🔥 They told us the COVID shots were “safe and effective” while they had absolutely no idea.
It was a blunt lie. They forced it on everyone. Young people, even young children.
How can we ever trust these people and these institutions again?
"Leaders around the world recklessly turned their citizens into lab-rats by signing this garbage."
Wat in dit contract met Pfizer staat, is niets minder dan hallucinant.
Want terwijl regeringsleiders en overheden de bevolking verzekerden dat de vaccins “100% safe and effective” waren, tekenden overheden contracten met Pfizer waarin iets heel anders stond.
In Zuid Afrika heeft men intussen wel het contract uit de verborgenheid kunnen halen, er staat onder andere:
(vrij vertaald)
“Dit product is versneld ontwikkeld.
➡️Het zal na levering verder worden onderzocht.
➡️De langetermijneffecten kennen we niet.
➡️De langetermijnwerkzaamheid kennen we niet.
➡️En er kunnen bijwerkingen bestaan die we vandaag nog niet kennen.”
En in de paragraaf erboven beperkt Pfizer bovendien zoveel mogelijk de garanties die niet expliciet in het contract zijn opgenomen en dat zijn er al bijzonder weinig.
➡️ Pfizer liet de overheid gewoon zwart op wit akkoord gaan met het feit dat de meest cruciale onzekerheden nog bestonden.
Maar de burger kreeg vervolgens wél te horen: “100% safe and effective”.
De vraag is zelfs niet waarom Pfizer zichzelf juridisch beschermde, dat is wel duidelijk intussen.
De echt (en erg ongemakkelijke) vraag is:
Waarom beschermde de overheid haar burgers niet door open te vertellen wat op dat moment nog níét bekend was?
(Zoals ondermeer ook dat de vaccins nooit op transmissie waren getest. 🤦♂️)
Je kan je verschuilen achter ‘hoog-dringendheid’ maar verzwijgen wat de leveranciers beloofden -niets dus- én tegelijk beweren dat de vaccins “100% veilig & effectief” waren -en daar dan een hele dwangcultuur rond bouwen, is ronduit crimineel.
Geen wonder dat men er alles blijft aan doen om de inhoud vd contracten verborgen te houden.
Politici en transparantie, het blijft een lastig huwelijk.
De Vlaamse regering houdt het subsidieregister van 2025 al maanden achter en denkt blijkbaar na hoe ze subsidies uit het register kan schrappen.
Belastinggeld aan woonzorgcentra, lokale besturen en poetsbedrijven kunnen er zogezegd uit.
"Want dat zijn geen échte subsidies." 🤔
Wanneer gaan politici beseffen dat ze met óns geld werken? En dat wij als burgers alle recht hebben om te weten wat daarmee gebeurt.
Een helder en makkelijk doorzoekbaar register voor alle uitgaven zou de logica zelve moeten zijn, op alle bestuurlijke niveaus.
Vlaanderen ging de goede weg op, maar lijkt nu terug te krabbelen.
Bijzonder slecht idee.
Eerst anderen verplichten, dan zelf klagen: Eurocommissarissen versus hun eigen (onzinnig) groen beleid.
Jarenlang werd de burger verteld dat elektrisch rijden de toekomst is en werden we meer en meer gedwongen om eraan mee te doen maar nu de Europese elite er zelf elke maand mee naar Straatsburg moet rijden, blijken die laadpauzes plots toch minder ‘revolutionair’.
(Ter info: kostprijs van die compleet absurde maandelijkse volksverhuizing loopt op tot 200 miljoen euro per jaar.)
Want nu blijkt dat dezelfde Eurocommissarissen steen en been klagen omdat hun elektrische limousines “wel zeven uur” onderweg zijn door laadpauzes.
Dus:
– eerst miljoenen Europeanen de facto ‘verplichten’ om elektrisch te rijden,
– zelf blijven vasthouden aan een ridicuul parlementair verhuiscircus dat niemand nog uitgelegd krijgt,
– en dan klagen dat hun eigen beleid letterlijk “zijn bestemming niet haalt”.
