تمام توان و تا رسیدن به پیروزی نهایی ادامه دهند.
ما به مردم شریف خود اطمینان میدهیم که این دوران تاریک، جاودانه نخواهد ماند و رهایی و سربلندی نزدیک است.
امروز، ما و همه کسانی که خود را پیرو راه واندیشه او میدانیم، مسوولیت داریم این ارزشها را نه در شعار، بلکه در عمل زنده نگهداریم.
پیروی از قهرمان ملی، پیش از آنکه حفظ نام او باشد، پایبندی به اخلاق، صداقت، آگاهی، وحدت، علم، مسؤولیتپذیری و تلاش برای ساختن افغانستانی آزاد، آباد، مستقل و سربلند است.
میراث واقعی او زمانی ماندگار خواهد بود که نسل امروز و فردا، خود را به همان اصولی متعهد بداند که او برای آنها ایستادگی و فداکاری کرد.
آمر صاحب شهید ( رحمه الله تعالی علیه ) ، در هر مرحله از مبارزهاش ماهیت دشمن را با تمام معنی درک میکرد و از استراتژی دشمن آگاه بود و برای مقابله با آن استراتژی داشت . پیش از حادثه ۱۱ سپتامبر به جهانیان هشدار داد که تروریستهایی که در افغانستان علیه مردم افغانستان میجنگند، هدف آنها تنها افغانستان نیست ، بلکه هر گوشهای از جهان را روزی هدف قرار خواهند داد . در آن زمان، جهانیان به حرف او گوش ندادند و نتیجه همان شد که او فرموده بود. اکنون، تحت حاکمیت طالبان، افغانستان پناهگاه امنی برای همه تروریستهای بینالمللی، از جمله القاعده است. اگر دولت آمریکا همچنان به کمکهای میلیونی خود به طالبان ادامه دهد، به زودی باید منتظر حادثه ۱۱ سپتامبر دیگری باشیم.
انا لله و انا الیه راجعون
شهید فرمانده حسیب پنجشیری از میان ما رفت، اما آرمانهایی که برای آن جان باخت، همچنان زنده است. تاریخ ملتها کسانی را به یاد میسپارد که در روزهای دشوار، سکوت و تسلیم را نپذیرفتند و برای باورهای خود هزینه پرداختند.
بسمالله الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون
با نهایت تأسف و اندوه، نهضت آزادی و عدالت خبر شهادت فرمانده حسیب پنجشیری، از فرزندان دلیر و آزادیخواه افغانستان، را دریافت کرد.
شهادت او ضایعهای دردناک برای خانواده، دوستان و همرزمانش و برای همه کسانی است که آزادی، عدالت، کرامت انسانی و سربلندی افغانستان را آرمان مشترک خود میدانند.
شهید فرمانده حسیب پنجشیری زندگی خود را در مسیر این ارزشها وقف کرد و در دشوارترین شرایط، از باورهای خویش عقبنشینی نکرد.
نهضت آزادی و عدالت این ضایعه را به خانواده محترم شهید فرمانده حسیب پنجشیری، همرزمان، دوستان و مردم شریف و آزادیخواه افغانستان تسلیت گفته، خود را در این سوگ شریک میداند.
نهضت آزادی و عدالت، بیحرمتی، توهین و رفتار غیرانسانی با پیکر شهید فرمانده حسیب پنجشیری را بهشدت محکوم میکند. حرمت جان و پیکر انسان، حتی در شرایط جنگ و منازعه، از بنیادیترین اصول انسانی، اسلامی و اخلاقی است و نقض آن، تعرض به کرامت انسانی و ارزشهای جامعه به شمار میرود.
در عین حال در این روزهای دشوار، از م��دم شریف افغانستان میخواهیم که خون شهیدان را زمینهای برای تشدید اختلافات و کینههای اجتماعی نسازند. افغانستان بیش از هر زمان دیگر به همبستگی، خرد جمعی و ایستادگی مشترک در برابر بیعدالتی نیاز دارد.
شهید فرمانده حسیب پنجشیری از میان ما رفت، اما آرمانهایی که برای آن جان باخت، همچنان زنده است. تاریخ ملتها کسانی را به یاد میسپارد که در روزهای دشوار، سکوت و تسلیم را نپذیرفتند و برای باورهای خود هزینه پرداختند.
نهضت آزادی و عدالت در کنار خانواده شهید فرمانده حسیب پنجشیری ایستاده و باور دارد که نام و یاد او در حافظه مردم افغانستان و در کنار نام دیگر شهداء راه آزادی و عدالت باقی خواهد ماند.
نهضت آزادی و عدالت
اعلامیه نهضت آزادی و عدالت افغانستان در پیوند به پنجمین سال فروپاشی نظامی جمهوری و برگشت تروریسم
بیستوچهارم اسد/پانزدهم آگست، یادآور روزی تلخ در تاریخ معاصر افغانستان است؛ روزی که با فروپاشی نظام جمهوری اسلامی افغانستان و تصرف قدرت توسط گروه بغاوتگر و متجاوز طالبان، مسیر سیاسی کشور بهگونهای اجباری و ناامیدکنندهای تغییر کرد و میلیونها شهروند افغانستان از حقوق و آزادیهایی محروم شدند که طی بیست سال برای دستیابی به آن تلاش و مبارزهی بسیار شده بود؛ مبارزهای که طی آن خونهای ارزشمند زیادی برای حفظ استقلال و ارزشهای ملی افغانستان بهزمین ریخت وشمار زیادی معلول شدند.
اکنون، پس از پنج سال خشونت و سیاهی، واقعیتهای افغانستان روشنتر از همیشه است. طالبان توانستهاند با زور اسلحه بر جغرافیای کشور مسلط شوند، اما نتوانستهاند برای حکومت خود مشروعیت سیاسی، مشارکت واقعی مردم و سازوکار پذیرفتنی انتقال قدرت ایجاد کنند.
