ไป่เฉิน

ผู้อาวุโสสำนักเซียนเถียนอี้ มนุษย์ถ้ำผู้บ้าการบำเพ็ญเพียร

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

“สิ่งที่น่าสนใจบนโลกใบนี้ช่างมากมายยิ่งนัก...เกรงว่าใช้เวลาทั้งชีวิตก็คงมิอาจค้นพบได้หมด”

ไป่เฉิน (白辰) | ผู้อาวุโสสำนักเซียนเถียนอี้

Doc: https://t.co/NZqS8aIPYZ

(อัพเดทรายละเอียดต่างๆ เพิ่มเติม *ตัวอักษรที่อัพเดทเป็นสีน้ำเงิน*)

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Fengshun (….. /น่ารักจนใจเต้น(..))

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Fengshun (/ยิ้มแล้วหอมหัว)

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Fengshun (แบบไหนก็ชอบหากเป็นท่าน)

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@LuxianJLan (…./ถอนหายใจใส่(..))

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

“เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม”

.
.
.

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@LuxianJLan (ข้างามรึ?... /คิ้วกระตุก(..))

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

(หน้าไทม์ไลน์ตีกันตาย...ไม่เกี่ยวกับสำนักข้านี่นะ...)

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Fengshun (/ยิ้มให้น่าหมั่นเขี้ยวเพิ่ม)

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Fengshun (ไม่มีแล้ว ที่อยากได้ก็ได้มาแล้ว /ยิ้ม)

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Fengshun (/มองแบบยังไม่พ���(…))

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Fengshun (ง้อข้าก่อน(…))

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Fengshun (ใครชมข้าสวยตอนแรกกัน? /ยิ้ม—)

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Liangji (…. ได้… /ประหลาดใจ(..))

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Liangji (โตเป็นหนุ่มแล้วข้าไม่ต้องห่วงแล้ว(...))

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Liangji ไป่เฉินมองเจ้าแมวทั้งสอง เขาหยิบกิ่งต้นหลิวสองกิ่งส่งให้

“ถือเป็นเครื่องรางจากข้า….”

“แล้วไว้พบกัน”

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Liangji ส่วนหนึ่งเพราะเขาไม่เคยมี���ิษย์มาก่อน…อีกส่วนหนึ่งถึงแม้จะเพิ่งรับศิษย์คนแรกมาแต่ก็ใช่ว่าจะได้สอนอะไรมากมาย

“ตั้งใจ..หากไปต่อได้ในเส้นทางใด เจ้าจะค้นพบหนทางเหล่านั้นเอง”

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

@JLAN_Liangji ไป่เฉินมองเลี่ยงจี๋

“เจ้าได้ไปมากกว่าเขาไม่ใช่รึ?” เขาหมายความตามนั้นจริง ตั้งแต่ตอนแรกจนถึงตอนนี้

ความรู้ที่เขาถ่ายทอดให้กับเลี่ยงจี๋แม้ไม่ได้มากมายหากเทียบกับความรู้ที่ไป่เฉินมี แต่มันก็นับว่ามากที่สุดแล้วที่เขาเคยถ่ายทอดให้ใคร…

[ไป่เฉิน @JLAN_Baichen]

(น่ารักจริงๆ เจ้าลูกแมว)

[เลี่ยงจี๋&หวังหย่ง (พี่น้องแมวจันทรา) @JLAN_Liangji]

@JLAN_Baichen ก่อนจะส่งสายตาประหลาดใจกับตำราที่โดนยื่นมาให้
"ขอบพระคุณท่านผู้อาวุโส มันมีประโยชน์ต่อข้าในอนาคตอย่างแน��นอน"
ในเมื่อได้รับคำชมเขาเองคงต้องลองฝึกสายปรุงยาดูเสียบ้าง

เลี่ยงจี๋ : "........" มองสลับไปมาระหว่างพี่ชายกับท่านไป่ สายตาดูจะนัยยะน้อยใจบางเบา