Top Tweets for #StopChildABuse

د ولس لوږه او د واکمنو د تجمل سیالي! افغانستان نن له هغو هېوادونو څخه دی چې د بې‌وزلۍ، بې‌کارۍ او اقتصادي ستونزو له درانه بار سره مخ دی. په ډېرو کورنیو کې د ورځې د ډوډۍ برابرول یوه لویه اندېښنه ده؛ ځوانان د کار په لټه کې دي، خو د کار زمینه ورته نشته ، او ګڼې کورنۍ د ژوند د لومړنیو اړتیاوو د پوره کولو لپاره له سختو ستونزو سره لاس او ګرېوان دي. خو د همدې ټولنې په بل اړخ کې د خلکو تر سترګو داسې صحنې هم تېرېږي چې د ولس د بې‌وزلۍ او د واکمنو د ځینو کسانو د ژوند ترمنځ لوی واټن ښيي. د طالبانو فرونر او فیلډر موټرونه، پر قیمتي موټرسایکلونو ګشت و ګذر، سکېچر بوټان، د کابل ښار په مجللو هوټلونو کې غوړې مېلمستیاوې، الفجر ساعتونه، حجونه او عمرې، عربي قیمتي عطرونه، اوږدې شامقصودۍ او قیمتي تسبېحې د طالب چارواکو او اړوندو کسانو ترمنځ د ژوند د تجمل او ان د سیالۍ په بڼه راڅرګند شوي دي. هغه څه چې د یوه عادي افغان لپاره د لوکس ژوند نښې بلل کېږي، د طالبانو د ځینو کسانو لپاره داسې ښکاري چې د حیثیت او سیالۍ برخه ګرځېدلې ده. فرونر او فیلډر موټر، قیمتي موټرسایکل، سکېچر بوټان، الفجر ساعت، عربي قیمتي عطرونه، اوږدې شامقصودۍ او قیمتي تسبېحې؛ دا ټول هغه توکي دي چې د ولس د یوې لویې برخې له اقتصادي ژوند سره هېڅ ډول سمون نه لري. د دې تر څنګ، په داسې حال کې چې د افغانستان میلیونونه وګړي د بې‌کارۍ، بې‌وزلۍ او لوږې له ستونزې سره مخ دي، په ښارونو کې په مجللو هوټلونو کې د غوړو مېلمستیاوو او د قیمتي ژوند د نورو نښو لیدل د ولس په ذهن کې یوه مهمه پوښتنه راولاړوي: ولې د ولس ژوند ورځ تر بلې سختېږي، خو د واک شاوخوا د ځینو کسانو ژوند د تجمل، مصرف او سیالۍ پر لور روان دی؟ د خلکو یوه بله جدي پوښتنه دا ده چې د دې ډول لوکس ژوند د لګښتونو سرچینه څه ده او ایا د چارواکو او د واک له کړیو سره د نږدې کسانو د شتمنیو او عایداتو په اړه کافي روڼتیا شته؟ د ولس خبره دا نه ده چې څوک دې ښه جامې واغوندي یا ښه موټر دې ونه وچلوي؛ اصلي پوښتنه دا ده چې د واکمنۍ په شاوخوا کې د دې ډول لوکس ژوند د پراخېدو سرچینه څه ده، او ولې د یوه لوږه‌ځپلي ملت په منځ کې د واکمنو د ځینو کسانو ترمنځ د قیمتي شیانو او تجمل سیالي دومره څرګنده شوې ده؟ تر ټولو مهمه خبره دا ده چې د واکمنۍ ارزښت باید د موټر، ساعت، بوټ او عطر په بیه ونه سنجول شي؛ بلکې د خلکو د ژوند په ښه کېدو، د کار په پیدا کېدو، د فقر په کمېدو او د عدالت په ټینګښت باید وکتل شي. که د یوه هېواد ولس له لوږې او بې‌کارۍ کړېږي، خو د واکمنۍ په شاوخوا کې د تجمل او شتمنۍ سیالي روانه وي، نو دا یوازې د اقتصادي نابرابرۍ موضوع نه ده؛ دا د حکومتولۍ، حساب ورکونې او ولس ته د ځواب ویلو یوه جدي پوښتنه هم ده. افغان ولس له واکمنانو څخه د لوکسو توکو ننداره نه غواړي؛ ولس کار غواړي، ډوډۍ غواړي، عزت غواړي او داسې راتلونکی غواړي چې اولادونه یې د بې‌کارۍ او فقر له وېرې مهاجرت ته اړ نه شي. د ولس اصلي پوښتنه همدا ده: که هېواد د ټولو افغانانو ګډ کور وي، نو ولې د دې کور د ډېرو اوسېدونکو ژوند له لوږې او بې‌وزلۍ سره تړلی، خو د واک شاوخوا د ځینو کسانو ژوند د تجمل او شتمنۍ په لور روان دی؟ دا پوښتنه باید په شعارونو نه، بلکې په شفافیت، حساب ورکونې او عملي اقداماتو ځواب شي؛ ځکه ولس یوازې خبرې نه، بلکې د خپل ژوند په سفره کې ب��لون غواړي