An estimated 40 million tons of wind turbine blades will end up in landfills by 2050.
Each modern blade weighs around 10 to 15 tons--mostly fiberglass and epoxy composites with 1 to 2 tons of carbon fiber, balsa and foam, plus roughly a ton of steel and copper for structural support and lightning protection.
All mined, smelted and transported using fossil fuels.
Then once they wear out, after just 15 years, those complex materials are almost impossible to recycle, so most are simply buried.
It's another hidden cost of green energy and the complete opposite of sustainable.
Ik dook in de cijfers van inkomsten uit lokale flitsboetes. Hallucinant wat je daarin ziet. Stad Gent, "liberaal" bestuur: van nul euro naar 13 miljoen (!) euro op één jaar tijd. Zes keer meer boetes dan in Antwerpen. Zijn de straten daar dan zo onveilig? Puur om de centen te doen.
Ook in kleine gemeenten van nog geen 10.000 inwoners zijn er dikwijls miljoenen inkomsten ingeschreven, veel meer dan in sommige centrumsteden. Het heeft met verkeersveiligheid niets meer te maken.
Schandalig hoe sommige lokale besturen van snelheidscontroles een nieuwe, permanente en zeer grote inkomstenbron maken, ook al is dat expliciet verboden. Intussen staat heel Vlaanderen vol met camera's. Klachten en zelfs veroordelingen worden genegeerd. De overheid mag alles.
Elke hoek een camera, elke week een nieuw verbod. Fijne samenleving wordt dat.
“Amazon’s electric vans are charging in the snow… using a giant DIESEL generator."
“How is this not the exact opposite of clean energy?”
Climate change is a hoax.
Trajectcontroles zijn ooit begonnen als instrument van. verkeersveiligheid, vandaag is het geëvolueerd naar tolheffing onder het mom van verkeersveiligheid.
De balans is totaal zoek, en nu is een kans om dat recht te zetten.
👎 Al enkele dagen word ik - zoals zo vaak - met de vinger gewezen over een politieke blokkering.
❌ Ik heb over deze situatie niets verteld, zeker niet in detail. Want het is aan de onderhandelingstafel dat er moet worden gepraat. Niet via anonieme verklaringen in de pers. We moeten de nodige tijd nemen en werken om een van de grootste uitdagingen van onze recente geschiedenis aan te pakken.
↘️ Mijn standpunt is altijd geweest, is en zal blijven: overheidsuitgaven en belastingen verlagen. In het meest belaste land ter wereld moeten we de publieke uitgaven verminderen, niet de belastingen verhogen!
❓Waarom vallen we in dit land politici aan die overtuigingen hebben? Natuurlijk maken we compromissen en doen we tegenvoorstellen, maar met respect voor de verbintenissen die we zijn aangegaan. Het is een voortdurend evenwicht waarin iedereen gerespecteerd moet worden.
💪 We gaan door. We zullen nieuwe voorstellen doen. Telkens weer. We moeten nog enkele weken werken om het beste evenwicht te vinden, zodat we mensen die werken kunnen belonen terwijl we onze overheidsfinanciën op orde brengen. De schulden van vandaag zijn de belastingen van morgen. We moeten de nodige hervormingen doorvoeren voor onze kinderen.
👍 Politieke moed betekent hervormen, niet belasten. #MRvoorzitter #trotseliberaal
De groene wachtrij.
Drie kwartier aanschuiven.
Drie kwartier laden.
En dat allemaal… om je elektrische wagen weer even 300 (of 400?) kilometer verder te krijgen?
Een Elektrisch Voertuig (EV) dat – laten we eerlijk zijn – zonder subsidies waarschijnlijk onzichtbaar zou zijn in het straatbeeld.
Een product dat kunstmatig in leven wordt gehouden door belastinggeld, opgepompt tot symbool van vooruitgang terwijl het in de praktijk vaak een bron van frustratie is.
Want hoe ‘vooruitstrevend’ is het precies om in 2025 op een snelwegparking met een boek of croissant de tijd te doden, omdat je nog 45 minuten moet wachten voor je überhaupt mág beginnen laden? En dan? Nog eens 45 minuten wachten tot die batterij vol zit.
Welkom in de toekomst…
En wat krijg je in ruil?
Een voertuig waarvan de totale ecologische voetafdruk – van mijnbouw tot batterijproductie tot afschrijving – allerminst ‘groen’ is.
En waarvan de klimaatimpact, ondanks de mediacampagnes en slogans, verre van helder of overtuigend is.
De CO₂ die zogezegd bespaard wordt aan de uitlaat, wordt elders gewoon uitgestoten. In China bijvoorbeeld, waar de grondstoffen worden gewonnen en een groot deel van de energie nog steeds uit steenkool komt. Of in Congo, waar kinderen grondstoffen delven voor diezelfde batterijen?
En dan zwijgen we nog over het net.
Dat het piepen en kraken amper kan bijbenen, zeker niet als iedereen straks verplicht ‘elektrisch’ moet rijden.
Of over de auto’s zelf, die ondanks alle marketingpraatjes gewoon niet zo praktisch blijken: duur in aankoop, duur in herstelling, zwaar, en afhankelijk van laadpalen die er vaak niet zijn waar je ze nodig hebt.
Het is een ideologisch project.
Een paradepaardje van ‘de groene transitie’ dat meer lijkt op een verplicht opgelegd consumptiemodel dan op echte innovatie.
Een dure en logge oplossing voor een probleem dat veel slimmer aangepakt kon worden.
De groene onzin.
Luid verkondigd, zwaar gesubsidieerd, maar zelden in vraag gesteld.
Tot iemand drie kwartier staat te wachten.
En zich afvraagt: was dit nu écht de bedoeling?
Siri, wat is een vorm van immanente gerechtigheid?
Je elektrisch deugautootje laden in het buitenland kost je je gehele vakantiebudget.
https://t.co/6i4fxe7i45