رژیمی که بر حذف مردم از تصمیمگیری، تمرکز قدرت، سرکوب آزادیهای مدنی، توهین و تحقیر مذاهب، تضعیف زبانها، کوچ اجباری، بازداشت، قتل و توهین نظامیان پیشین و متنفذان محلی، چور و چپاول معادن و سرمایههای ملی، و کنارزدن نیروهای سیاسی و اجتماعی، استوار باشد، نمیتواند نمایندهی ارادهی ملت افغانستان باشد.
نهضت آزادی و عدالت افغانستان باور دارد که افغانستان متعلق به هیچ گروه، قوم، جریان یا ایدئولوژی خاص نیست. این کشور خانه و حق مشترک ��مام شهروندان آن است و نظام سیاسی آینده باید بر ارادهی آزاد مردم، قانون، عدالت، مشارکت همگانی و برابری شهروندی استوار باشد.
یکی از آشکارترین جلوههای سیاستهای طالبان، حذف سیستماتیک زنان و دختران از عرصههای آموزشی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است. ما تأکید میکنیم که آموزش، کار، آزادی انتخاب و مشارکت برابر زنان امتیاز حکومتی نیست؛ حق مسلم و سلبناشدنی شهروندان افغانستان است. بازگشایی مکاتب و دانشگاهها و فراهمشدن زمینهی کار و حضور آزاد و برابر زنان باید از نخستین گامهای افغانستان پس از طالبان باشد.
همزمان، بحران اقتصادی و اجتماعی کشور عمیقتر شده است. فقر، بیکاری، مهاجرت نیروی انسانی، وابستگی گسترده و روزافزون مردم به کمکهای خارجی و محدودشدن فرصتهای اقتصادی، زندگی میلیونها شهروند را دشوار ساخته است. افغانستان برای عبور از این وضعیت به حکومتی پاسخگو، اقتصاد سالم، استفاده شفاف از منابع ملی، مشارکت نیروی انسانی و ارتباط سازنده با منطقه و جهان نیاز دارد.
از سوی دیگر، حضور و فعالیت گروههای تروریستی و افراطگرا از جمله TTP، BLA، القاعده، داعش، ��نبش ترکستان شرقی، جیشالعدل، انصارالله تاجیکستان، جنبش اسلامی اوزبیکستان الشباب، جماعتالاحرار و غیر گروههای تروریستی تحت حمایت رژیم نامشروع طالبان در افغانستان، همچنان تهدیدی جدی برای مردم ما و امنیت منطقه و جهان است. امنیت پایدار با انحصار قدرت توسط یک گروه افراطی مسلح(طالبان) هرگز تأمین نمیشود؛ بلکه نیازمند نهادهای حرفهای امنیتی، مدیریت مؤثر مرزها، همکاری منطقهای و مبارزه با زمینههای فکری و اجتماعی افراطگرایی است.
نهضت آزادی و عدالت افغانستان باور دارد که مبارزهی جدی در برابر استبداد تنها در بخش نظامی محدود نمیشود. مبارزهی سیاسی، ایجاد همبستگی ملی، گفتوگو میان نیروهای سیاسی و مدنی، مشارکت زنان و جوانان، دیپلماسی چندلایه و فعال و آمادگی برای یک انتقال سیاسی مشروع، بخشهای اساسی مسیر نجات افغانستاناند.
ما برای افغانستانی مبارزه میکنیم که در آن قدرت از مردم سرچشمه بگیرد، حکومت قابل پاسخگویی باشد، انتقال قدرت از مسیرهای مسالمتآمیز و انتخاباتی صورت گیرد، تفکیک قوا و حاکمیت قانون رعایت شود و تمام شهروندان، بدون توجه به جنسیت، قومیت، زبان، مذهب، منطقه و گرایش سیاسی، از حقوق برابر برخوردار باشند.
نهضت آزادی و عدالت افغانستان در پنجمین سال فروپاشی جمهوریت، ضمن گرامیداشت یاد قربانیان آزادی و عدالت، به مردم افغانستان اطمینان میدهد که برای پایاندادن به استبداد، ایجاد اجماع ملی و فراهمسازی زمنه برای یک نظام سیاسی مشروع، مردمسالار، کثرتگرا، آزاد و عدالتمحور به تلاش خود ادامه خواهد داد.
آیندهی افغانستان را نه زورمندان، بلکه ارادهی آزاد مردم افغانستان باید تعیین کند.
زنده باد آزادی و پاینده باد عدالت!
نهضت آزادی و عدالت افغانستان
اعلامیه نهضت آزادی و عدالت افغانستان در پیوند به پنجمین سال فروپاشی نظامی جمهوری و برگشت تروریسم
بیستوچهارم اسد/پانزدهم آگست، یادآور روزی تلخ در تاریخ معاصر افغانستان است؛ روزی که با فروپاشی نظام جمهوری اسلامی افغانستان و تصرف قدرت توسط گروه بغاوتگر و متجاوز طالبان، مسیر سیاسی کشور بهگونهای اجباری و ناامیدکنندهای تغییر کرد و میلیونها شهروند افغانستان از حقوق و آزادیهایی محروم شدند که طی بیست سال برای دستیابی به آن تلاش و مبارزهی بسیار شده بود؛ مبارزهای که طی آن خونهای ارزشمند زیادی برای حفظ استقلال و ارزشهای ملی افغانستان بهزمین ریخت وشمار زیادی معلول شدند.
اکنون، پس از پنج سال خشونت و سیاهی، واقعیتهای افغانستان روشنتر از همیشه است. طالبان توانستهاند با زور اسلحه بر جغرافیای کشور مسلط شوند، اما نتوانستهاند برای حکومت خود مشروعیت سیاسی، مشارکت واقعی مردم و سازوکار پذیرفتنی انتقال قدرت ایجاد کنند.
