عدهای در رهاترین آرزوهاشان هم خود را محدود میکنند. شخصی در فکر و خیال تصور میکرد خرسی دنبالش افتاده و او دارد فرار میکند اما در نهایت به چنگال خرس میافتد. با ترسولرز از خرس میپرسد میخواهی بخوریام؟ خرس خونسرد میگوید نمیدانم! تو بگو. هر چه باشد فکر و خیال توست نه من!
بعضی وقتا اونایی که یه جامعه رو به بدبختی میکشونن، نه از روی پلیدی و نفرت یا طمع، بلکه از این حسه که فکر میکنن از بقیه بااخلاقتر یا روشنفکرترن.
این حس حقبهجانب بودن کورشون میکنه.
نمیفهمن دارن اشتبا�� میکنن، چه وقت صلح، چه وقت جنگ.
خستت نکنم از اونهمه سال، از اونهمه جنگ از اونهمه خون از اونهمه مرد از اونهمه درد، هیچی نمونده جز این ساختمون بالا غیرتا دخلشو نیار، مراقبش باش سر زمستون باغش نخشکه گلاش نریزه، حوضش نترکه تو برف و بارون
یه خونه دارم توی پیچ شمرون، کوچه پس کوچه خراب و داغون بالا غیرتا دخلشو نیار، مراقبش باش سر زمستون میراث باباس خدابیامرز، همیشه میگفت پیرشی پسر جون این خراب شده ارث جدته، هر چی که هستش قدرشو بدون سیصد سال پیش زمان نادر، وقتی میساختش جد جدمون
از یه طرف ترک تا افراسیاب، از یه طرف لر تا فریدون یه رگ رومی به رگ عرب، یه رگ مغول آره پسر جون
اینه خلاصه اصل و نسبت، خوبه یا بده قدرشو بدون لایه به لایس عینهو زمین، قرار نداره عین آسمون
@AMajidirad وطن و خاک من و شماییم. اگر کسی به جان و مال شما تعرض و تجاوز کرد، من کنارت هستم. چون اگر کسی به جان و مال من هم تعرض و تجاوز کند، شما کنارم هستی. اگر بین خود مرز بکشیم، دیگر وطن و خاک بیمعناست.
آخرش هم بعد همه بد و بیراهها و دعواها و خونبپا کردنها و جدا شدنها و تاریکیها، همین مفهو�� ایرانه که دوباره کنار هم جمعمون میکنه و مثل مادر همهمون رو در آغوش میگیره.
مادربزرگم سالهای سال است که در بستر بیماریست. برای جابجا کردنش یکی دو نفر باید کمک بدهند. چند روز است که به بهانه عید، سر و صداها را برایش توجیه کردهاند. اما وقت تصمیم، هیچکس نمیداند باید چه کند. جنگ معماهای غامض فلسفی را از دانشگاه و ذهن فیلسوف به زندگی مردم عادی میآورد.
@Masoud56Z فرض کن دو گروه شدیم و هر کدام فکر میکنیم دیگری زامبی شده. ما هیچوقت فرصت نداشتیم درست با هم حرف بزنیم و مفاهمه کنیم. حتا فرصت نداشتیم یاد بگیریماش. مساله خوشبین بودن یا نبودن نیست. مساله عزم داشتن برای اون مفاهمهست.
عنوان فیلمنامه عالی 👌🏽