(Er zijn er zelfs bij die beweren dat ze liever trager zouden rijden om hun batterij te sparen, terwijl anderen de trein vermijden uit schrik dat iemand zou meeluisteren. Je verzint het niet.)
Europa anno 2026: burgers moeten “de transitie omarmen”, tot de Europese top zelf ontdekt dat die transitie niet werkt en er hardop over klaagt.
Keir Starmer wants to crack down on X under the pretense of “women’s safety”, whilst he’s the one allowing the ongoing rape and killing of British girls by migrant rape gangs.
Evil, despicable man.
Stelling: We stevenen af op een tijdperk van Post-democratie.
Na de (voorlopig) mislukte poging om Digital ID in te voeren, wil de UK nu X bannen.
Voor alle duidelijkheid: dit gaat niet echt over X, noch over Musk en ook niet over sociale media en zelfs niet over “online veiligheid”.
Dit gaat over iets veel fundamentelers.
Dit zijn klassieke symptomen van een post-democratische samenleving.
En ook bij ons glijden we af naar een Post-democratie (met dank trouwens aan @AnneliesdeZeeuw om het zo helder te formuleren eerder deze week).
Vier kernmechanismen die nu samenkomen:
1. Electorale correctie is structureel ineffectief:
Stemmen verandert het beleid niet meer.
Uitslagen verschuiven gezichten, maar niet de koers. Dat geldt ook bij ons en leidt tot frustratie vd kiezer die niet meer wil gaan stemmen maar moet.
2. Juridische tegenmacht is asymmetrisch en onbereikbaar:
Rechtbanken corrigeren nog zelden echt, of enkel voor wie veel tijd, geld en macht heeft.
Voor de rest voelt “de rechtsstaat” als iets theoretisch en niet meer als een ‘bescherming’.
3. Machtsdragers zijn persoonlijk niet meer afrekenbaar:
Incompetentie leidt niet meer tot ontslag, maar vaak zelfs tot promotie. Falen wordt gewoon beloond met een hogere, beter betaalde functie (dikwijls “op Europees niveau” wat het probleem bestendigt),
4. Informatiepluralisme is functioneel gebroken: tegenstemmen worden niet weerlegd, maar gelabeld, gesmoord, gecanceled of zelfs verboden.
En dat raakt ook en opnieuw aan deze kern:
Vrije meningsuiting bestaat pas écht als je mensen die je niet graag hebt, laat zeggen wat je liever niet wil horen.
Vrijheidsbeperking en censuur wordt vandaag altijd verpakt als:
-“voor onze kinderen”
-“voor onze veiligheid”
-“tegen desinformatie”
-“voor het klimaat”
Altijd stap voor stap en altijd met een nobel etiket. Maar steeds met dezelfde uitkomst: minder privacy, minder autonomie, minder vrijheid.
Nu kunnen we het nog lang hebben over de symptomen en daarover discussiëren of ruziën…maat dat komt ‘het proces’ goed uit.
Want intussen raast de trein voort naar het eindstation van de Post-democratie.
En wij kijken ernaar maar zien het niet want we vechten onder elkaar over wel of niet bannen van ‘X’ of y…of z…
Het enige goeie nieuws is dat zo’n tijdperk altijd eindig is: net zoals ten tijde van de Romeinen of de Weimar Republiek (en nog andere voorbeelden genoeg).
Voorlopig zijn de symptomen er wel degelijk. Elke dag, in de UK en ook bij ons.
En het bannen van X gaat de im- of explosie van het systeem alleen maar versnellen.
Oké dus…
Eerst een viervaksbaan van dertien kilometer dwars door het Amazonewoud aanleggen -zodat ‘wereldleiders’ en hun gevolg van duizenden ambtenaren (die niet per fiets zijn afgezakt) ‘vlot toegang hebben tot de klimaatconferentie’.
Daar, in die pas aangelegde open wond in het regenwoud, roepen ze vervolgens het eerste succes van COP30 uit:
▶️ een fonds voor tropische bossen. 🤦♂️
Je kan het echt niet verzinnen.
Franz Kafka zou er stil van worden (of jaloers).
Dit is de bureaucratische versie van slapstick: eerst bomen kappen om dan te vergaderen over hoe ze bomen gaan redden.