رژیمی که بر حذف مردم از تصمیمگیری، تمرکز قدرت، سرکوب آزادیهای مدنی، توهین و تحقیر مذاهب، تضعیف زبانها، کوچ اجباری، بازداشت، قتل و توهین نظامیان پیشین و متنفذان محلی، چور و چپاول معادن و سرمایههای ملی، و کنارزدن نیروهای سیاسی و اجتماعی، استوار باشد، نمیتواند نمایندهی ارادهی ملت افغانستان باشد.
نهضت آزادی و عدالت افغانستان باور دارد که افغانستان متعلق به هیچ گروه، قوم، جریان یا ایدئولوژی خاص نیست. این کشور خانه و حق مشترک تمام شهروندان آن است و نظام سیاسی آینده باید بر ارادهی آزاد مردم، قانون، عدالت، مشارکت همگانی و برابری شهروندی استوار باشد.
یکی از آشکارترین جلوههای سیاستهای طالبان، حذف سیستماتیک زنان و دختران از عرصههای آموزشی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است. ما تأکید میکنیم که آموزش، کار، آزادی انتخاب و مشارکت برابر زنان امتیاز حکومتی نیست؛ حق مسل�� و سلبناشدنی شهروندان افغانستان است. بازگشایی مکاتب و دانشگاهها و فراهمشدن زمینهی کار و حضور آزاد و برابر زنان باید از نخستین گامهای افغانستان پس از طالبان باشد.
همزمان، بحران اقتصادی و اجتماعی کشور عمیقتر شده است. فقر، بیکاری، مهاجرت نیروی انسانی، وابستگی گسترده و روزافزون مردم به کمکهای خارجی و محدودشدن فرصتهای اقتصادی، زندگی میلیونها شهروند را دشوار ساخته است. افغانستان برای عبور از این وضعیت به حکومتی پاسخگو، اقتصاد سالم، استفاده شفاف از منابع ملی، مشارکت نیروی انسانی و ارتباط سازنده با منطقه و جهان نیاز دارد.
از سوی دیگر، حضور و ��عالیت گروههای تروریستی و افراطگرا از جمله TTP، BLA، القاعده، داعش، جنبش ترکستان شرقی، جیشالعدل، انصارالله تاجیکستان، جنبش اسلامی اوزبیکستان الشباب، جماعتالاحرار و غیر گروههای تروریستی تحت حمایت رژیم نامشروع طالبان در افغانستان، همچنان تهدیدی جدی برای مردم ما و امنیت منطقه و جهان است. امنیت پایدار با انحصار قدرت توسط یک گروه افراطی مسلح(طالبان) هرگز تأمین نمیشود؛ بلکه نیازمند نهادهای حرفهای امنیتی، مدیریت مؤثر مرزها، همکاری منطقهای و مبارزه با زمینههای فکری و اجتماعی افراطگرایی است.
نهضت آزادی و عدالت افغانستان باور دارد که مبارزهی جدی در برابر استبداد تنها در بخش نظامی محدود نمیشود. مبارزهی سیاسی، ایجاد همبستگی ملی، گفتوگو میان نیروهای سیاسی و مدنی، مشارکت زنان و جوانان، دیپلماسی چندلایه و فعال و آمادگی برای یک انتقال سیاسی مشروع، بخشهای اساسی مسیر نجات افغانستاناند.
ما برای افغانستانی مبارزه میکنیم که در آن قدرت از مردم سرچشمه بگیرد، حکومت قابل پاسخگویی باشد، انتقال قدرت از مسیرهای مسالمتآمیز و انتخاباتی صورت گیرد، تفکیک قوا و حاکمیت قانون رعایت شود و تمام شهروندان، بدون توجه به جنسیت، قومیت، زبان، مذهب، منطقه و گرایش سیاسی، از حقوق برابر برخوردار باشند.
نهضت آزادی و عدالت افغانستان در پنجمین سال فروپاشی جمهوریت، ضمن گرامیداشت یاد قربانیان آزادی و عدالت، به مردم افغانستان اطمینان میدهد که برای پایاندادن به استبداد، ایجاد اجماع ملی و فراهمسازی زمنه برای یک نظام سیاسی مشروع، مردمسالار، کثرتگرا، آزاد و عدالتمحور به تلاش خود ادامه خواهد داد.
آیندهی افغانستان را نه زورمندان، بلکه ارادهی آزاد مردم افغانستان باید تعیین کند.
زنده باد آزادی و پاینده باد عدالت!
نهضت آزادی و عدالت افغانستان
نیروهای نهضت آزادی و عدالت، ساعت ۱۱:۰۰ شب مورخ ۲۹ سرطان ۱۴۰۵، با ایجاد یک ایست بازرسی (چکپاینت) و بازرسی وسایط نقلیه در ولسوالی حصهٔ دوم کوهستان، ولایت کاپیسا، حضور و فعالیت خود را در این منطقه اعلام کردند.
نیروهای نهضت آزادی و عدالت، ساعت ۱۱:۰۰ شب مورخ ۲۹ سرطان ۱۴۰۵، با ایجاد یک ایست بازرسی (چکپاینت) و بازرسی وسایط نقلیه در ولسوالی حصهٔ دوم کوهستان، ولایت کاپیسا، حضور و فعالیت خود را در این منطقه اعلام کردند.
