Οι «αναρχοάπλυτοι», οι «ακροαριστεροί» και οι «προδότες του έθνους» είναι αυτοί που οργανώνουν τις τεράστιες κοινωνικές κινητοποιήσεις στην Ισπανία για το δικαίωμα στη στέγη κι έβαλαν ξανά στο σπίτι της την 87χρονη Μαρί Κάρμεν, την οποία πέταξαν έξω τα fund.
Αντιθέτως, οι «πατριώτες», η λαϊκή δεξιά και οι Κασιδιάρηδες του Vox καταψήφισαν τα μέτρα κατά των εξώσεων, του παγώματος των ενοικίων και της κερδοσκοπίας των funds.
Μια υπενθύμιση ότι οι φασίστες ήταν, είναι και ΘΑ ΕΙΝΑΙ πάντα με τους πλούσιους και τους ισχυρούς και ποτέ με τους εργαζόμενους κα�� τους άστεγους.
Μια υπενθύμιση ότι οι εισβολείς δεν είναι οι μετανάστες.
Αυτοί που μας παίρνουν τα σπίτια δεν είναι οι πρόσφυγες, αλλά τα fund, οι τράπεζες και τα τσιράκια τους στη Βουλή.
Ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία του καπιταλισμού ιδιωτικές εταιρείες προειδοποιούν για την επικινδυνότητα των προϊόντων τους. Στην περίπτωση των κολοσσών του AI έχουν συγκεκριμένους λόγους για να το κάνουν. Η βιντεο- ανάλυση του Infowar με τον Αρη Χατζηστεφάνου
Συγκλονιστικός Κώστας Τσάκωνας.
Αργυρούπολη μέχ��ι Ασπρόπυργο πήγαινα
από 12 ετών, με το ποδήλατο, για το μεροκάματο.
Έχω δουλέψει σ' ένα σωρό εργοστάσια.
Ένας φίλος μου,
ο σκηνοθέτης Κώστας Ζυρίνης, μ' έκανε ηθοποιό.
Υπάρχει μια επείγουσα έκκληση για αίμα...
Ο Κωνσταντίνος Ζέρβας,απ τη Δράκεια (Πήλιο) νοσηλεύεται στο "Υγεία" στην Αθήνα ,προκειμένου να χειρουργηθεί άμεσα.
Ανάγκη για 6 φυσικούς αιμοδότες 0 + κι όχι μέσω τράπεζας αίματος.
Οποίος μπορεί...
Μεγάλες οι ανάγκες για αίμα πάντοτε...
Πήρα τηλέφωνο στην πιτσαρία και τους είπα ότι θέλω να μου φέρει την πίτσα Έλληνας.Μου είπαν ότι σε Έλληνα έχουν μόνο έναν αλλά αυτόν τον καιρό έχει πάρει άδεια επειδή ετοιμάζει την πτυχιακή του.Εντάξει τους λέω ας τη φέρει ο Πακιστανός.Ο Πακιστανός είναι ο ιδιοκτήτης μου είπαν.
🧵
Στον τάφο της πιο όμορφης ίσως γυναίκας στον κόσμο είναι χαραγμένες δυο λέξεις:
Bella Ciao.
Franca Rame, γενέσιον.
Για πολλούς ήταν η μούσα του Ντάριο Φο" για τους φασίστες που την βίασαν, έκοψαν το σώμα της με ξυράφι & πέταξαν στο πάρκο, ήτανε πουτ@να που έπρεπε να σωπάσει.⤵️
Αν θέλετε να μάθετε ποιοι οπλίζουν τα χέρια των δολοφόνων, δείτε τον δήμαρχο Άργους, Ιωάννη Μαλτέζο, να εκφράζει την «απόλυτη και ειλικρινή» στήριξή του στους αστυνομικούς που σκότωσαν τον 20χρονο Θοδωρή Ζαβραδινό.