Wat een wereldvreemde, zelfvoldane, hypocriete bende is dat toch geworden.
En het heet dan nog klimaatredding.
De Digitale Euro: een oplossing voor een niet-bestaand probleem
We hebben vandaag al bankkaarten, apps, instant overschrijvingen, creditcards, contactloos betalen. enz enz.
Geld is -naast het cash geld dat altijd perfect ‘werkt’- al volledig digitaal.
En toch willen de Europese Commissie en de ECB miljarden spenderen aan een “digitale euro”.
Een munt die niets toevoegt voor de burger, wel integendeel: méér controle, méér inmenging, méér bemoeizucht. .
Er zijn wel enkelingen die er bv. een “klimaatvoordeel” in zien: “je zou een budget krijgen dat je alleen mag uitgeven aan duurzame aankopen en vergroening.”
Met andere woorden, als dit soort mensen hun zin krijgen beslis jij straks niet meer zelf waaraan je je geld uitgeeft, de ambtenaren van de centrale bank zullen dat wel voor jou doen.
En dat is dus het grote gevaar hieraan: de naïeve overdracht van onze autonomie aan ambtenaren of politici.
Het is niet de taak van een centrale bank om commerciële of politieke keuzes op te leggen, om te bepalen waar u en ik ons zuurverdiende centen ‘mogen’ aan uitgeven.
Centen waar trouwens al erg veel belastingen over zijn betaald en waarmee Europa nog maar eens een nieuw megalomaan project gaat opzetten.
Heb jij daarvoor gekozen? Is dat nu een grote prioriteit van de EU overheid?
Een digitale euro is een ��oplossing’ voor een niet bestaand probleem.
En let goed op: het zal beginnen met cadeautjes en subsidies, maar eindigt onvermijdelijk met controle en dwang.
Jouw ‘geld’ kan vervallen, betalingen zullen kunnen geblokkeerd worden, rekeningen kunnen straks met een druk op de knop op slot gaan omdat je iets doet wat een ambtenaar niet zint. En Europa zit dan aan die knoppen.
Christine Lagarde noemt de EU CBDC (zo noemt dat digitaal gedrocht) “een dienst aan alle burgers”. Ik noem het ‘totale controle over onze geldbuidel’.
De digitale euro is dus géén vooruitgang en is zelfs niet innovatief -als dat al een argument ‘pro’ zou zijn.
Het is een instrument om gedrag te sturen en vrijheid in te perken. Een munt die ons autonomie en privacy kost, terwijl hij geen enkel voordeel oplevert tegenover wat we nu al hebben.
Akkoord gaan met dit project is het begin van het opgeven van onze vrijheid. Punt.
Ik blijf cash gebruiken en m’n bankkaarten en m’n apps. Die zijn al digitaal.
Trap ajb niet in dit trojaanse paard van de Europese bureaucratie.
Want Een digitale euro, dat is geen innovatie. Dat is een digitale strop om je nek.
Von der Leyen kondigt een European Centre for Democratic Resilience aan. Klinkt mooi, maar in werkelijkheid gaat het om een EU-agentschap dat “desinformatie” moet opsporen en bestrijden, gecombineerd met méér subsidies voor zogezegd “onafhankelijke” media. In praktijk betekent dat: Brussel beslist wat waarheid is, en media die braaf meehuilen krijgen geld.
We zijn dus maar één stap verwijderd van een Europees Ministerie van Waarheid. Angstaanjagend dat zoveel politici dit schaapachtig steunen. Democratie sterft niet met één klap, maar met duizend kleine maatregelen zoals deze.
EU richt een agentschap op dat 'desinformatie' moet detecteren en 'bestrijden'.
The European Centre for Democratic Resilience.
Veel dichter bij een Ministerie van Waarheid kan je niet komen.
“De democratie moet niet bewijzen dat ze compatibel is met islam, het is omgekeerd.” Thema van mijn column vandaag in DS. T.a.v. arrogant gesluierd Vooruit-mens van Molenbeek. Dégagez vous-même, madame!
🚨 The #EU isn’t sliding toward totalitarianism—it’s sprinting.