اعلامیه نهضت آزادی و عدالت ��ر پیوند بازداشت زنان و سرکوب اعتراضات مردمی در هرات
نهضت آزادی و عدالت موج تازه محدودیتها، بازداشت زنان و سرکوب اعتراضات مردمی توسط طالبان در ولایت هرات را به شدیدترین وجه محکوم میکند. در روزهای اخیر شمار زیادی از زنان در این ولایت به دلیل نوع پوشش خود بازداشت شدهاند. در پی این اقدامات، شماری از شهروندان هرات در اعتراض به این برخوردهای غیرانسانی و تحقیرآمیز دست به اعتراض زدند، اما طالبان با توسل به خشونت و سرکوب، معترضان را مورد تعقیب، بازداشت و شکنجه قرار دادهاند.
این اقدامات نه تنها نقض آشکار کرامت انسانی و حقوق بنیادین شهروندان افغانستان است، بلکه با ارزشهای فرهنگی، تاریخی، اسلامی و انسانی جامعه ما نیز در تضاد کامل قرار دارد. در فرهنگ مردم افغانستان، حرمت، عزت و مصونیت زنان همواره از خطوط سرخ اجتماعی و اخلاقی به شمار رفته است و حتی در دشوارترین دورههای منازعات سیاسی و نظامی نیز رعایت این اصل یکی از ارزشهای پذیرفتهشده جامعه بوده است.
طالبان که با ارزشها، سنتها و موازین فرهنگی، اخلاقی و دینی مردم افغانستان بیگانهاند، بار دیگر نشان دادهاند که هیچگونه احترامی به باورها و هنجارهای اجتماعی این سرزمین قائل نیست��د. استفاده ابزاری از دین برای توجیه محدودیتها، تبعیض و سرکوب زنان نه تنها با روح عدالت، رحمت و کرامت انسانی در تعالیم اسلامی سازگار نیست، بلکه به جایگاه و اعتبار ارزشهای دینی در جامعه نیز آسیب میرساند.
نهضت آزادی و عدالت ضمن اعلام همبستگی با زنان شجاع هرات، معترضان و تمامی شهروندانی که در دفاع از کرامت انسانی، آزادی و حقوق اساسی خویش ایستادگی میکنند، بر تعهد استوار خود برای مبارزه در راه آزادی، عدالت و رهایی افغانستان از سلطه این گروه افراطی و واپسگرا تأکید میورزد. ما باور داریم که اراده مردم برای دستیابی به آزادی، عدالت و حاکمیت قانون سرانجام بر اس��بداد، تبعیض و سرکوب پیروز خواهد شد.
ما همچنین از نهادهای حقوق بشری، سازمانهای اسلامی، کشورهای منطقه و جامعه جهانی میخواهیم که در برابر نقض مستمر حقوق زنان، سرکوب آزادیهای اساسی مردم افغانستان و تبدیل شدن این کشور به پناهگاه و مرکز پرورش گروههای تروریستی که امنیت منطقه و جهان را نیز تهدید میکنند، سکوت اختیار نکنند. جامعه جهانی باید از تمامی ابزارهای مشروع سیاسی، حقوقی و دیپلماتیک برای حمایت از حقوق و آزادیهای مردم افغانستان و جلوگیری از تداوم این وضعیت بهره گیرد.
آینده افغانستان تنها از مسیر عدالت، آزادی، برابری و احترام به کرامت انسانی تمامی شهروندان، بدون هیچگونه تبعیض جنسیتی، قومی، مذهبی و سیاسی، قابل تحقق است. ��یچ قدرتی نمیتواند با سرکوب، ارعاب و محدودیت، اراده مردم افغانستان را برای دستیابی به این ارزشها برای همیشه خاموش سازد.
نهضت آزادی و عدالت
۱۰ جون ۲۰۲۶
حوالی ساعت ۱:۵۸ دقیقه شب ۱۰ جوزا ۱۴۰۵، مبارزین نهضت آزادی و عدالت افغانستان بالای پاسگاه گروه خوارج و متجاوز طالبان در ساحه باغ عبدالله جان، ولسوالی سیدخیل ولایت پروان حمله چریکی نمودند. در نتیجه یک نفر دشمن کشته و ��ک نفر زخمی شد.
الحمدلله به مبارزین نهضت آزادی و عدالت و اهالی ملکی هیچ آسیبی نرسیده است.
حوالی ساعت ۱:۵۸ دقیقه شب ۱۰ جوزا ۱۴۰۵، مبارزین نهضت آزادی و عدالت افغانستان بالای پاسگاه گروه خوارج و متجاوز طالبان در ساحه باغ عبدالله جان، ولسوالی سیدخیل ولایت پروان حمله چریکی نمودند. در نتیجه یک نفر دشمن کشته و یک نفر زخمی شد.
نهضت آزادی و عدالت
Freedom and Justice Movement
تاریخ: ۸ ثور ۱۴۰۵
اعلام موجودیت نهضت آزادی و عدالت
بسم الله الرحمن الرحيم
هموطنان عزیز!
نهضت آزادی و عدالت با درک ع��یق از وضعیت بحرانی و سرنوشتساز کنونی افغانستان، به گونه رسمی موجودیت و آغاز فعالیتهای نظامی، سیاسی و اجتماعی خود را اعلام میدارد.
افغانستان در یکی از تاریکترین و پیچیدهترین مراحل تاریخ معاصر خود قرار گرفته است. دههها جنگ، مداخلات خارجی، استبداد سیاسی و افراطگرایی مذهبی، زیربناهای دولت و جامعه را تضعیف کرد�� و اعتماد ملی را به شدت آسیب رسانده است. در شرایط کنونی، با تسلط طالبان، آزادیهای اساسی شهروندان بهویژه حقوق زنان، حق آموزش، آزادی بیان و مشارکت سیاسی بهصورت گسترده سرکوب شده و کشور در انزوای بینالمللی، رکود اقتصادی و بحران انسانی عمیق فرو رفته است.