Η χυδαιότητά του έφτασε στο σημείο να κατηγορεί τη μάνα του νεκρού επειδή, «άφηνε ��ον γιο της να κυκλοφορεί στους δρόμους»!
Σαν τους βρυκόλακες που όταν πνίγονται προσφυγόπουλα στις θάλασσες μετά από pushback, ουρλιάζουν να συλληφθούν-όχι οι λιμενικοί-αλλά οι γονείς τους που τα έβαλαν στη βάρκα.
Για άλλη μια φορά, δεν φταίνε οι θύτες, αλλά τα θύματα.
Η γυναίκα φταίει που βιάστηκε, ο πρόσφυγας φταίει που βυθίστηκε, ο αυτιστικός ανάπηρος φταίει που οδήγησε.
Με αυτή τη λογική, ας τους μαντρώσουμε όλους σε άσυλα, σπίτια και φυλακές για να είναι χαρούμενοι οι Μαλτέζοι.
Αυτό είναι η «σοβαρή» Χρυσή Αυγή. Δεν φοράει μαύρες μπλούζες, φοράει κο��τούμι, μιλάει θεσμικά και ξεπλένει τη βαρβαρότητα μετατρέποντας τα θύματα σε ενόχους.
Κάντε τον διάσημο!
Ούτε σπιθαμή δημό��ιου χώρου στους ηθικούς αυτουργούς δολοφονιών!
Γράφει στο fb η Vasiliki Kostopoulou:
Με λένε Βασιλική Κωστοπούλου.
Είμαι στο φάσμα του αυτισμού, έχω αγχώδη διαταραχή, ΔΕΠΥ και υποτροπιάζουσα κατάθλιψη.
Έχω δίπλωμα οδήγησης. Μαγειρεύω. Περπατάω. Μιλάω. Τελείωσα το σχολείο, σπούδασα, πήρα τα πτυχία μου. Έχω 143 IQ, αλλά δεν θεωρώ ότι είμαι «υψηλής λειτουργικότητας» — γιατί δεν λειτουργώ με τα δικά σας στάνταρ. Πέρα από τα δικά μου 10 ζώα, βγαίνω πολλές φορές και το βράδυ και ταΐζω αδέσποτα, κρατώντας σακούλες — για να μη με κυνηγούν οι μη φιλόζωοι αυτής της πόλης, γιατί σίγουρα κινούμαι ύποπτα. Ή μπορεί να με δείτε να κοιτάζω κάτω από τα αμάξια σας, γιατί ��κουσα ένα γάτο εγκλωβισμένο.
Είμαι από αυτούς που «δεν φαίνεται ότι είναι αυτιστικοί».
Υπάρχουν μέρες που δεν έχω τόσο μεγάλη υπερφόρτωση και μπορώ εύκολα να κρύψω την αναστάτωσή μου — να σας φαίνομαι «φυσιολογική». Αλλά υπάρχουν δυσκολίες που οι περισσότεροι δεν θα καταλάβουν ποτέ:
Δεν αντέχω το τηλέφωνο.
Η ζέστη με εκνευρίζει πολύ .
Δεν αντέχω τους απότομους θορύβους.
Έχω μισοφωνία.
Δεν αντέχω το δυνατό φως.
Οταν περνάει το απορριμματοφόρο, τρέχω μέσα στο σπίτι κλείνοντας τα αυτιά μου .
Δεν μπορώ να με αγγίζουν, να με αγκαλιάζουν ή να με φιλάνε — αλλά αγκαλιάζω, αγγίζω και φιλάω εγώ, αν νιώθω άνετα με το άτομο .
Στο φως του ήλιου πονάνε τα μάτια μου.
Αν έχεις υψίτονη φωνή, είναι σχεδόν αδύνατο να επικοινωνήσουμε .
Δεν συγκρατώ σχεδόν τίποτα από προφορικές οδηγίες , πρέπει να μου δώσεις χρόνο να τις γράψω — χρειάζομαι χρόνο να κατανοήσω τον προφορικό λόγο.