EU media 'freedom law' allows for journalist arrests if justified by 'public interest'
#EuropeanMediaFreedomAct#EMFA https://t.co/Pji2IaQ9KV
Twee maten, twee gewichten
Onze ‘beleidsmakers’ willen straks élk bericht van élke EU burger meelezen.
“Voor onze veiligheid.”
Uw en mijn berichten -onschuldig, privé- moeten open voor de Staat.
Hun berichten -cruciaal voor publieke controle- moeten volledig dicht blijven voor ons...
We hebben het hier niet over staatsgeheimen die, als ze uitlekken, Poetin rechtstreeks een routekaart naar Kiev geven.
Nee, het gaat bv. over ‘openbare’ contracten voor miljarden aan vaccins, afspraken in uw en mijn naam -met uw en mijn geld- met farmabedrijven, beleidsmails over maatregelen die ons maandenlang binnen hielden of ons bedrijf stillegden.
Zaken waarvan de wet zegt: de bevolking heeft het volste recht om dit te weten. Openbaarheid van bestuur. Dat is al jaren geleden wettelijk vastgelegd en is maar logisch ook.
Maar nee hoor: blokkeren, traineren, belangenconflicten inroepen, procedures vertragen. Europese leiders die hun sms’jes wissen alsof het boodschappenlijstjes zijn.
En diezelfde ‘leiders’ gaan nu op eigen houtje beslissen om ál onze berichten: open te zetten voor hen.
En hun berichten: 100% gesloten voor ons.
Wie moet er ten dienste staan van wie?
Waarom wordt dit aanvaard?
Waarom weten zo weinig mensen dat dit staat te gebeuren, heel binnenkort?
Waarom blijven zij die het wel weten, gelaten?
Waarom stemmen ook onze politici vóór Chat Control?
Waarom speelt België zelfs een voortrekkersrol?
Waarom is dit soort Noord Korea aan de Rijn, nodig?
Welk doel dient dit?
Wie gelooft echt dat dit 1 kind uit de handen van zieke geesten gaat houden?
Hoe naïef kan je zijn?
De uitspraak *"als je niets te verbergen hebt, heb je ook niets te vrezen"* wordt vaak gebruikt om surveillance en inbreuken op privacy te rechtvaardigen. Hoewel het op het eerste gezicht logisch lijkt, is deze uitspraak fundamenteel problematisch en gaat voorbij aan belangrijke principes van vrijheid, privacy en mensenrechten. Hier zijn enkele redenen waarom deze uitspraak niet klopt:
---
### 1. **Privacy is een fundamenteel recht, ongeacht wat je doet**
- Privacy is een mensenrecht dat wordt beschermd door internationale verdragen, zoals artikel 12 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM).
- Het recht op privacy betekent dat mensen vrij moeten zijn van ongewenste bemoeienis, zelfs als ze niets doen wat illegaal of verdacht is. Je hoeft geen reden te hebben om je privacy te willen beschermen; het is een intrinsieke waarde.
---
### 2. **Iedereen heeft wel iets te verbergen**
- Privacy gaat niet alleen over het verbergen van illegale of immorele activiteiten. Het gaat ook over persoonlijke zaken die je niet met iedereen wilt delen, zoals medische gegevens, financiële informatie, relaties, overtuigingen of gewoon je dagelijkse gedachten.
- Zelfs als iemand niets strafbaars doet, kan informatie verkeerd worden geïnterpreteerd, uit de context worden gehaald of tegen hen worden gebruikt.
---
### 3. **Massasurveillance creëert een 'chilling effect'**
- Wanneer mensen weten dat ze continu worden gemonitord, kunnen ze zich anders gaan gedragen. Ze worden terughoudender in het uiten van hun mening, het zoeken naar bepaalde informatie of het voeren van gesprekken die gevoelig kunnen zijn.
- Dit ondermijnt vrijheid van meningsuiting en het recht op vrije gedachtevorming, wat essentieel is voor een democratische samenleving.
---
### 4. **Misbruik van macht en fouten in systemen**
- Surveillance en monitoring worden uitgevoerd door mensen en systemen die niet perfect zijn. Er kunnen fouten worden gemaakt, zoals verkeerde interpretaties van gegevens, technische storingen of onterechte beschuldigingen.
