Top Tweets for #CLIMATEGATE

A peer-reviewed study finds that most of the temperature rise observed over the past century in the US isn't from greenhouse gases, but instead from roads, buildings and parking lots. By comparing raw US temperature data from stations in areas with different population densities, the study found that 65% of the warming since 1895 is explained by the urban heat island effect, and another 8% by urban growth into once-rural areas. That's nearly three quarters of the warming, with no CO2 involved. Crucially, NOAA's adjusted data hides this effect. Homogenization smooths it out, a process the study's author, Dr Roy Spencer, calls "urban blending." It's not "global warming," it's urbanization.

Weet u wat Climategate is? Iedereen kent Watergate, maar weinig mensen herinneren zich Climategate. ➡️ Climategate is nochtans één van de meest besproken wetenschappelijke schandalen van de afgelopen decennia. In november 2009 werden meer dan duizend e-mails en duizenden documenten gelekt van de Climate Research Unit (CRU) van de University of East Anglia, een invloedrijk onderzoekscentrum waarvan verschillende onderzoekers een belangrijke rol speelden in de rapporten van het IPCC. ➡️ Wat daarin te lezen viel, deed de wetenschappelijke wereld op z’n grondvesten daveren. Enkele weken vóór de VN-klimaattop in Kopenhagen (COP15) -het moment dat regeringen ongezien ingrijpende beleidsbeslissingen gingen nemen- kwam een pakket interne e-mails naar buiten dat wereldwijd wenkbrauwen deed fronsen over het gebrek aan transparantie en de wetenschappelijke cultuur binnen een van de meest invloedrijke onderzoeksgroepen. Zo bleek uit de e-mails onder meer dat Phil Jones, destijds de grote baas van de CRU, schreef over “het verwijderen van e-mails in de context van Freedom of Information-verzoeken”. ➡️”Verwijderen van emails…” Dat leidde tot zware kritiek op de manier waarop met verzoeken om openbaarheid van informatie werd omgegaan. Uit de e-mails bleek ook dat verschillende betrokken onderzoekers zich jarenlang verzetten tegen het vrijgeven van specifieke datasets en onderliggende informatie. ➡️”Weigeren om datasets vrij te geven…” Er bleek ook dat er uitvoerig werd besproken hoe de invloed van bepaalde kritische wetenschappelijke publicaties en tijdschriften kon worden beperkt. Zo werd er gesproken over het boycotten van bepaalde tijdschriften en over strategieën om te vermijden dat bepaalde artikels nog zouden doorwegen in wetenschappelijke evaluaties. ➡️”Boycotten van bepaalde publicaties…” On ook de houding tegenover wetenschappers die een afwijkende visie hadden kwam naar boven in dit schandaal, in tal van e-mails werden collega’s niet inhoudelijk bekritiseerd, maar persoonlijk aangevallen of gemarginaliseerd. ➡️”‘Dissidente’ wetenschappers marginaliseren…” Meerdere officiële onderzoeken wezen nadien op ernstige tekortkomingen inzake transparantie, openheid en de omgang met informatieverzoeken. ➡️“Ernstige tekortkomingen inzake transparantie…” En juist omdat het om invloedrijke IPCC klimaatonderzoekers ging, had dat een grote impact op het vertrouwen. ➡️ Zelfs het blad Nature -niet bepaald bekend om klimaatsceptisch te zijn- stelde dat de affaire aantoonde dat de cultuur van geheimhouding en defensiviteit moest veranderen om het vertrouwen van het publiek te herstellen. ❇️ De echte les van Climategate is voor mij dat wetenschappers ook zeer kleine mensen kunnen zijn, met hun eigen overtuigingen, voorkeuren, ego's en soms grote blinde vlekken. ✅ Maar vooral dat wetenschappers de hoogste normen van transparantie, openheid en kritisch debat moeten naleven. Zeker wanneer hun onderzoek de basis vormt voor beleidsbeslissingen die een gigantische maatschappelijke en economische impact hebben.