Δεν μπορώ να μου διαβάσεις κάτι ,δεν θα το συγκρατήσω με τίποτα .Χρειάζεται να μου δώσεις κάτι γραπτό, να το διαβάσω μόνη μου.
Αγχώνομαι παρά πολύ ακόμα κι όταν κάποιος μου λέει απλώς «θέλω να σου πω κάτι» — χωρίς να μου δίνει καμία εικόνα για το τι έρχεται.
Δεν ξέρω να μιλάω σε αγνώστους — χάνω τα λόγια μου.
Μπορεί να περιμένω τον κούριερ όλη μέρα στην καρέκλα μέχρι να έρθει, γιατί μόνο έτσι μπορώ να βγω από την παύση της αναμονής — μια παύση στην οποία δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο, ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο να πλύνω πιάτα.
Πολλές φορές δεν καταλαβαίνω κάτι αν δεν το δω σε εικόνα.
Και για το τέλος άφησα μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες μου.
Θα την περιγράψω με ένα πραγματικό γεγονός.
Και η ειρωνία είναι ,ότι αυτό το γεγονός,συνεβει στο σούπερ μάρκετ που βρίσκεται εκεί που πυροβολήθηκε ο Θοδωρής.
Μια κοπέλα με γυαλιά ηλίου, μαύρα ρούχα , ακουστικά , μπλε μαλλιά, σκουλαρίκι στη μύτη, τατουάζ, μπαίνει στο σούπερ μάρκετ. Κινείται περίεργα. Έχει πανιάσει, έχει ιδρώσει, ζαλίζεται , κάνει βιαστικές κινήσεις βάζοντας πράγματα στο καλάθι της.
Πίσω της, ο security την ακολουθεί — αδιάκριτα, χωρίς να της μιλήσει.
Σχεδόν τρέχει παράλληλα στον δίπλα διάδρομο Κ τη κοιτάζει επίμονα .
Ο κόσμος γυρίζει και κοιτάζει, άλλοτε εκείνον, άλλοτε εκείνη.
Στο τέλος αφήνει το καλάθι της και βγαίνει έξω, έτοιμη να λιποθυμήσει.
Ο security, με βλέμμα νικητή, νομίζει ότι έκανε τη δουλειά του. Ότι προστάτεψε τη�� επιχείρηση και τους πελάτες — από μια κοπέλα που απλώς την είχε πιάσει κρίση πανικού.
Και σε λίγο θα περάσω κι από το ΚΕΠΑ, για να «αποδείξω» σε χαρτί το ποσοστό αθροιστικής αναπηρίας μου, με όλες τις συνοδές ασθένειες — σαν να μην έφτανε η καθημερινή μάχη, θέλει και επίσημη κρίση αν αξίζω αναγνώριση. Μια αναγνώριση που για τους άλλους σημαίνει : μη λειτουργική. Ανίκανη .
Αυτή η πόλη τους αυτιστικούς- επίσημα πλέον- δεν τους προστατεύει και δεν τους καταλαβαίνει.
Τους πυροβολεί από πίσω, στο κεφάλι και δίνει και τα εύσημα στον θύτη .
Γι' αυτό τα γράφω όλα αυτά.
Για να ξέρετε ποια είμαι και τι κάνω, από πρώτο χέρι, εγώ.
Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου…
Εν τω μεταξύ αυτοί που προσπαθούν τώρα να σας πείσουν ότι εξιχνίασαν τη Μαρφίν μέσα απο ένα ανώνυμο email το οποίο παρουσιάζουν για έγκυρο
Πριν λίγες μέρες νόμιζαν ότι συνομιλούν με υψηλόβαθμους Ουκρανούς αξιωματούχους ενώ τους καυλάντιζαν κάτι Ρώσοι φαρσέρ με email
Απλά λέω