در چنین وضعیت حساس و سرنوشتسازی، نهضت آزادی و عدالت بهعنوان تجلی ارادهی نسلی از شهروندان آگاه و مسئول، پا به عرصه گذاشته است. این نهضت خود را صرفاً یک جریان نظامی سیاسی نمیداند، بلکه آن را بازتاب خواست تاریخی مردم افغانستان برای دستیابی به آزادی، عدالت و کرامت انسانی میداند.
نهضت آزادی و عدالت بر ای�� باور است که ثبات و پیشرفت پایدار در افغانستان تنها زمانی ممکن است که قدرت سیاسی از انحصار خارج شده و به ارادهی آزاد مردم واگذار گردد. مشروعیت هر نظام سیاسی باید بر مبنای رأی و رضایت شهروندان استوار باشد، نه بر پایه زور، تحمیل و تفسیرهای محدود ایدئولوژیک. بر همین اساس، این نهضت برای استقرار نظامی مبتنی بر حاکمیت قانون، تفکیک قوا، انتخابات آزاد و تضمین حقوق و آزادیهای اساسی شهروندان تلاش مینماید.
نهضت آزادی و عدالت، خانهی مشترک تمامی نیروهای آزادیخواه و عدالتجو است؛ خانهی زنانی که برای حق آموزش و کار مبارزه میکنند، جوانانی که به آیندهای روشن باور دارند، روشنفکران، تمامی اقشار جامعه و شهروندانی که به افغانستان آزاد، برابر و کثرتنگارا ایمان دارند.
این نهضت تأکید مینماید که مبارزه برای آزادی یک مسئولیت تاریخی است. از این رو، خود را متعهد میداند تا در چارچوب اصول و ارزشهای انسانی، مقاومت نظامی، سیاسی، مدنی و فکری را در برابر استبداد، بنیادگرایی و تبعیض سازماندهی کرده و صدای مردم افغانستان را در سطح ملی، منطقهای و بینالمللی بازتاب دهد. نهضت آزادی و عدالت در کنار تمامی جریانهای نظامی و نیروهای ملی که برای پایان دادن به وضعیت کنونی و ایجاد نظامی مشروع، پاسخگو و مردم سالار تل��ش میکنند، ایستادگی خواهد کرد.
این نهضت با اتکا به اراده مردم و باور به آیندهای روشن، بر این اصل تأکید دارد که هیچ نظام استبدادی پایدار نیست و ملتها سرانجام مسیر آزادی و عدالت را خواهند پیمود.
اهداف اساسی نهضت آزادی و عدالت:
۱- مبارزه با استبداد، بنیادگرایی و هرگونه افراطگرایی، از طریق روشهای نظامی، سیاسی، مدنی و آگاهی دهی عمومی.
۲- تأمین و تضمین حقوق برابر برای زنان و تمام گروههای اجتماعی، از جمله حق آموزش، کار و مشارکت اجتماعی و سیاسی.
۳- تلاش برای ایجاد نظام مردمی و پاسخگو مبتنی بر انتخابات آزاد، تفکیک قوا و مشارکت واقعی مردم.
۴- گسترش همکاریهای م��طقهای و بینالمللی در راستای تحقق صلح و توسعه در افغانستان.
نهضت آزادی و عدالت با ایمان به خداوند متعال و تکیه بر اراده مردم افغانستان، مسیر مبارزه برای آزادی، عدالت اجتماعی و کرامت انسانی را با جدیت ادامه خواهد داد تا افغانستان بار دیگر به خانهای امن و مشترک برای همه شهروندانش تبدیل گردد.
و من الله توفیق
شورای رهبری نهضت آزادی و عدالت
https://t.co/yvQDa2zuAl
۸. ترفند روایتسازی:
طالبان در ساخت روایتهای دروغین مهارت بالایی دارند و در حلال جلوه دادن حرام و حرام جلوه دادن حلال، بیشرمانه روایتهای دروغین را به نام اسلام وارد میکنند. این گروه در حالی که حضور آمریکا و ناتو را «اشغال» مینامیدند و بر همین اساس جوانان روستایی را به میدانهای جنگ سوق میدادند، اما در سالهای ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ در درههای «پچیراگام» و «خوگیانی» ننگرهار، در یک هماهنگی نانوشته با نیروهای آمریکایی علیه داعش میجنگیدند؛ بهطوریکه پیشروی زمینی طالبان تحت حمایت هوایی پهپادهای آمریکایی انجام میشد.
۹. تحقیر مخالفان و جهاد م��لی کاذب:
طالبان حتی به سربازان و نیروهای امنیتی به چشم «نجاست» مینگریستند. در اراضی تحت کنترل خود، مردم را تهدید میکردند که با نیروهای دولتی مصافحه نکنند و در صورت اجبار، دست خود را با «قتیفه» یا دستار بپوشانند. همچنین به دکانداران القا کرده بودند که گرانفروشی به نیروهای امنیتی، نوعی «جهاد مالی» است و منجر به پاداش الهی میشود.
۱۰. اقتصاد مبتنی بر مواد مخدر و بهرهکشی از کودکان:
در حالی که این گروه ادعای اجرای شریعت دارد، سالها دهقانان را به کشت کوکنار تشویق کرده و «عشر» (یکدهم حاصل) آن را برای تأمین مخارج جنگی خود جمعآوری میکردند. آنها همچنین از ��ودکان و افراد معتاد که کمترین توان دفاع از خود را داشتند، برای جاسازی و انفجار ماینها استفاده ابزاری میکردند.
۱۱. نفوذ از طریق تزویر، تطمیع و تهدید:
روایت تکفیری این گروه حتی در ساحات تحت کنترل جمهوریت نفوذ داشت. ما شاهد بودیم که برخی از علمای دین، تحت تأثیر این تفکر یا از ترس، از ادای نماز ج��ازه بر پیکر نیروهای امنیتی شهید امتناع میکردند. این نشاندهندهٔ نفوذ عمیق ایدئولوژی تکفیری آنها حتی در قلب سیستم مخالفشان بود.
