Belki de ben, derdimi anlatacak dili bilmiyorum.
Çünkü ne zaman anlatsam, kendimi biraz daha anlaşılmamış hissediyorum.
Belki de senin beni anlayacağın yerden anlatmayı bilmiyorum.
Yalnızlık, kalabalığın ortasında bile sessizce yürümektir.
Kimseye düşman değilsin ama kimseye ait de değilsin.
Bir bardak çayla konuşur, bir anıyla ısınır, bir umutla sabredersin…
“Cahillik, iyi biri olmayı imkânsız değil ama eksik kılar.”
İyilik sadece kalpten gelen bir niyet değil, aynı zamanda bilinçli bir tercihtir.
Doğruyu bilmeyen, yanlış yaparken bile farkında olmayabilir.
Bu yüzden vicdan kadar bilgi de gerekir.
Ne güzel demiş Yunus Emre;
Dolaştım dünyayı, giymedim başıma tâc,
Ne zengini gördüm tok, ne fakiri aç,
Yâ Rab! Öyle bir feyz-i kanâat ver ki;
Nâmerde değil, merde dahi eyleme muhtâç.