ساندکلادم میگه تا آپدیتم نکنی باز نمیشم. حالا بیا و ثابت کن بنده در جهنم زندگی میکنم و دسترسی به اینترنت آزاد ندارم. از الان نگران اون روزیام که دونهدونه اپهامو از دست بدم بخاطر آپدیت نکردن با این وضعیت اینترنت.
#DigitalBlackOutIran
آدم به ارتباط با همفکراش نیاز داره، حتی اگه فقط در حد خوندن نوشتههاشون باشه. حالا که دوباره دارم میخونمتون، اون دیوار ترک خورده و دیگه حس نمیکنم بین این آدمهای نفرینشده تنهام.
بعد از مدتها برگشتم توییتر.حسم مثل کسیه که یه مدت طولانی توی سلول انفرادی بوده و فقط زندانبانهاشو میدیده.توی این مدت حقیقت رو جوری بَزک کرده بودن که آدمها شبیه اشباح نفرینشده توی خیابونها میچرخیدن.انگار زیر آب بودم؛نه صدایی میشنیدم، نه صدام به جایی میرسید. تنها،تنها،تنها
"الزهرا بسشه، فرح دیگه اسمشه!"
"فرح فرح اسشمه، الزهرا بیارزشه!"
ویدیوهای دریافتی از شعارهای دانشجویان #دانشگاه_الزهرا تهران (مخصوص زنان) که پیش از انقلاب ۵۷ #دانشگاه_فرح_پهلوی نام داشت. دوشنبه ۴ اسفند ۱۴۰۴
#Iran
ایستاده بر آستانهی «روز چهل»، جایی که سوگ جایش را به ستیز میدهد و اشک، به شعله. در باورِ ما ایرانیان، چهل نه یک شماره، که مرزِ کمال است؛ نقطه��ی که در آن، خونِ ریختهشده بر زمین، از سوگ عبور میکند و به «حماسه» میپیوندد.
امروز، پایکوبی ما بر مزار جاویدنامان، رقصِ رهایی در برابرِ چشمانِ لرزانِ اهریمن است. ما چهل شبانهروز، نامهایشان را در گوشِ باد نجوا کردیم تا امروز، هر نام، لشکری شود و هر خاطره، خنجری. بگذار بدخواهان بدانند: در فرهنگِ ققنوس، چهل روز پس از آتش، زمانِ برخاستن است، نه نشستن! ما بیداریم و این بیداری، پایانِ تاریکیست.
پاینده ایران