در پایان باید یادآور شد که طالبان نسخهای غیرعلنی از عقاید القاعده و داعش را دنبال میکنند؛ با این تفاوت که در استفاده از «تزویر و دیپلماسی» ماهرترند. پناه دادن به گروههای افراطی خارجی در خاک افغانستان، گواهی بر این مدعاست که هدف آنها نه مرزهای ملی، بلکه گسترش تفکر افراطی است. لذا کسانی که هنوز در پی یافتن نشانهای از تغییر در این گروه هستند یا منتظر توافق با این گروه و کار در یک حکومت مشترک با آنها میباشند، یکبار دیگر تجدیدنظر کنند و فرصت باقی عمرشان را ضایع نسازند.
میخواهم در اینجا به اساس ماهیت گروه طالبان بپردازم تا چهرهٔ اصلی این گروه را بیشتر واضح بسازم.
۱. نگاه طبقاتی به انسانها:
طالبان خود را وارثان پیامبران میدانند و سایر مردم را «عوام» خطاب میکنند. از دید آنها، واژهٔ «عوام» صرفاً یک اصطلاح اجتماعی نیست، بلکه ریشه در دیدگاه «العوام کالانعام» (عامّه مردم مانند چهارپایاناند) دارد. بر اساس این تفکر، مردم حق تعیین سرنوشت خود را ندارند و تنها وظیفهشان اطاعت از «امیر» است. همانطور که یک چوپان برای گلهاش تصمیم میگیرد، طالبان نیز خود را صاحباختیار جان و مال مردم میدانند. این طبقهبندی انسانها را به وضوح در اصولنامهٔ جزایی طالبان میتوانید مشاهده کنید؛ در آن برای جرم یکسان، مجازات متفاوت قائلاند. مثلاً برای اعضای این گروه فقط تذکر کافی است، اما برای دیگران شلاق، زندان یا م��ازات شدیدتر اعمال میشود.
۲. زن در ترازوی طالبان:
طالبان با نگاهی ابزاری، زنان را «ناقصالعقل» میپندارند. اگرچه حدیث پیامبر اسلام (صلیاللهعلیهوسلم) صراحت دارد که «طَلَبُ العِلْمِ فَریضَةٌ عَلی کُلِّ مُسْلِمٍ وَ مُسْلِمَةٍ» (طلب علم بر هر مرد و زن مسلمان فرض است)، اما آنها با رویکردی گزینشی، بخش دوم حدیث (مسلمة) را انکار میکنند. لذا بستن دروازههای مکاتب و دانشگاهها پس از سال ۲۰۲۱، برخلاف وعدههای دوحه، نشان داد که این محدودیت نه یک «مشکل تخنیکی موقت»، بلکه جزء عقیدهٔ طالبان است. آنها آموختن علوم مدرن برای زنان را دریچهای به سوی «فحشا و تمدن غربی» میدانند.
۳. ضدیت با ترقی، ساینس و تمدن:
در عقیدهٔ طالبان، ترقی مایهٔ گمراهی بشر است. این گروه هیچ انعطافی در برابر پدیدههایی چون حقوق بشر و آزادی بیان ندارند. برای اثبات این موضوع کافی است یکبار دیگر اصولنامهٔ ج��ایی طالبان را مرور کنید تا ببینید این گروه از چه نوع تفکری برخوردار است.
۴. برخورد با متنفذین و محکمهٔ صحرایی:
تجربهٔ عینی ما در سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۱ در ولایات مختلف افغانستان نشان داد که طالبان هیچ حرمتی برای ساختارهای سنتی جامعه (ریشسفیدان و متنفذین) قائل نیستند. در جریان عملیاتها، زمانی که از علمای محلی برای شناسایی ماینهای کنار جادهای (که قربانی اصلی آن ملکیها بودند) کمک میخواستیم، آنها از هراس «محکمهٔ صحرایی» طالبان امتناع میکردند. طالبان بارها متنفذین قومی و سایر مردم محل را به اتهام «جاسوس» سر بریدند یا در ملاء عام اعدام کردند.
۵. قساوت در برابر فقر:
بیرحمی این گروه حتی دامن فقیرترین قشر جامعه را میگرفت. به یاد دارم که در سال ۲۰۱۲ در ولسوالی سنگین هلمند، زمانی که گاو یک روستایی با پا گذاشتن روی ماین طالبان تلف شد، آنها به جای دلجویی از مالک فقیر، وی را به شدت لتوکوب کردند و جریمهای معادل قیمت ماین از او گرفتند. این در حالی بود که معیشت آن خانواده تنه�� به شیر آن گاو وابسته بود. این نشان میدهد که برای آنها «عقیدهٔ خودشان» از «هر چیز دیگر» باارزشتر است.
۶. عقیدهٔ تکفیری و روایت «مردههای متحرک»:
عقیدهٔ طالبان بر پایهٔ «تکفیر غیر» بنا شده است؛ به این معنا که تنها خود را اهل هدایت و دیگران را گمراه میدانند. اثبات این عقیدهٔ تکفیری را در حملات انتحاری آنها به وضوح میتوان دریافت. طالبان اهالی ملکی که در این حملات کشته میشدند را به عنوان «مردههای متحرک» میدیدند، زیرا این افراد غیر از گروه طالبان بودند و این گروه برای حیات آنها هیچ ارزشی قائل نبود.