- Bovendien kunnen regeringen, bedrijven of kwaadwillende actoren deze informatie misbruiken. Zelfs als je niets verkeerd doet, kun je slachtoffer worden van machtsmisbruik.
---
### 5. **De definitie van 'verdacht' kan veranderen**
- Wat vandaag legaal en acceptabel is, kan morgen illegaal of verdacht worden door veranderingen in wetten, regimes of sociale normen.
- In autoritaire regimes wordt surveillance vaak gebruikt om dissidenten, journalisten of activisten te onderdrukken. Zelfs in democratieën is er een risico dat surveillance wordt ingezet tegen minderheden of politieke tegenstanders.
---
### 6. **Het argument is een vals dilemma**
- De uitspraak impliceert dat de enige keuze is tussen volledige transparantie en crimineel gedrag. Dit is een valse dichotomie. Mensen kunnen volledig legaal handelen en toch hun privacy willen behouden.
- Het idee dat alleen criminelen privacy nodig hebben, is een vereenvoudiging die geen rekening houdt met de complexiteit van menselijke rechten en vrijheid.
---
### 7. **Privacy beschermt tegen machtsconcentratie**
- Zonder privacy kunnen overheden en bedrijven enorme hoeveelheden informatie verzamelen, wat leidt tot een gevaarlijke concentratie van macht. Dit kan worden gebruikt om burgers te manipuleren, te controleren of te onderdrukken.
- Privacy fungeert als een buffer tegen totalitarisme en beschermt de autonomie van individuen.
---
### Conclusie:
De uitspraak *"als je niets te verbergen hebt, heb je ook niets te vrezen"* is een simplistische en misleidende redenering die fundamentele rechten en vrijheden ondermijnt. Privacy is geen kwestie van iets te verbergen; het is een essentieel onderdeel van menselijke waardigheid, autonomie en vrijheid. Zelfs mensen die niets strafbaars doen, hebben recht op bescherming tegen onnodige inmenging in hun persoonlijke leven.
#StopChatControl
Today, the Belgian police and security services contacted me regarding an alarming situation concerning my safety.
They had received worrying information indicating that the Islamic regime in Iran wants to kidnap me and take me to Tehran.
They plan to do this via Turkey. I have therefore been strongly advised not to travel to Turkey.
This news comes just after my resolution to place the Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) on the European terrorist list, was approved in the Belgian House of Representatives.
The regime is now planning to kidnap, torture, and execute a member of parliament from a European country. Or to use it as a bargaining chip in their hostage diplomacy.
The West should finally face up to how brazen this regime is. This is the naked truth.
I have a clear message for the Iranian regime and their pathetic attitude and criminal actions:
As a young girl of 25, I was imprisoned in your terrible prison. I know very well what monsters you are, and I know that you torture, rape, and murder.
And even though I fear for my life, I will never stop fighting for freedom.
You are now at your weakest ever. Kidnapping a Western parliamentarian will only put you in an even more precarious position.
And we will continue, certainly for Iran... but also for peace in the entire region and a better life in all countries that are at war because of your terrorist militias. For a West without your terror and crimes. And for a real ally in the region, instead of a terrorist state. For a world without your dogmas.
And we will prevail, no matter what.
#RegimeChange
Nieuw EU lobbyschandaal, Frans & Friends: of hoe 17 miljard euro van ons geld werd gebruikt in een poging om ons mee te nemen in de klimaathysterie?
EU-commissielid Frans Timmermans en zijn kompanen hebben 17 miljard euro (u leest het goed) ‘geschonken’ aan een goeie 36.000 groen-linkse NGO’s en actiegroepen. Daar hebben Frans en zijn maten ongetwijfeld veel vrienden mee gemaakt.
Officieel om “het draagvlak voor het EU-klimaatbeleid te vergroten”…laat dat even bezinken ajb.
Maar goed, niets zegt democratie beter dan 17 miljard euro om applaus te kopen voor je eigen beleid natuurlijk.
