Bazen diyorum ki geçer sabırlı ol içime atıyorum içime attıklarım o kadar fazlaki gittikçe büyüyor ve artık sustukça susuyorum ama bir gün birşey yapmak istiyorumki herkesin kendi hatasını görüp kabul ettiğini görmelerini istiyorum hani bir uçurum varya gittikçe sürükleniyorum):
Kimse ya ağlama yaa falan demesin öyle diyince hiç bir şey söylememiş gibi oluyo yapmacık olmayın ağlayan birine sarılın ya da elini tutun böylesi daha iyi geliyor ....
Nereye kaçarsan kaç o kafanın içindekilerden kalbindekilerden kaçamıyorsun olmuyor ne kadar denesekte olmuyor kalıyosunuz öyle hırpalanıyoruz kendimizi mahvediyoruz...
Hadi içinizde kalanlardan bir kaçını söyleyinde dertleşelim iyi gelir insanın tanımadığı kişilere içini dökmesi falan terapi gibi...ne bileyim hiç sevip ama söyleyemediğiniz oldumu ya da sevdiğinizde söyleyip geri çevrildiğiniz falan?
Sesli bir ortamda saatin sesinden rahatsızlık duymazsın çünkü daha çok rahtsız olduğun sesler bulunur onlardan kurtulmak istersin ama sessiz bir ortamdayken saatin sesine tahammül edemzsin işte hic bir şeye tahammülün kalmamıştır o zaman.