Ne Seyid in töreye baş eğmesi ne de ziné nin kurban edilmesi bizim kaderimiz değildir.
Soylu ve onurlu tarihimiz bize özgür ve asil bir yaşamı emrediyor.
Biz kürler en mutlu anlarımızda dahi hep bir şeylerin eksikliğini hissederiz ve mutluluklar hep yaralı,eksik son bulur.
O yara nedir biliyor musun heval,
Ulusal yaramız evet ..
Bu yara kanadıkça mutluluk haramdır bize..