🧵 Sakramenti þjáningarinnar 3
Það er einkennilegt einkenni okkar tíma að meðferðarmenningin, sem áður átti að létta á geðrænum kvillum, meðhöndlar nú ákveðnar raskanir eins og heilög sakramenti. Það sem hófst sem samúð með þeim sem þjást hefur harðnað og orðið að hugmyndafræði: „Vöknunin“ (e. wokeness) lætur s��r ekki nægja að sýna kynáttunarvanda eða öðrum sálrænum brestum umburðarlyndi – hún fagnar þeim, auglýsir þá og, það sem örlagaríkast er, gerir þá að sjálfsögðum hlut. Niðurstaðan er ekki frelsun, heldur hljóðlátur faraldur.
Þetta er ekki sjálfsprottin líffræðileg opinberun. Þetta er félagsleg smitun, knúin áfram af skólum, samfélagsmiðlum og „sálgæslustéttinni“ sem banna sjálfa spurninguna um hermismit. Vöknunin skaffar vélbúnaðinn. Hún endurskilgreinir geðræna kvilla sem sjálfsmynd, og andóf sem fordóma sem læknisfræðin verði að staðfesta (affirm), en ekki rannsaka.
Samhliða greiningar á borð við einhverfu, áföll eða lystarstol – sem áður voru fyrstu viðkomustaðir hvers kyns hæfs fagaðila – eru nú afgreiddar sem óviðkomandi eða, þaðan af verra, sem sönnun um ekta upplifun: allt sýnir þetta sama mynstrið. „Staðfestandi meðferð“ (affirmative care) er ekki gagnreynd læknisfræði. Hún er hugmyndafræðileg hertaka í hvítum sloppi.
Fagnaðarlætin breiðast út. Kvíði, þunglyndi og persónuleikaraskanir eru endurmerkt sem „taugafjölbreytni“ – aðalsmerki siðferðilegra yfirburða frekar en merki um þörf á meðferð. TikTok-sálfræðingar hvetja fylgjendur sína til að „kasta grímunni“ (unmask), vopnavæða brothættu sína og krefjast þess að heimurinn aðlagi sig að einkennum þeirra í stað þess að þeir nái tökum á þeim. Það sem áður var einkaböl verður að opinberri sýningu. Sálarlífs-hagkerfið verðlaunar sjúkdóma: athygli, stöðu, vörn gegn gagnrýni. Heilbrigðin er gerð að sjúkdómi en sjúkleikinn dýrkaður sem heilagur. Þetta er ekki samúð; þetta er sadismi í gervi gæsku.
All eyes on Iceland.
What did Julie discover about the country when she visited, and why did a Minister from Ireland visit the country?
Read her report below.
Iceland sounds like it’s lost to the cult of gender ideology.
Import the 3rd world, become the 3rd world.
In Germany, a Syrian refugee polygamous family is causing some major outrage.
Ahmad lives with his 2 wives and 6 children in a free house. He says he’s looking for 2 more wives and wants to have 20 children.
He is illiterate, does not work, and says his only goal is to have many children to "make Germany more Muslim."
Allt á upptöku. Íslendingar féllu flatir fyrir manninum sem seldi þeim kebab, en hann er svo sturlaður ofbeldismaður:
„hrint henni svo hún féll á vegg og þrýst henni upp að veggnum, slegið hana með handleggnum í andlitið, rifið í hár hennar, sparkað í neðri hluta líkama hennar og búk og hrint henni niður tröppur svo hún féll á stétt, allt með þeim afleiðingum að hún hlaut tognun á kjálkalið, hálshrygg og öxl, mar á andliti, brjóstkassa, kviðvegg og fótlegg, tognun á vinstri baugfingri og ökkla og eyrnasuð.“
Verður hægt að heimfæra þetta alveg á stærri skala?
„Okkar stjórnmál eru eðlileg, þínar skoðanir eru á jaðrinum!“
Viltu traust landamæri og senda óæskilega menn úr landi? Viltu stolta og samheldna íslenska þjóð? Viltu málfrelsi? Viltu hlífa börnum við undarlegum áróðri í skólastofunni? Þá eru miklar líkur á að þú sért haldinn vafasömum jaðarskoðunum!
Ætli forsætisráðherra sé að vísa til sjónarmiða sem þessara, þegar hún heldur því fram að flokkar, sem eru fulltrúar fyrir um helming þjóðarinnar, séu komnir út á „jaðar stjórnmálanna“ - „lengst til hægri“? Ættu menn ekki frekar að líta sér nær?
The parents who *enthusiastically* transitioned their child will likely be locked in an irreversible demoralization forever. Admitting they enthusiastically mutilated their own child would be psychologically unbearable, so they’ll defend this ideology, forever.
A woman in this clip makes an interesting case that one of the most valuable cognitive skills isn’t IQ, logic, or processing speed, but metacognition — the ability to observe and reflect on your own thinking in real time.
This includes noticing your reactions, questioning assumptions, and being willing to update beliefs rather than automatically defending them.
Neuroimaging studies have shown that metacognitive processes (such as monitoring and reflecting on one’s own thoughts or decisions) are associated with increased activity in regions of the anterior prefrontal cortex, including the frontopolar cortex and dorsal anterior cingulate cortex. These areas appear to support self-monitoring and reflective awareness, separate from the networks primarily involved in the initial decision or task itself.
The woman also explores how people sometimes interpret symbolic or religious language literally instead of internally, and how developing greater self-awareness can lead to inner growth and clarity.
It’s a thoughtful perspective on why stepping back to observe your own mind can be uncomfortable — yet potentially powerful for personal development.
Have you found reflecting on your own thinking helpful in daily life, or do you see other skills as more important for growth?