Maar stel dat die 17 miljard níet naar klimaat-activisme en beleidsromantiek was gegaan…
Wat had men er dan wél mee kunnen doen?
Bv. 1.700.000 dorpen van water voorzien.
(Waardoor 1,275 miljard mensen toegang tot drinkwater krijgen)
Of 113 miljoen kinderen een jaar naar school sturen.
Of 34 miljoen gezinnen voorzien van hygiënische toiletten.
Of 56 miljoen boerengezinnen steunen met landbouwmateriaal.
(zaden, mest, gereedschap, opleiding)
Of nog: 17 miljard bomen planten, leuk voor wie écht om CO₂ en de natuur geeft (en de temperatuur want niets is zo verkoelend als een boom).
Je had met dat bedrag ook een aanzienlijk deel van de wereldbevolking uit extreme armoede kunnen halen.
Maar het werd dus niets van dat alles maar wel een EU-budgetlijn voor “klimaatbewustzijn bevorderende stakeholderbetrokkenheid in de transitie naar een inclusieve maatschappelijke gedragsverandering.” Of iets in die geest.
Misschien moeten we bij de volgende klimaatconferentie eerst kijken hoeveel dorpen nog zonder water zitten?
En misschien moeten we -voordat de EU lidstaten het nieuwe EU budget van
2.000 miljard (ook dat leest u goed) goedkeuren- eens goed kijken waar we huidige 1.600 miljard worden aan ‘besteed’?
Voor een organisatie die zelf niets produceert maar alleen ons geld uitgeeft, zou dat wel mogen lijkt me.
Wat denkt u?
Vertrouwensstemming Ursula VDLeyen
Parlementsleden vallen over elkaars voeten om haar toch maar het vertrouwen te geven -“want we zitten in een crisis en hebben haar ‘leiderschap’ nodig…” 🤮
Een vrouw die uw en mijn privéberichten wil laten controleren, maar haar eigen officiële communicatie -die heeft geleid tot bedenkelijke miljardencontracten- koste wat kost onder de mat probeert te vegen.
Een vrouw die uw en mijn kinderen naar het front wil sturen, maar haar eigen kroost veilig thuis houdt.
Een vrouw die betrapt werd op plagiaat, verwikkeld was in een corruptiezaak toen ze minister van Defensie was, en die elke vorm van kritiek afdoet als “rechts” -alsof dat waar zou zijn, of überhaupt relevant is om de waarheid te beoordelen.
Een vrouw die zich gedraagt als de onverkozen keizerin van Europa, en uw en mijn leven wil bepalen.
Die vrouw die de hele wereld afreist in Privé Jet en ‘haar’ Parlement elke maand de zinloze miljoenenkostende verhuis van Bxl nr Straatsburg en terug goedkeurt-allemaal op onze kosten- maar die u en mij een CO2 tax oplegt en wil dat wij zuiniger leven.
Die vrouw -die een voorbeeld van transparantie zou moeten zijn- klampt zich met alle macht vast aan haar post, vastbesloten om in alle vrijheid haar stempel op Europa te blijven drukken.
Stel je een piloot voor die een vliegtuig ooit liet crashen door roekeloos gedrag maar het overleefde. Die vervolgens zelf het onderzoek naar dat incident saboteert, de zwarte doos vernietigt en iedereen ontslaat die het durft te benoemen.
En precies die piloot roept nu door de intercom:
“Blijf rustig zitten, we hebben turbulentie voor de boeg. Alleen ik kan ons hier veilig doorheen loodsen.”
Dat is de waanzin waarmee we vandaag geconfronteerd worden: een leider die grove fouten maakte, elke echte verantwoordelijkheid ontloopt, elke spiegel breekt om zichzelf niet te hoeven aankijken -en die tegelijk vraagt om haar blind te volgen, omdat het stormt…
Alsof de leugen betrouwbaarder wordt naarmate de paniek stijgt.
Een leverancier die zijn fabriek slecht runt en steeds minder levert, kan zijn klant niet eindeloos blijven opzadelen met hogere prijzen.
Vroeg of laat haakt die klant af.
Toch doet de overheid precies dat.