در دوران جمهوریت، در جریان عملیاتها بارها از طریق مکالمات کشفی میشنیدیم که گروه طالبان برای کشتن نیروهای امنیتی افغانستان (که همه مسلمان بودند) به یکدیگر «بشارت پاداش الهی» میدادند. آنها نیروهای امنیتی را «مزدوران کفار» و «دشمنان خدا» مینامیدند و از ریختن خونشان لذت میبردند.
۷. مقدس شمردن امارت:
امارت نزد طالبان یک نهاد الهی و غیرقابل تغییر است. آنها انتخابات را «بدعت» و «حرام» میدانند. هرگونه تلاش برای تشکیل «حکومت ائتلافی» از ��ظر آنها شرک سیاسی محسوب میشود، زیرا معتقدند قدرت باید صرفاً در اختیار «امیرالمؤمنین» باشد. کسانی که هنوز از طالبان توقع ساختن حکومت مشترک دارند، یکبار اصولنامهٔ جزایی طالبان را مرور کنند؛ در آن هر مخالفت فکری با این گروه به مثابه مخالفت با اسلام پنداشته شده و مجازات مخالفان فکری با حکم قتل پیشبینی شده است.
از راست به چپ شخص اول ، شهید قوماندان سلطان محمد نوری . وی در ۹ جنوری ۲۰۲۱ در ولسوالی دشت قلعه ولایت تخار با جمعی از همسنگران اش توسط قطعه سرخ طالبان به شهادت رسید .
الله متعال او و همه قربانی های راه حق را در جوار رحمت اش قرار دهد ( آمین ) .
تصویر از مراسم ارتقاء ام از دشت ارچی کندز به ولایت فاریاب در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸ .
“The Sacrifices That Are Never Forgotten”
Martyr Commander Mohammad Omar was martyred in 2014 in Sangin District of Helmand Province in a Taliban ambush. He was the commander of one of the police zones in Sangin District, Helmand.
Martyr Commander Mohammad Elham was martyred in 2013 in Sangin District of Helmand Province during a Taliban offensive operation.
Martyr Sergeant Del Agha was martyred in 2013 in Sangin District of Helmand Province during a Taliban offensive operation.
Martyr Commander Mohammad Anwar Erfani Najrabi was martyred in 2017 in Khan Abad District of Kunduz Province by the Taliban.
Martyr Sergeant Mohammad Eimal in 2013, while returning from leave to his duty, was identified at a Taliban checkpoint in Nahr-e Saraj District of Helmand Province, and the Taliban brutally beheaded him.
Martyr Commander Abdul Khabir Jabbari was martyred in 2020 in Gereshk district of Helmand province by a roadside mine planted by the Taliban.
Martyr Sergeant Mohammad Bilal was martyred in 2015 during a night offensive operation by the Taliban’s Red Unit.
Martyr Major Zabihullah Panjshiri was martyred in 2016 in an operation in Kunar Province by ISKP.
Martyr Major Ziaullah Haji Zada, Operations Commander of the 2nd Battalion, 2nd Brigade of Kunduz, was martyred in 2020 in Dasht-e Archi, Kunduz, by the Taliban’s Red Unit during a night offensive operation.
Martyr Sergeant Mahbubullah was martyred in 2015 in Sangin District of Helmand Province by a Taliban roadside IED.
Martyr Sergeant Faizullah was martyred in 2013 in Sangin District of Helmand Province by a roadside improvised explosive device (IED) planted by the Taliban.
Martyr commander Abdul Jamil Kohistani was martyred in Sangin District of Helmand Province in 2009 due to the explosion of a Taliban-planted IED.
Martyr Sergeant Noor Mohammad was martyred in 2013 in Sangin District of Helmand Province by a roadside improvised explosive device (IED) planted by the Taliban.
Martyr Sergeant Faizullah Andarabi was mysteriously martyred in 2022 after the fall of the Government .
All of these individuals were members of Afghanistan’s security forces who were sincerely martyred in the path of justice and service to their country.
قربانی هایی که هرگز فراموش نمی شوند.
شهید قوماندان محمد عمر در سال ۲۰۱۴ در ولسوالی سنگین ولایت هلمند در یک کمین طالبان به شهادت رسید . وی قوماندان یکی از حوزه های ولسوالی سنگین هلمند بود .
شهید قوماندان محمد الهام سال ۲۰۱۳، در ولسوالی سنگین ولایت هلمند ، در یک عملیات تهاجمی طالبان به شهادت رسید .
شهید بریدمل دل آغا سال ۲۰۱۳، در ولسوالی سنگین ولایت هلمند ، در یک عملیات تهاجمی طالبان به شهادت رسید .
شهید قوماندان محمد انور عرفانی نجرابی در سال ۲۰۱۷ ، در ولسوالی خان آباد کندز توسط طالبان به شهادت رسید .
شهید بریدمل محمد ایمل در سال ۲۰۱۳ زمانیکه از رخصتی به سوی وظیفه میرفت ، در ولسوالی نهرسراج هلمند در یک چک پاینت طالبان شناسایی میشود و طالبان بی
رحمانه سر اش بریدند .
شهید قوماندان عبدالخبیر جباری در سال ۲۰۲۰ در ولسوالی گرشک ولایت هلمند توسط ماین کنار جاده جاسازی شده طالبان به شهادت رسید .
شهید بریدمل محمد بلال در سال ۲۰۱۵ در جریان عملیات تهاجمی قطعه سرخ طالبان در جریان شب ، به ��هادت رسید .
شهید ج��رن ذبیح الله پنجشیری در سال ۲۰۱۶ در عملیاتی در ولایت کنر توسط ISKP به شهادت رسید .
شهید ضیاءالله حاجی زاده آمر اوپراسیون کندک دوم لوای دوم کندز سال ۲۰۲۰ در دشت ارچی کندز بواسطه قطعه سرخ طالبان در جریان عملیات تهاجمی شب طالبان به شهادت رسید .
