Bana şu saatten sonra dünyaları verseler, ben ne kazanırsam kazanayım o anki hevesimi geri kazanamayacağım. Hayalini kuramayacağım şeyleri verin, aynı heves geri gelmeyecek. Yaşadıkça oyuna dahilim ama sadece nefes almak sevdaya dahil mi ?
Dünya sırtına ağır gelmiş. Bir hırsınla yaşamaya çalışıyorsun. Gözlerinin altı çökmüş. Belin bükülmüş ama yaşamak diyorsun. Yaşa canımın içi. Çok yaşa.
Her şeyin suçlusunun ben olduğumu biliyorum. Tüm orospu halime rağmen, severim bu delikanlı tarafımı. Ne dış sebeplerde ararım kabahati, ne Allah vergisi tabiatımda, zira böyle yapa yapa karakterimi ben bu hale getirdim. Hiç olmak istemediğim biri olmayı ben seçtim, ben başardım.
Artık umursamadığımdan değil. Sonunda beni kimsenin kurtarmaya gelmeyeceğinin farkındayım. Daha çok gülüp, daha çok çalışıp, daha az uyuyorum. Buna da iyileşmek diyorum. Yer değiştirmiyorum, yeniden inşa ediyorum.
Her gün batımında hatırlıycam ama asla yüksek sesle söylemeden.
Kafam dağılsın diye çıktım dışarı, sokaklar tanıdık ama kimsem yoktu. Bir banka oturdum, geçmişi düşündüm. Sesim çıkmadı, gözüm doldu.
Yürüdüm, sanki bir yere varacakmışım gibi ama her adımda kendime battım. Eve döndüm sonra, bir başıma. Biraz daha eksilerek.