Dus beste politiekers: Stop met continu extra belastingen op te leggen, vooral als je zélf het probleem bent, want je lost er toekomstgericht, NIETS mee op.
Want in een land met de hoogste belastingdruk ter wereld, waar de overheid intussen meer dan de helft van ons inkomen opsoupeert, is het probleem al lang niet meer een tekort aan geld.
Het is een tekort aan gezond verstand.
Een gebrek aan juiste prioriteiten.
Een gebrek aan de moed om het fundamenteel anders te doen.
We leven in een land dat:
– steeds weer opnieuw extra belastingen durft te verzinnen,
– meer politiekers telt dan er bladeren aan de bomen zijn,
– meer ministers dan kasseien op de Koppenberg,
– kleiner is dan Marokko, maar met de duurste partijfinanciering kent van héél Europa.
We leven in een land van:
– overbetaalde kabinetten,
– zinloze instellingen die niemand begrijpt maar iedereen betaalt,
– subsidies voor prestigeprojecten, duistere opdrachten en bevriende consultants,
– peperdure communicatiecampagnes,
– doorgeschoven IT-fiasco’s,
– een ambtenarij die nooit verantwoordelijkheid draagt.
En dan durft men te zeggen: “Het geld moet toch érgens vandaan komen?”
Misschien door van de overheid geen bodemloze ton te maken die zichzelf nooit echt durft heruitvinden?
Misschien door niet élk probleem op te lossen met nóg een taks, nóg een heffing, nóg een boete?
Misschien door de burger niet langer als een melkkoe te behandelen,
maar als de motor van deze samenleving?
We hebben een bevolking die zich jaar na jaar laat uitpersen tot op het bot…
en tóch blijft hopen dat het ooit beter wordt.
Een bevolking die bij 2 km/u te snel rijden meteen 63 euro mag ophoesten,
maar tegelijk moet toekijken hoe topambtenaren miljoenen verkwanselen… zónder gevolgen.
Een bevolking met een gezondheidszorg die kreunt,
een onderwijs dat afzakt naar de staart van Europa,
wegen met meer gaten dan asfalt,
rechtbanken waar recht zoeken langer duurt dan een specialist vinden.
Een land waar energie duurder is dan in de meeste buurlanden,
waar brandstof per liter soms meer kost dan een fles Cola.
Een land met taksen op werkelijk álles wat beweegt en stilstaat.
Dat er nog altijd politici zijn die durven zeggen: “Er is nood aan nieuwe belastinginkomsten.”
Aberrant, noem ik dat.
Decadent.
En het wordt tijd dat meer mensen het zeggen.
Allez, nu weeral.
Franske toch.
Het zijn moeilijke dagen zeker?
Geld uit de belastingzak halen om mensen te indoctrineren met uw eigen doctrines. En dat voor een socialist.
Enkele vd bekendste onprettige feiten en controverses over FT, de man die mee het Europees ‘groen beleid’ vorm gaf.
1. Lobby‑schandaal rond ‘Green Deal’
In januari 2025 werd onthuld dat de Europese Commissie – onder Timmermans’ verantwoordelijkheid als klimaat‑commissaris – geheime contracten had met milieu‑NGO’s.
Deze kregen geld om specifiek lobbying te voeren bij Europarlementsleden en lidstaten ter promotie van ambitieuze klimaatplannen . Een parlementslid noemde het “druk uitoefenen op zichzelf met zogenaamd onafhankelijke lobbyisten”, en er zijn ook schaduwwerking van fondsen die naar achtergestelde NGO’s terugkeerden, wat de onafhankelijkheid in twijfel trekt .
2. Interne tegenkanting eredoctoraten
In 2021 werd zijn eredoctoraat aan de TU Delft bekritiseerd: meer dan 3.300 mensen tekenden een petitie tegen de erkenning . De bezwaren betroffen deels zijn rol in EU–beleid en twijfels over politieke onafhankelijkheid.
3. Controverse rondom EU‑subsidies
In Brussel wordt gesproken van “Brusselse Green Deal-gelddraaierij” en “Geheim milieu‑lobby‑contracten” met NGO’s om beleidsagenda’s te beïnvloeden, steeds gelinkt aan zijn ministerie.