شهید بریدمل محب الله در سال ۲۰۱۵ در ولسوالی سنگین ولایت هلمند بواسطه ماین کنار جاده طالبان به شهادت رسید .
شهید بریدمل فیض الله در سال ۲۰۱۳ در ولسوالی سنگین ولایت هلمند بواسطه ماین جاسازی شده کنار جاده توسط طالبان به شهادت رسید .
شهید قوماندان عبدالجمیل کوهستانی در ولسوالی سنگین ولایت هلمند در سال ۲۰۰۹ بواسطه انفجار ماین جاسازی شده طالبان به شهادت رسید .
شهید بریدمل نور محمد در سال ۲۰۱۳ در ولسوالی سنگین ولایت هلمند بواسطه ماین جاسازی شده کنار جاده توسط طالبان به شهادت رسید .
شهید بریدمل فیض الله اندرابی بعد از سقوط نظام در سال ۲۰۲۲ بطور مرموز به شهادت رسید .
وَلا تَهِنوا وَلا تَحزَنوا وَأَنتُمُ الأَعلَونَ إِن كُنتُم مُؤمِنينَ
آیه ۱۳۹ سوره آل عمران
«وَلا تَهِنوا»: سستی و ضعف نشان ندهید، از ترس و ناتوانی به دور باشید .
«وَلا تَحزَنوا»: اندوهگین نباشید، غصه نخورید و غم به دل راه ندهید، به خصوص از دست دادن عزیزان در راه خدا یا شکستهای موقتی.
«وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ»: شما پیروز و غالب هستید. این برتری، ذاتی نیست، بلکه نتیجه ایمان است.
«إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»: شرط این برتری، ایمان واقعی و پایدار است. اگر به ایمان خود وفادار باشید و از آن تبعیت کنید، پیروزی از آن شماست.
پیام اصلی: این آیه به مؤمنان میآموزد که از شکستهای مقطعی نترسند و غم نخورند، زیرا تکیه بر ایمان، عامل اصلی عزت و پیروزی نهایی است و خداوند پاداش مؤمنان حقیقی را خواهد داد.
شهادت جنرال اکرمالدین سریع و قوماندان محمدامین الماس را درهجرت، به دست دشمنان کوردل به خانوادههای داغدار شان، همسنگران شجاع و وفادار، و ملت مجاهد و آزادیخواه کشور، تسلیت عرض میدارم.
این دو شیرمرد وطن، با ایثار و فداکاری بینظیر در راه دفاع از آزادی، عدالت و سربلندی مردم خود، در هجرت نیز برای پاسداری ازین آرمانهای مقدس آرام نهنشستند با خونهای پاکشان، مشعل ازادگی را فروزان و راه مبارزه علیه ظلم و استبداد را ادامه دادند. این جانفشانیها بیانگر مبارزه مستدام ما الی آزادی کشور از نیروهای ظلم و جهل است و الهامبخش نسلهای آینده برای ادامهٔ راه مبارزه در برابر هرگونه ظلم و استبداد می باشد.
به مردم خود وعده میدهیم، این شهادتها پایان راه نیست، بلکه آغاز فصلی تازه از مبارزه و ایستادگی است. دشمن اگر گمان برده است که با ترور چنین مردان غیور ، آرمانها میمیرند، هنوز این کشور و مردم آن را به خوبی نشناخته است. از هر قطرهٔ این خونها، هزاران اراده خواهد رویید و از هر نام شهید، یک سنگر تازه برپا خواهد شد.
و به دشمنان میگویم: ما مردمی هستیم که با داغ، قوی��تر میشویم و با زخم، بیدارتر. تاریخ این سرزمین گواه است که نه ظلم ماندنی است و نه این خون ها بی حساب.
این جانفشانیها سند مبارزهٔ پیوستهٔ ما تا رهایی کشور از چنگال ظلم و جهل است و پیامی روشن برای نسلهای آینده که راه عزت، با قربانی هموار میشود، نه با تسلیم.
برای این دو همسنگر شهید ما، از درگاه خداوند متعال جنتالفردوس میطلبم.
و با صدای رسا به مردم خود وعده میدهم:
این خونها بیحساب نخواهد ماند،
و هرگز به هدر نخواهد رفت
From right to left; Martyr Sergeant Muhammad Ismail from Khost province.
Place of martyrdom, Sangin district, Helmand province.
Year of martyrdom, 2008 .
The second person, Martyr Major Shamsuddin Khan ( Battalion Operation Officer ) from Chaardeh Kabul .
Place of Martyrdom, Nad Ali district Helmand province .
Year of martyrdom, 2014 .
The person sitting, Martyr Sergeant Safar Muhammad from Kunduz province .
Place of Martyrdom, Kunduz province
Year of martyrdom, 2015 .
This picture was taken in 2008 in the Sangin district Bazaar of the Helmand province when we neutralized a Taliban’s IED (Improvised Explosive Device ) from the Sangin district Bazaar .
هزار نکتهٔ باریکت�� ز مو اینجاس��
از راست به چپ ؛ شهید بریدمل محمد اسماعیل از ولایت خوست
محل شهادت ولسوالی سنگین ولایت هلمند
سال شهادت ۲۰۰۸
شخص دوم ، شهید شمس الدین خان از چهارده کابل
محل شهادت ولسوالی نادعلی ولایت هلمند
وظیفه آمر اوپراسیون کندک
سال شهادت ۲۰۱۴
شخص نشسته ، شهید بریدمل سفر محمد از ولایت کندز
محل شهادت ولایت کندز
سال شهادت ۲۰۱۵
این تصویر در سال ۲۰۰۸ در بازار ولسوالی سنگین ولایت اخذ گردید زمانیکه ماین ساخته شده طالبان را از بازار ولسوالی سنگین خنثی نمودیم .